Η ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑΣ

...Ο Freud περιγράφει τη γυναικεία σεξουαλικότητα σαν ένα "αίνιγμα", μία σκοτεινή ανεξερεύνητη ήπειρο. Η Εstela Welldon μας ανοίγει το δρόμο για να εξερευνήσουμε αυτή τη σκοτεινή Ήπειρο. Στο βιβλίο αυτό αμφισβητεί την παραδοσιακή ψυχαναλυτική θέση ότι οι άνδρες είναι διαστροφικοί και οι γυναίκες νευρωσικές, όπως επίσης και την κοινωνικοπολιτική άποψη που τοποθετεί τις γυναίκες στη θέση του θύματος και τους άνδρες στη θέση του θύτη.

Για τις γυναίκες, η γυναικεία τους φύση, η μητρότητα και η γυναικεία σεξουαλικότητα αποτελούν έννοιες στενά συνδεδεμένες και αναπόσπαστες η μία από τις άλλες. Σε αντίθεση με τους άνδρες, οι γυναίκες δεν επικεντρώνουν τη σεξουαλικότητά τους μόνο σε ένα όργανο, αλλά έχουν επίγνωση της παρουσίας της σε ολόκληρο το σώμα τους.

Η Estela Welldon εξετάζει τη γυναικεία σεξουαλικότητα και τις διαστροφές της από μια μοναδική γυναικεία σκοπιά και δείχνει ότι η δαιφορετική ψυχοφυσιολογία των δύο φύλων καθορίζει και τη διαφορετική διαστροφική συμπεριφορά τους. Στο κέντρο της γυναικείας διαστροφής τοποθετεί τη διαστροφική μητρότητα, τη διαστρέβλωση της μητρικής λειτουργίας.

Η Estela Welldon, υπερβαίνοντας το διχασμό "μητέρα-αγία/μητέρα-πόρνη", αποκαλύπτει τη διχασμένη εικόνα της γυναικείας σεξουαλικότητας για να την επανενοποιήσει, δίνοντας έτσι στη γυναίκα τη θέση που της ανήκει: ούτε θύμα ούτε θύτης, αλλά ένα αυτούσιο, ανεξάρτητο και υπεύθυνο ον, με τις δικές του δυνάμεις και αδυναμίες, και με τη δική του ιδιαίτερη σεξουαλικότητα.

ΠΗΓΗ

«Πρόληψη της ενδοοικογενειακής βίας, η βία απέναντι στο παιδί»
"Η ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑΣ"

Απόσπασμα εργασίας

Στις περιπτώσεις σεξουαλικής κακοποίησης στο εσωτερικό της οικογένειας ανήκει μία ιδιάζουσα όσο και ζοφερή κατηγορία, η οποία προκαλεί την αποστροφή του κοινού, η κατηγορία αυτή αφορά την σεξουαλική κακοποίηση εκ μέρους της μητέρας. Σαφέστατα και η ενδοοικογενειακή σεξουαλική κακοποίηση αποτελεί μία πράξη η φύση της οποίας είναι αποκρουστική και προκαλεί την οργή της κοινής γνώμης. Ο βασικός λόγος είναι ότι έρχεται σε πλήρη αντίθεση σχετικά με τις παγιωμένες και κοινωνικά αποδεκτές απόψεις που αφορούν την μητρότητα και την κοινωνική της σημασία.

Σύμφωνα με έρευνες που εντοπίζονται τόσο στην ελληνική όσο και στην ξενόγλωσση βιβλιογραφία, ο δράστης σε μία αιμομικτική οικογένεια τις περισσότερες φορές είναι ο πατέρας, ενώ η σχέση εντοπίζεται ανάμεσα σε εκείνον και την κόρη του. Ωστόσο μπορούν να υπάρξουν και αντίθετες περιπτώσεις. Η μητέρα αποτελεί σε όλες τις κοινωνίες τον ακρογωνιαίο λίθο της οικογένειας. Ένα πρόσωπο το οποίο χαίρει τον σεβασμό και την εκτίμηση όλων, καθώς προσφέρει την ίδια τη ζωή. Ενώ η εξιδανίκευση της εικόνας της μητέρας ενισχύεται και από θρησκευτικές πεποιθήσεις. Είναι ένα ιερό πρόσωπο οι πράξεις του οποίου έχουν ως κίνητρο, το συμφέρον του παιδιού.

Χαρακτηριστικό της είναι η παρουσία στη ζωή του παιδιού, όπου του προσφέρει αγάπη και στοργή.

Η συγγραφέας Estela Weldon στο βιβλίο της «η σκοτεινή πλευρά της μητρότητας», περιγράφει περιπτώσεις μητέρων, οι οποίες αιμομικτούν με τα παιδιά τους. Η Weldon προσπαθεί να αποσαφηνίσει τα αίτια αυτής της συμπεριφοράς και να καθορίσει τους παράγοντες επίδρασης.

Όσο περίεργο και αν ακούγεται, η μητρότητα προσφέρει σε ορισμένες γυναίκες ένα εξαιρετικό μέσο για να ασκήσουν διαστροφικές και διαστρέφουσες στάσεις στα παιδιά τους και να εκδικηθούν την μητέρα τους.111 

Η έννοια της διαστροφής στην επιστήμη της ψυχανάλυσης αρχικά είχε άμεση σχέση και αναφερόταν στην σεξουαλικότητα, ενώ συγγραφείς έκαναν λόγο για μία έννοια πολύ πλατιά η οποία περιλαμβάνει κάποιες επιμέρους κατηγορίες όπως, διαστροφές της ηθικής (παραβατική συμπεριφορά), των κοινωνικών ενστίκτων (πορνεία), του ενστίκτου της διατροφής (βουλιμία, διψομανία). Αυτό όμως το οποίο προκαλεί περιέργεια είναι το γεγονός, πως πουθενά δεν αναφέρεται η διαστροφή του μητρικού ενστίκτου. Μία πιθανή αιτία είναι ίσως η εξιδανικευμένη άποψη η οποία ισχύει σχετικά με το κοινωνικό πρότυπο της μητέρας. Αυτό που ίσως διέφευγε είναι το γεγονός, ότι οι μητέρες προέρχονται και εκείνες από κάποια μητέρα μεταφέροντας έτσι διαφορετικές εμπειρίες και βιώματα. Η διαστροφική – επιθετική τους συμπεριφορά κινητοποιείται από μία τάση εκδίκησης των δικών τους μητέρων.

111Estela Weldon, << Η σκοτεινή πλευρά της μητρότητας >>, Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 1997, σελ. 116 113

Μητέρες που κατά την παιδική τους ηλικία είχαν μητέρες με ισχυρό Υπερεγώ αποκτούν μία ολοκληρωτική, απόλυτη σχεδόν «καταβρωχθιστική» σχέση με τα παιδιά τους. Μεταφέρουν με τρόπο ασυνείδητο στο παιδί τις εμπειρίες τις οποίες έζησαν. Άνθρωποι που πέρασαν επώδυνες και ταπεινωτικές εμπειρίες με τους γονείς τους, έχουν υποσχεθεί ενδόμυχα στον εαυτό τους να μην συμπεριφερθούν ποτέ με τον ίδιο τρόπο. Το ασυνείδητο όμως εξαπατά ανελέητα τον άνθρωπο και χωρίς καμία προειδοποίηση μπορεί να αναδυθεί κάτι που ξαφνιάζει και έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την προσωπικότητα του ατόμου.

Η δυνατότητα του απόλυτου ελέγχου, που δίνει η μητρότητα, δημιουργεί γόνιμο έδαφος σε κάποιες γυναίκες οι οποίες έχουν βλαβερές τραυματικές εμπειρίες στη ζωή τους, να εκμεταλλευθούν και να κακοποιήσουν τα παιδιά τους. Έτσι δημιουργούνται οι μητέρες των διασεξουαλικών και πάνω από όλα των σεξουαλικά διαστροφικών ανδρών. Ο τύπος αυτός αιμομιξίας εξαρτάται από την ψυχοσύνθεση και την προσωπικότητα της κάθε μητέρας. Αναφορικά με την μητρική συμπεριφορά και αντιμετώπιση προς το παιδί, εντοπίζονται δύο τύποι μητρικής φροντίδας. Ο ρυθμιστικός όπου, η μητέρα περιμένει από το παιδί να προσαρμοστεί σε αυτή και ο διευκολυντικός, όπου η μητέρα προσαρμόζεται στις απαιτήσεις και κυρίως στις ανάγκες του. Βέβαια σε όλες τις περιπτώσεις η ψυχική υγεία της μητέρας είναι καθοριστική για την ανάπτυξη του παιδιού.

Πολλές φορές η μητρότητα επιλέγεται για ασυνείδητους διαστροφικούς λόγους. Ο στόχος είναι η απόκτηση εξουσίας και πλήρους ελέγχου απέναντι σε ένα άτομο. Η γυναίκα γνωρίζει ότι με την μητρότητα αποκτά αυτομάτως το ρόλο του εξουσιαστή. Με αυτό τον τρόπο έχει πλέον τον πλήρη έλεγχο ενός πλάσματος. Υπάρχουν γυναίκες οι οποίες, έχουν διαστροφικές τάσεις προς τη λειτουργία της μητρότητας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, όταν αρχίσουν να αισθάνονται πως το σώμα του μωρού καταλαμβάνει το δικό τους. Η προβληματική μητέρα μπορεί να έχει διαστροφικά ασυνείδητα κίνητρα για να μείνει έγκυος και έτσι χειρίζεται το σώμα της διαστροφικά.112

Σχετικά με την εξουσιαστική μητέρα, η οποία κατέχει τον πλήρη έλεγχο του παιδιού της, η Weldon αναφέρει το καίριο παράδειγμα της Μήδειας. Η Μήδεια ένα χαρακτηριστικό πρόσωπο από τον χώρο της μυθολογίας και της λογοτεχνίας, δεν αποτελεί μόνο παράδειγμα της δύναμης της μητρότητας, αλλά και του «βιολογικού ρολογιού» που καθορίζει τις πράξεις της γυναίκας. Η Μήδεια είναι ιδιαίτερα ευφυής, κατέχει εξουσία, αγαπιέται είναι ερωτευμένη. Όταν απότομα και αναπάντεχα χάνει τα πάντα, συνειδητοποιεί τη μοναδική δύναμη που της απέμεινε. Η δύναμη αυτή είναι τα παιδιά της, τα οποία γίνονται στόχοι της εκδίκησης της εναντίον του πατέρα τους του Ιάσονα. Όταν εγκαταλείπεται από τον Ιάσονα, η Μήδεια με επιδεξιότητα και πανουργία επινοεί ένα σχέδιο για να τον πληγώσει όσο το δυνατόν περισσότερο, αποφασίζει να σκοτώσει τα παιδιά τους. Τόσο μεγάλη είναι η απελπισία της, ώστε νιώθει δικαιολογημένη για τις πράξεις της και καταφέρνει να ολοκληρώσει το τρομερό της σχέδιο μέσα σε εικοσιτέσσερις ώρες. 113

112Estela Weldon, << Η σκοτεινή πλευρά της μητρότητας >>, Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 1997, σελ. 125
113 Estela Weldon, << Η σκοτεινή πλευρά της μητρότητας >>, Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 1997, σελ. 127

Η διαστροφική μητρότητα συνιστά το αποτέλεσμα της κατάρρευσης κάποιων εσωτερικών ψυχικών δομών, όπου η μητέρα νιώθει ανίκανη συναισθηματικά και δεν μπορεί να αντεπεξέλθει στις τεράστιες ψυχολογικές και σωματικές απαιτήσεις του παιδιού της, αλλά ταυτόχρονα είναι ανίσχυρη και αδύναμη να ικανοποιηθεί από άλλες πηγές. Το μόνο καταφύγιο το οποίο, πιστεύει ότι της προσφέρεται, είναι η ακατάλληλη διαστροφική συμπεριφορά. Η διαστροφική μητέρα βιώνει την διαστροφική συμπεριφορά, σαν την μοναδική δύναμη που της απέμεινε, ασκεί αποκλειστική, σωματική και ψυχοσυναισθηματική εξουσία πάνω στο παιδί. Γι’αυτό, λοιπόν, οι κύριες αιτίες της διαστροφικής μητρότητας είναι η συναισθηματική ανισορροπία και η ανεπαρκής εξατομίκευση, που μεταδίδονται δια μέσου μίας διαδικασίας η οποία επεκτείνεται σε τουλάχιστον τρεις γενιές. Ωστόσο ένα μερίδιο ευθύνης αποδίδεται και στην κοινωνία. Ολόκληρη η κουλτούρα μας, υποστηρίζει πως τα παιδιά ανήκουν αποκλειστικά στο βασίλειο της μητέρας που έχει την πλήρη κυριαρχία τους. Δυστυχώς όμως μέσω αυτού του τρόπου, ενισχύονται οι ίδιες ακριβώς ιδέες τις οποίες εκμεταλλεύεται η διαστροφική μητέρα. 114

114 Estela Weldon, << Η σκοτεινή πλευρά της μητρότητας >>, Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 1997, σελ. 128

Η παραβάτης αιμομίκτρια μητέρα επιτίθεται στο παιδί της αλλά ταυτόχρονα, περικυκλώνει, καταβροχθίζει και δεν αφήνει το παιδί να ξεφύγει. Ουσιαστικά πρόκειται για υποβιβασμό της προσωπικότητας του παιδιού και της προσωπικής του ελευθερίας. Η εμπειρία των ερευνητών έχει αποδείξει ότι, οι συνέπειες της μητρικής διαστροφικής συμπεριφοράς είναι ιδιαίτερα έντονες για τα παιδιά και χαράσσουν την μετέπειτα ζωή τους. Η προβληματική ενήλικη ζωή, είναι απότοκη της προβληματικής διαστροφικής συμπεριφοράς. Η πράξη και η αντίδραση δεν είναι ασυμβίβαστες αλλά συμπληρωματικές. Η αιμομιξία και η διαστροφή οδηγούν στην αναστολή της συναισθηματικής και σεξουαλικής ανάπτυξης του παιδιού, προκαλώντας με αυτό τον τρόπο μία πολύ σοβαρή αναπηρία στη μετέπειτα ζωή του. Αυτό επιβεβαιώνεται συνεχώς στην κλινική πρακτική. 115

Η «καταβρωχθιστική» τάση της μητέρας προς το παιδί της, κυρίως προς το γιο της, κορυφώνεται με την αιμομικτική της συμπεριφορά που μπορεί να εκδηλωθεί με παρατεταμένα φιλιά στο στόμα, ερεθισμό από τη μητέρα των γεννητικών οργάνων του παιδιού σαν ένα τρόπο για να ηρεμήσει, ακόμα και ολοκληρωμένη σεξουαλική επαφή. Πρόκειται για μία σοβαρή αιτία ανάπτυξης, μιας πολύμορφης διαστροφικής ψυχοπαθολογίας του παιδιού. 116

115 Estela Weldon, << Η σκοτεινή πλευρά της μητρότητας >>, Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 1997, σελ. 140
116 Ψωμά Αικατερίνη, << Ενδοοικογενειακή βία και παιδί >>, Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, Αθήνα 2001, σελ. 39

Οι μητέρες που δείχνουν αιμομικτικές – διαστροφικές τάσεις απέναντι στα παιδιά τους, το κάνουν κυρίως κατά τα δύο πρώτα χρόνια της ζωής τους. Η μητρική αιμομιξία αποκαλύπτεται μόνο όταν τα παιδιά αρχίζουν να γίνονται βίαια. Μέχρι τότε, το μυστικό συντηρείται με την συνεργία της μητέρας. Τις περισσότερες φορές οι δράστες της αποπλάνησης έχουν υπάρξει και εκείνοι στο παρελθόν, θύματα αποπλάνησης. Η Kramer υποστηρίζει ότι, οι αιμομίκτριες μητέρες δεν επιτρέπουν στα παιδιά τους την εξατομίκευση. Θεωρεί ότι η μητρική αιμομιξία είναι κάτι παραπάνω από αμέλεια, είναι οι επαναλαμβανόμενες, σκόπιμες πράξεις της μητέρας που έχουν στόχο τον ερεθισμό του παιδιού για να ικανοποιηθούν οι ίδιες. Το παιδί μπορεί να είναι είτε αγόρι είτε κορίτσι.117

Από τις παραπάνω περιγραφές της Kramer, μπορούμε να δούμε μερικά σημαντικά χαρακτηριστικά της διαστροφής, όπως την επανάληψη και το καταναγκαστικό στοιχείο στη σεξουαλική ικανοποίηση δια μέσου, του υποβιβασμού του αντικειμένου, σε «μερικό» αντικείμενο. Ενώ ένα άλλο χαρακτηριστικό το οποίο εντοπίζεται είναι η «απογύμνωση του αντικειμένου από τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά του». Όπου η μητέρα θεωρεί το παιδί ως προέκταση του σώματος της, και μέσα από αυτό αναζητά και επιδιώκει της δική της σεξουαλική ικανοποίηση. 118

117 Estela Weldon, << Η σκοτεινή πλευρά της μητρότητας >>, Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 1997, σελ. 147
118 Estela Weldon, << Η σκοτεινή πλευρά της μητρότητας >>, Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 1997, σελ. 147

Ωστόσο παρά τα όσα σημαντικά παρατηρούνται σχετικά με την μητρική αιμομικτική, διαστροφική δράση και συμπεριφορά η έρευνα δεν έχει προχωρήσει αρκετά στο συγκεκριμένο θέμα ενώ πολλοί ειδικοί ψυχολόγοι αρνούνται να υπολογίσουν την σοβαρότητα του θέματος σε σχέση με την πατρική αιμομικτική συμπεριφορά. Επιπλέον έχει παρατηρηθεί ότι, οι γυναίκες οι οποίες απευθύνονται σε κάποιο θεραπευτή είναι ελάχιστες – και αυτές το κάνουν συνήθως με δική τους πρωτοβουλία. Αυτές οι γυναίκες ελπίζουν, ότι στο πρόσωπο του θεραπευτή θα βρουν κάποιον διατεθειμένο να καταλάβει αυτά που αισθάνονται, για την συναισθηματική σωματική σχέση τους με το παιδί τους, είτε είναι αγόρι είτε κορίτσι. Γενικά, οι μητέρες έχουν λιγότερη δυσκολία να ομολογήσουν αιμομικτικά συναισθήματα για τις κόρες τους παρά για τους γιους τους. Στη δεύτερη περίπτωση το «μυστικό» τους αποκαλύπτεται πολύ αργότερα και συνήθως από το ιστορικό του γιου, καθώς η συμπεριφορά αυτή καθορίζει την μετέπειτα σεξουαλική και ψυχοσυναισθηματική τους ανάπτυξη και ζωή. 119

Ως κυρίαρχη αιτία της μικρής σημασίας η οποία δίδεται στην μητρική αιμομιξία προβάλει η «τυφλή» εξιδανίκευση της μητρότητας από την κοινωνία. Η μητέρα είναι τόσο κοντά και βιολογικά και συναισθηματικά στο παιδί που δεν αναμένεται από αυτή καμία αμφιθυμία ή έχθρα προς αυτό. Ο πατέρας αντιμετωπίζεται από το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο με μεγαλύτερη καχυποψία, θεωρούν ότι, επωφελείται από την εξουσία του όταν εκμεταλλεύεται το σώμα και την ψυχή του παιδιού του. Οι διαφορετικές αντιδράσεις της κοινωνίας, στην μητρική και την πατρική αιμομιξία μπορεί να συνδέονται με κάποιες απροσπέλαστες διεργασίες, οι οποίες από πολύ μικρή ηλικία λειτουργούν στο ασυνείδητο και των δύο φύλων. Το γεγονός της κύησης ενός παιδιού ορίζει και δημιουργεί μία συγκεκριμένη εικόνα για την κάθε μητέρα, αυτή του άμεμπτου σχεδόν άγιου προσώπου. Αυτή ακριβώς η κατάσταση εμποδίζει την σαφέστερη και αποτελεσματικότερη διερεύνηση του φαινομένου της μητρικής αιμομιξίας. Η στάση αυτή του κοινού συμβάλει κυρίως στην διαιώνιση του προβλήματος. Ουσιαστικά επιτρέπει την παροχή ολοκληρωτικών δικαιωμάτων από τις προβληματικές – διαστροφικές μητέρες προς τα παιδιά τους.

119 Estela Weldon, << Η σκοτεινή πλευρά της μητρότητας >>, Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 1997, σελ. 148

Μία γενική δικαιολογία την οποία δίνει η Estela Weldon στο βιβλίο της σχετικά με την μητρική διαστροφική συμπεριφορά αφορά το αίσθημα της εξουσίας το οποίο αποδίδεται στους γονείς. Η πολιτική της εξουσίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τις αιτίες της διαστροφής. Οι αιτίες της διαστροφής έχουν δύο όψεις, την ψυχοβιολογική και την κοινωνική. Είναι πιθανό ότι, η διαφορά στην αντιμετώπιση οφείλεται, στην ανικανότητα της κοινωνίας, να δει την γυναίκα ως ολοκληρωμένο άτομο. Η δυσκολία της να αποδεχθεί ότι οι μητέρες είναι σε θέση να καταχραστούν την εξουσία τους, θα μπορούσε να οφείλεται στην πλήρη άρνηση, που είναι ένας αμυντικός τρόπος για να αντιμετωπίσει την δυσάρεστη αλήθεια. 120

120 Estela Weldon, << Η σκοτεινή πλευρά της μητρότητας >>, Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 1997, σελ. 155

ΠΗΓΗ

Πρόληψη ενδοοικογενειακής βίας : Ανδρική θυματοποίηση.

ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Φατούρου Ιωάννα Α.Μ. 3000Μ217

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Στις μέρες μας η βία μέσα στην οικογένεια , αποτελεί σοβαρό παγκόσμιο κοινωνικό πρόβλημα , που δυστυχώς λαμβάνει επικίνδυνες και απροσδιόριστες διαστάσεις.
Η ενδοοικογενειακή βία αποτελεί κατάφωρη παραβίαση των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων , του δικαιώματος της ζωής , της σωματικής ακεραιότητας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. που καλύπτεται από μια σιωπή , η οποία πρέπει να σπάσει. Η βία στην οικογένεια υπερβαίνει τα ιδιωτικά πλαίσια , αφορά στο σύνολό της μια κοινωνία που οφείλει , μέσα από τη συντεταγμένη πολιτεία της , να αντιδράσει.

Κυμαίνεται ευρέως όσον αφορά τη φύση , την κλίμακα , τις συνέπειες και ξεφεύγει από τα γεωγραφικά σύνορα , το φύλο , τα όρια ηλικίας , τις ταξικές διακρίσεις , το μορφωτικό και βιοτικό επίπεδο , τη φυλή ή τις πολιτισμικές διαφορές. Τα στοιχεία καταδεικνύουν ότι η κακοποίηση διαπερνά τις τάξεις και τις εθνικότητες και δεν αφορά μόνο τον αναπτυσσόμενο κόσμο αλλά είναι ένα σαρωτικό φαινόμενο.

Τα στατιστικά στοιχεία στην περίπτωση της ενδοοικογενειακής βίας είναι μόνο ενδεικτικά του φαινομένου , δείχνοντας απλά την κορυφή του παγόβουνου μιας και οι διαμορφωμένες στατιστικές προέρχονται από θύματα που έχουν καταγγείλει την κακοποίησή τους.

Ειδικότερα το θέμα που θα διαπραγματευτούμε στη εργασία που έπεται , τη ενδοσυζυγική βία με θύμα τον άντρα , είναι ένα θέμα που σπάνια αναφέρεται πόσο μάλλον καταγγέλλεται. Αυτό οφείλεται στα πολιτισμικά στερεότυπα που θέλει τον άντρα να΄ ναι το "δυνατό" φύλο που σε καμιά περίπτωση δεν θα μπορούσε να θυματοποιηθεί από μια γυναίκα. Εξαιτίας αυτού του γεγονότος είναι εξαιρετικά σπάνιες και οι καταγγελίες τέτοιων περιστατικών. Σ΄ αυτό συντελεί και η αντιμετώπιση από τις διωκτικές αρχές οι οποίες αντιμετωπίζουν τα θύματα της ενδοοικογενειακής βίας με ιδιαίτερο σκεπτικισμό. Η δε αντιμετώπιση των ανδρών – θυμάτων συνοδεύονται όχι μόνο από σκεπτικισμό αλλά και από χλευασμό.

Ο πραγματικός πολιτισμός , σε μια σύγχρονη χώρα , προϋποθέτει σχέσεις αμοιβαίου σεβασμού μεταξύ των μελών του κοινωνικού συνόλου , σχέσεις βασισμένες στην ατομική αξιοπρέπεια και την αυτοεκτίμηση. Ένας τέτοιος , όμως , δημοκρατικός πολιτισμός δεν μπορεί να χτισθεί στην κοινωνία αν δεν θεμελιωθεί πρώτα στην οικογένεια.

Ακόμα και όταν θυματοποιούνται οι άνδρες υποστηρίζεται ότι οι δράστες είναι άνδρες και σε καμιά περίπτωση γυναίκες. Οι άνδρες βρίσκονται πλέον εκεί που ήταν οι γυναίκες πριν 25χρόνια.

Διαβάστε την Εργασία σε αρχείο .pdf  πατώντας ΕΔΩ

 

Ανδρικά χρωμοσώματα: μοχλός εξέλιξης.

 

Αν υπήρχε συνταγή για τη δημιουργία ανθρώπων, το βασικό διαφορετικό συστατικό θα ήταν το ανδρικό χρωμόσωμα, το Υ. Ενώ δηλαδή όλες οι γυναίκες έχουν δύο Χ χρωμοσώματα, οι άνδρες έχουν ένα Χ και ένα Υ. Το πώς προέκυψε το Υ είναι ένα θέμα που απασχόλησε για καιρό τους εξελικτικούς βιολόγους.

Πριν από δέκα χρόνια όμως, στο τεύχος της 29ης Οκτωβρίου του 1999 της επιστημονικής επιθεώρησης «Science», αμερικανοί ερευνητές του Πανεπιστημίου του Σικάγου δημοσίευσαν την ιστορία του χρωμοσώματος Υ. Σύμφωνα με τις έρευνές τους, όλα άρχισαν πριν από 300 εκατ. χρόνια, τότε που στη Γη κυριαρχούσαν τα ερπετά. Οπως συμβαίνει και σήμερα σε πολλά γένη ερπετών, το φύλο των απογόνων καθοριζόταν από τη θερμοκρασία στην οποία εκκολάπτονταν τα αβγά. Καθώς όμως εμφανίζονταν τα θερμόαιμα ζώα και η γονιμοποίηση δεν γινόταν στο εξωτερικό περιβάλλον αλλά στο σώμα του θηλυκού, ο καθορισμός του φύλου δεν θα μπορούσε να εξαρτάται από τη θερμοκρασία περιβάλλοντος.

Ετσι η αρχή για τη δημιουργία του ανδρικού χρωμοσώματος τοποθετείται από τους ερευνητές πριν από 300 εκατ. χρόνια, όταν από τα ερπετά αναδύθηκαν τα θηλαστικά. Στην πορεία αυτών των 300 εκατ. ετών το Υ χρωμόσωμα έγινε αυτό που γνωρίζουμε σήμερα έπειτα από απώλειες κομματιών, αναδιατάξεις στην αλληλουχία των γονιδίων και φυσικά μεταλλάξεις.

Παρά τον αναμφίβολα καθοριστικό ρόλο της ύπαρξης του χρωμοσώματος Υ στην εξέλιξη, ως χθες οι ερευνητές δεν είχαν απτές αποδείξεις του ρόλου του. Χάρη όμως σε μια μελέτη Ιαπώνων επιστημόνων αποδείχθηκε ότι οι αλλαγές στο ανδρικό χρωμόσωμα οδηγούν στη δημιουργία ενός νέου είδους! Οι Ιάπωνες ερευνητές πραγματοποίησαν τη μελέτη τους σε ένα είδος ψαριού το οποίο ζει στην Ιαπωνική Θάλασσα και φέρει διαφορετικά ανδρικά χρωμοσώματα από τους προγόνους του.

Σύμφωνα με άρθρο τους στη διαδικτυακή έκδοση της επιστημονικής επιθεώρησης «Νature» της εβδομάδας που πέρασε, το νέο Υ χρωμόσωμα προέκυψε από σύντηξη του αρχικού Υ με ένα από τα υπόλοιπα χρωμοσώματα του ψαριού. Καθώς τα αρσενικά που έφεραν το νέο Υ χρωμόσωμα άρχισαν να επιδεικνύουν επιθετικότερη συμπεριφορά κατά τη διάρκεια του ζευγαρώματος, τα θηλυκά των προγονικών πληθυσμών άρχισαν να αποφεύγουν τη σύζευξη με τα νέα αρσενικά.

Ετσι άρχισε μια βαθμιαία απομόνωση των δύο πληθυσμών: τα αρσενικά που έφεραν το αρχικό Υ χρωμόσωμα ζευγάρωναν μόνο με τα προγονικά θηλυκά, ενώ τα αρσενικά με το νέο Υ χρωμόσωμα (που δεν γινόταν αποδεκτά από αυτά τα θηλυκά) ζευγάρωναν μόνο με τα νέα θηλυκά. Τόσο μεγάλη είναι πια η απομάκρυνση των δύο ειδών, ώστε όταν στο εργαστήριο διασταύρωσαν νέα αρσενικά με παλιά θηλυκά οι αρσενικοί απόγονοι ήταν στείροι. 
Με άλλα λόγια, οι δύο πληθυσμοί αποτελούν πια διαφορετικά είδη.

Το ευρήματα των ιαπώνων επιστημόνων δείχνουν ότι μια αλλαγή στο Υ χρωμόσωμα οδήγησε σε μια αλλαγή συμπεριφοράς, η οποία με τη σειρά της οδήγησε στη δημιουργία ενός νέου είδους. Δείχνουν δηλαδή ότι το Υ χρωμόσωμα μπορεί να οδηγεί την εξελικτική διαδικασία.


 ΠΗΓΗ

Διαβάστε επίσης :

Αλλαγή φύλου με ένα γονίδιο!

 Νέες αποκαλύψεις για το ανδρικό χρωμόσωμα Υ

 Το ανδρικό χρωμόσωμα Υ «πιο εξελιγμένο από το υπόλοιπο γονιδίωμα» 

Χρωμόσωμα Υ: Όχι, οι άνδρες δεν θα εξαφανιστούν.

Αρρενολοχεία - Σύνδρομο Couver

Η αρρενολοχεία προέρχεται από τη γαλλική λέξη “couver” με τη σημασία “to hatch” που σημαίνει εκκολάπτω.

 Πώς η εγκυμοσύνη επηρεάζει τον μέλλοντα πατέρα

 

Νέες έρευνες αποκαλύπτουν πως η εγκυμοσύνη της συντρόφου μπορεί να επηρεάσει ψυχολογικά και σωματικά και τον μέλλοντα πατέρα.

 

Μέχρι σήμερα γνωρίζαμε ότι η εγκυμοσύνη είναι μία από τις πιο σημαντικές περιόδους στη ζωή μίας γυναίκας. Πρόσφατες έρευνες έρχονται να αποδείξουν ότι και οι άνδρες, που ετοιμάζονται να γίνουν πατέρες, βιώνουν μία σειρά από ορμονικές και συναισθηματικές αλλαγές.

Στο άκουσμα και μόνο της είδησης ότι η σύντροφός τους περιμένει παιδί οι άνδρες βλέπουν την ψυχολογία τους να αλλάζει. Τα ανάμεικτα συναισθήματα χαράς, αγωνίας, φόβου και άγχους, που νιώθουν, τους προκαλούν σύγχυση και υπερένταση. Το μυαλό τους στριφογυρίζει από τη μία μεριά στο δύσκολο στάδιο της εγκυμοσύνης και του τοκετού και από την άλλη στις ευθύνες, που συνεπάγεται ο ερχομός και το μεγάλωμα ενός παιδιού.

Πιο στοργικοί και ευαίσθητοι

Μετά το αρχικό σοκ οι άνδρες, που πρόκειται να αποκτήσουν παιδί, αρχίζουν να αντιμετωπίζουν την εγκυμοσύνη με τρυφερότητα και ευαισθησία. Αποχαιρετούν τον παλιό, ατίθασο εαυτό τους για να μετατραπούν σε στοργικούς και περιποιητικούς συντρόφους, που προετοιμάζονται σιγά σιγά να γίνουν αφοσιωμένοι πατέρες.

Συμπτώματα εγκυμοσύνης

Αν και η βιολογική κατάσταση της πατρότητας δεν έχει αποσαφηνιστεί, όπως η μητρότητα, οι επιστήμονες προσανατολίζονται πλέον στην αναγνώριση συμπτωμάτων εγκυμοσύνης και στο ανδρικό φύλο.

Έρευνα Βρετανών επιστημόνων υποστηρίζει ότι στον κατάλογο των συμπτωμάτων, που αντιμετωπίζουν οι μέλλοντες πατέρες, περιλαμβάνονται η πρωινή αδιαθεσία, οι κράμπες, ο πόνος στη μέση, η λιγούρα, η τάση για λιποθυμία και το πρήξιμο στο στομάχι. Σύμφωνα με τους ερευνητές του Πανεπιστημίου Saint George, στο Λονδίνο, το σύνδρομο αυτό είναι γνωστό σαν Σύνδρομο "Couvade".

Δεν είναι γνωστό ακόμα για ποιό λόγο οι άντρες νιώθουν παρόμοια συμπτώματα με την έγκυο σύντροφό τους αλλά είναι πολύ πιθανό πίσω από όλα αυτά να κρύβεται το στρες λόγω της εγκυμοσύνης.

Η μελέτη έγινε σε δείγμα 282 ανδρών, ηλικίας 19 έως 55 ετών. Οι περισσότεροι παρατήρησαν τα συμπτώματα κατά τους πρώτους μήνες κύησης και μόνο σε μικρό ποσοστό ανδρών συνεχίστηκαν σε όλη τη διάρκεια της κύησης για να εξαφανιστούν μετά τον τοκετό. Φαίνεται ότι οι άνδρες αυτοί συμπάσχουν με τις συντρόφους τους με αποτέλεσμα να παρουσιάζουν τα ίδια συμπτώματα.

Ορμονικές αλλαγές

Όσο και αν ακούγεται παράδοξο, οι άνδρες, που περιμένουν παιδί από τη σύντροφό τους, βιώνουν ορμονικές αλλαγές, που επηρεάζουν τη συμπεριφορά τους. Σε σειρά μελετών, που πραγματοποίησαν επιστήμονες από Πανεπιστήμιο του Καναδά, οι 9 στους 10 ανέφεραν πως είχαν συμπτώματα όπως ναυτία, λιγούρα και λαχτάρα για συγκεκριμένα φαγητά.

Από τις αναλύσεις αίματος των ερωτηθέντων οι ερευνητές ανακάλυψαν πως όσοι παρουσίαζαν τα συμπτώματα της εγκυμοσύνης είχαν σημαντικά αυξημένα επίπεδα προλακτίνης στο αίμα τους. 

Η προλακτίνη είναι η ορμόνη που καθορίζει την παραγωγή γάλακτος στις νέες μητέρες. 

Αν και η ορμόνη αυτή υπάρχει και στους άντρες, φυσιολογικά είναι πολύ χαμηλότερη.

Οι αναλύσεις έδειξαν ακόμη πως τα επίπεδα της ορμόνης του ανδρικού φύλου, της τεστοστερόνης, παρουσίαζαν μείωση κατά 30% στους πατέρες. Αλλά και μετά τον τοκετό η τεστοστερόνη μειωνόταν όταν έκλαιγαν τα νεογέννητα και όταν οι πατέρες τα ντάντευαν. Τα χαμηλά επίπεδα της ανδρικής ορμόνης δεν αποκλείεται, αναφέρουν οι επιστήμονες, να βοηθούν τους άνδρες να είναι πιο περιποιητικοί και πιο δεμένοι με τα μωρά τους.
 

ΠΗΓΗ

Δίκες επιμέλειας ή καταδίκες ανήλικων παιδιών;;;;;

Σας παρουσιάζουμε την ποιο γρήγορη έκδοση (δημοσιέυτηκε μετά απο 11 ημερολογιακές ημέρες απο την εκδίκαση) απόφασης ασφαλιστικών μέτρων  του μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης η οποία μόνο με απόφαση ποινικού δικαστηρίου μπορεί να συγκριθεί διότι: ......

Διαβάστε...
την υπόθεση,
την Δικαστική απόφαση,  από τη Δικαστή, Αικατερίνη Παπαβασιλείου, Πρόεδρο Πρωτοδικών, πρόεδρο, επίσεις, της "ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΑΝΗΛΙΚΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ"
και τον σχολιασμό της απόφασης από τον Δικηγόρο παρ’ Αρείω Πάγω, κ. Κωστή Δεμερτζή, στο Κέντρο Δικανικών Μελετών στις 03/11/2010.
 
...πατώντας ΕΔΩ

Ο φεµινισµός και οι µπάµιες ! - Η Μιλένα Αποστολάκη και ο "Πόλεµος στα στερεότυπα"

Η πολιτική ορθότητα, τα δικαιώµατα των γυναικών και µια διαφήµιση
ΤΟΥ ΘΑΝΑΣΗ ΧΕΙΜΩΝΑ

 Το παντρεµένο ζευγάρι κάθεται στοτραπέζι (της κουζίνας) γιανα φάει.
Η (νοστιµούλα) γυναίκα παρουσιάζει στον σύζυγο το πιάτοτης ηµέρας. 
Αυτός τοκοιτάζειµε απογοήτευση και απορεί. «Μπάµιες» του λέει η γυναίκα και εκείνος σχεδόν µονολογεί «Μπάµιες... Μπάµιες πάλι...». 

Ξαφνικά, ο σύζυγος κάνει την επανάστασή του! Φωνάζει (δύο φορές) στην έκπληκτη γυναίκα του «Σ’κω πάνω ρε!», τη φορτώνει στο αυτοκίνητό του και την επιστρέφει, «αφόρετη», όπως χαρακτηριστικά τονίζει ο ίδιος, στην πεθερά του (η οποία είναι µια αξιοπρεπέστατη και ευγενέστατη κυρία). Στο τέλος, ανακαλύπτουµε πως όλα αυτά ήταν απλώς µια φαντασίωση. 
Ο σύζυγοςαποδέχεται απογοητευµένος τις άθλιες και ταπεινές µπάµιες. 



Πρόκειται γιαµια πανέξυπνηκαι ξεκαρδιστική διαφήµιση (ειδικά ο «σύζυγος» είναι απολαυστικός),από τις εκατοντάδες που έχουµε χαρεί τα τελευταία χρόνια στην ελληνική τηλεόραση. Πάντα απορούσα πώς είναι δυνατόν οι ελληνικές διαφηµίσεις ναείναι τόσο τέλειεςαντίθετα µε τα σίριαλ τα οποία – εκτός από ελάχιστες φωτεινές εξαιρέσεις – έχουντα χάλιατους. Τέλος πάντων, δεν είναι αυτό το θέµα µας... 

Κι όµως, ακόµακαι αυτήη αθώα διαφήµιση προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων στην ευρωπαϊκή αυτή χώρα που ονοµάζεται Ελλάδα. Χαρακτηρίστηκε σεξιστική, ρατσιστική και επικίνδυνη.Στα µπλογκ, στο twitterκαι τοfacebookγράφτηκε πως υποβιβάζειτη γυναίκα, την κάνει ένα αντικείµενο, ένα τίποτα, ένα σκουπίδι. Γρήγορα, ανέβηκε στο YouTube (είµαι πλέονπεπεισµένος πως το Ιντερνετ έχει εφευρεθεί για τους Ελληνες) η «ακτιβιστική απάντηση»στους σεξιστές καπιταλιστές διαφηµιστές: µια παρέα από γυναίκες (προσωπικά, µου θύµισαντις ηρωίδες της παµπάλαιης αµερικανικής κωµικής σειράς «Τα χρυσά κορίτσια» – στο πολύ πιοξινό όµως) µπουκάρεισε ένα κατάστηµα της εν λόγω εταιρείας και αφήνει µπροστά στους έκπληκτους υπαλλήλους ένα τάπερ µε µπάµιες. 

Αποχωρώντας, οι νέες αυτές σουφραζέτες λένε µε στόµφο κάτι που µοιάζει µε απειλή: «Αν δεν αποσυρθεί η διαφήμιση θα φάτε κι άλλες µπάµιες»! Πάλι καλά που δεν σπάσανε τοµαγαζί και δεν πλακώσανε στο ξύλο τους υπαλλήλους. 
Το γελάτε; Στην Ελλάδα ζούµε, το µέτρο έχει χαθεί προ πολλού.

Οι αντιδράσεις όµως δεν περιορίζονται στην ανωνυμία του διαδικτύου. Επίσηµη ανακοίνωση εξέδωσε και το – συµπαθέστατο κατά τα άλλα– κόµµατων Οικολόγων Πράσινων, το οποίο απαίτησε την απαγόρευση της εν λόγω διαφήµισης. 

Θέλετε και πιο επίσηµα; 

Η Γενική Γραµµατεία Ισότητας των Φύλων του υπουργείου Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής ∆ιακυβέρνησης (αυτό είναιόνοµα! Αντε να τα βάλεις µε όλους αυτούς...) υποστήριξε πως η µπαµιοδιαφήµιση «παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώµατα, σύµφωνα µε την παρ. 1 του άρθρου 2 του Συντάγµατος που ορίζει ότι “ο σεβασµός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας” και τις παρ. 1 και 2 του άρθρου 25, είναι απαράδεκτη, συνιστά και αναπαράγει σεξιστικές στερεοτυπικές αντιλήψεις ως προς τους ρόλους, την αξία και τις ικανότητες γυναικών και ανδρών». 
Πω πω,ανατρίχιασα... Απότην εποχή του απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική έχει η ανθρωπότητα να ζήσει τέτοιες καταστάσεις.

Eίναι πραγµατικά εντυπωσιακό φίλοι µου... Σεµια χώρα όπου οι περισσότερες οικογένειες κάνουν πλύση εγκεφάλου στις κόρες τους, προορίζοντάς τις από γεννησιµιού για έναν πλούσιο γάµο. Σε µια χώρα που βλέπεις γυναίκες 35, 30 ετών – ακόµα και µικρότερες – να αισθάνονται πως έχουν αποτύχει στη ζωή τους επειδή «δεν έχουν γίνει µανάδες». Σε µια χώρα όπου τα ανθρώπινα δικαιώµατα όλων των µειονοτήτων (και όχι µόνο) παραβιάζονται σε µόνιµη βάση κάποιοι ασχολούνται µε µπάµιες...

∆εν ξέρω αυτή την στιγμή που διαβάζετε αυτές τις γραμμές η διαφήμιση έχει πλέον απαγορευτεί. Θα έχει πράγµατιπολύ ενδιαφέρον να ζούµε στη χώρα που επιτρέπεται να γράφεις βιβλία που υμνούν το Ολοκαύτωμα αλλά απαγορεύεται να γυρίζεις µονόλεπτα σποτάκια µε µπάµιες, πεθερές και καταπιεσµένους άντρες (γιατί είναι παραπάνω από ξεκάθαρο πως ο καταπιεσμένος στη συγκεκριμένη διαφήμιση είναι ο άντρας και όχι η γυναίκα!). Και στην τελική, κι εγώ αν ήµουν παντρεμένος µε µια γυναίκα πουµου έφτιαχνε συνεχώς µπάµιες θα την πέταγα έξω µε τις κλωτσιές! Ακου µπάµιες!

    Ακόµα και αυτή η αθώα διαφήμιση προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων στην ευρωπαϊκή αυτή χώρα που ονομάζετε  Ελλάδα. Χαρακτηρίστηκε σεξιστική, ρατσιστική και επικίνδυνη
ο Θανάσης Χειµωνάς είναι συγγραφέας 

ΠΗΓΗ 

Η Μιλένα Αποστολάκη και ο "Πόλεµος στα στερεότυπα"

Διάλογος γύρω από ένα αθώο σποτάκι
ΤΗΣ ΜΙΛΕΝΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗ
ΤΑ ΝΕΑ |Πέμπτη 17 Μαρτίου 2011

 Η υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, παίρνει αφορμή από το χθεσινό σημείωμα του Θ. Χειµωνά για τη διαφήμιση µε τις µπάµιες και τον φεμινισμό:

Ανήκω σε µια γενιά που δεν γαλουχήθηκε µε τον ριζοσπαστισµό του φεμινιστικού κινήματος. Αντίθετα, µας επηρέασε ο µεταφεµινισµός, συγκροτώντας περισσότερο ένα πρότυπο ζωής και λιγότερο ένα ρεύμα. Μια αυτόνομη πορεία και συγκρότηση στην οποία βασίζεται η ανάπτυξη της γυναικείας προσωπικότητας µέσα από τους πολλαπλούς ρόλους, της εργαζομένης, της µητέρας, της γυναίκας σε µια ισότιμη και όχι σε µια αντιθετική πορεία µε τον άντρα. Καθώς τα µεγάλα ζητήματα στις σχέσεις της γυναίκας µε τον άντρα τα είχαν επεξεργαστεί στις δεκαετίες του 1960 και του 1970 µια σειρά από εµβληµατικές φυσιογνωμίες, οι µετέπειτα γενιές, πατώντας σε λιγότερα φορτισμένα πεδία, οριοθετήσαµε τους ρόλους µας χωρίς αναφορές σε συγκρουσιακά και εν µέρει παρωχημένα µοντέλα.
 
Διαβάζοντας όµως χθες το άρθρο του συγγραφέα Θανάση Χειµωνά µε αφορµή ένα τηλεοπτικό σποτ και σκέψεις για την πολιτική ορθότητα και τα δικαιώµατα των γυναικών, συνειδητοποίησα πόσο τα στερεότυπα είναι πανίσχυρα και πόσο αξίζει τον κόπο ο καθένας να τα αποκαλύπτει και γιατί όχι να τα αντιµάχεται.

Κατ’ αρχήν ας συµφωνήσουµε: Πράγματι το σποτ είναι χαριτωµένο, ξεκαρδιστικό ίσως για κάποιους, ευρηματικό κ.λπ., κ.λπ. Πράγματι επίσης στην Ελλάδα του 21ου αιώνα πολλές οικογένειες µεγαλώνουν τα παιδιά τους αναπαράγοντας πολύ χειρότερα στερεότυπα απ’ αυτό που αναπαράγει, χιουμοριστικά έστω, το σποτ. Πράγματι δηλαδή υπάρχουν οικογένειες, όπως λέει ο Θ. Χειµωνάς, που κάνουν πλύση εγκεφάλου στην κόρη τους προορίζοντάς τη για ένα πλούσιο γάμο. Είμαι βέβαιη όμως πως όλοι συµφωνούµε ότι οι οικογένειες αυτές δεν διοχετεύουν αποκλειστικά τον στόχο ενός πλούσιου γάμου στις κόρες τους, αλλά το κάνουν µε τον ίδιο ζήλο και στους γιους τους. Πράγματι, επίσης, η ελληνική κοινωνία εξακολουθεί να θεωρεί «αποτυχία» για µια γυναίκα ότι δεν έγινε µάνα. Όπως επίσης εξακολουθεί να θεωρεί ότι η καθημερινή λειτουργία του σπιτιού είναι «προνομιακή υποχρέωση» της γυναίκας καθώς επίσης και ότι η σταδιοδρομία ενός άνδρα δεν θα επηρεαστεί στο ελάχιστο από τις υποχρεώσεις που η ανατροφή ενός παιδιού συνεπάγεται.

Ποιος είναι λοιπόν σήμερα  ένας αναγκαίος και προοδευτικός (όσο κι αν έχει υπονομευθεί ο όρος, επιμένω να τον χρησιμοποιώ) στόχος; Να ανατρέψουμε αυτές τις βαθιά ριζωμένες αντιλήψεις και τα στερεότυπα, να µεγαλώσουµε τα παιδιά µας µε διαφορετικές αναφορές, όχι γιατί αυτό υπαγορεύεται από την πολιτική ορθότητα αλλά γιατί µε αυτόν τον τρόπο θα γίνουν πιο ισορροπημένοι και ολοκληρωμένοι ενήλικοι.

Θα µου πείτε, τα παιδιά µας µεγαλώνουν µε τις τηλεοπτικές διαφημίσει;

Όχι ασφαλώς. Οµως η επιρροή των µηνυµάτων που η µιντιακή κουλτούρα εκπέμπει µέσω τηλεοπτικών σειρών και διαφημίσεων είναι τόσο ισχυρή όσο και εκείνη που µεταφέρουν τα σχολικά εγχειρίδια.

Αν οι χαρακτηρισμοί σεξιστική, ρατσιστική και επικίνδυνη για τη συγκεκριμένη διαφήμιση προκαλούν αντίδραση, τότε είναι το άλλοθι για να µη δούμε την ουσία και σπεύδω να µην τους υιοθετήσω. Θα επιμείνω όμως στην ουσία. Η αναπαραγωγή στερεοτύπων του παρελθόντος σε µια κοινωνία σαν την ελληνική, που εξακολουθεί όχι µόνο βάσει κοινής αίσθησης αλλά και βάσει στατιστικών στοιχείων να είναι δέσμια αρνητικών συνεπειών αυτού του παρελθόντος, δεν είναι χρήσιμη, είναι αντιθέτως εξαιρετικά άστοχη, θα πρόσθετα, και βαρετή. Όταν δε η ευρηματικότητα και η πλακίτσα έχουν µονοµερώς και µονότονα το ίδιο περιεχόμενο τότε και η πλακίτσα χάνεται και το πράγμα αλλάζει. 

 Πρέπει να ανατρέψουν ριζωμένες αντιλήψεις, να µεγαλώσουµε τα παιδιά µας µε άλλες αναφορές.

Η Μιλένα Αποστολάκη είναι υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και τροφίμων. 


Η Μιλένα Αποστολάκη ( υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και τροφίμων) μας προτρέπει "να ανατρέψουν ριζωμένες αντιλήψεις, να µεγαλώσουµε τα παιδιά µας µε άλλες αναφορές",  κατά τις Φεμινιστικές της αντιλήψεις. 

Ούτε η θεωρία της, ούτε η προσωπική της πορεία, ούτε, ειδικά, το μοντέλο ανατροφής των παιδιών της είναι ικανά να πείσουν  για το υγιές των αντιλήψεών της.  

ΕΠΑΛ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ

Τα παιδιά του ΕΠΑΛ Ναυπάκτου δημιουργούν ταινία για να αναδείξουν το κτιριακό πρόβλημα του σχολείου τους.

Λεσβίες ζητούν διατροφή από τον δωρητή σπέρματος!!!

Τα παιδιά έχουν την ανάγκη και το δικαίωμα να γνωρίζουν την βιολογική τους καταγωγή και συνέχεια. Τον Πατέρα τους, και να απολαμβάνουν ανεμπόδιστα την παρουσία και τον ρόλο του.

Δωρίζοντας το σπέρμα τους, οι άνδρες αρνούνται την βιολογική τους συνέχεια, και την συμβολή  του παιδαγωγικού τους ρόλου στην  αναπτύξει υγιών χαρακτήρων - ευτυχισμένων παιδιών. 
Αποποιούνται, ουσιαστικά, της ευθύνης ανατροφής ενός παιδιού τους και αυτό-υποβιβάζουν εαυτούς  στον ρόλο του ..."δωρητή" - χρηματοδότη.
Στην κυριολεξία , "δωρίζουν" μια (!;) ζωή,  αφήνοντας την στην τύχη της, έρμαιο στην εμπορική εκμετάλλευση , τις διαθέσεις  και τους σκοπούς αγνώστων.

Σε μια απίστευτη δικαστική περιπέτεια έχει μπλεχτεί ένας 52χρονος καθηγητής ονόματι Κλάους Σρέντερ, ο οποίος διαμένει στην περιοχή Παλατινάτου (νοτιοδυτική Γερμανία) και πριν από πέντε χρόνια είχε ανταποκριθεί σε αγγελία που είχε διαβάσει σε εφημερίδα για να γίνει δότης σπέρματος σε ένα ζευγάρι γυναικών που επιθυμούσε να τεκνοποιήσει.

Ο Σρέντερ (καμία σχέση με τον πρώην καγκελάριο) έδωσε το σπέρμα του, το παιδί γεννήθηκε και όλα κυλούσαν ομαλά. Μάλιστα, παρόλο που η προφορική συμφωνία δεν προέβλεπε κάτι σχετικό με περαιτέρω υποχρεώσεις του πατέρα αλλά ακριβώς το αντίθετο, ο ίδιος ανέλαβε να έξοδα της βάπτισης του μικρού Ντάβιντ, ενώ έβλεπε τον γιο του μια φορά τον μήνα.

Ωστόσο όλα αυτά άνοιξαν την όρεξη στις δύο μαμάδες, που αποφάσισαν να στραφούν δικαστικά εναντίον του Σρέντερ και να του ζητήσουν διατροφή για το τετράχρονο παιδί. Μάλιστα, όπως αναφέρει το γερμανικό περιοδικό Spiegel, δεν αποκλείεται να δικαιωθούν από τα γερμανικά δικαστήρια, αφού οι προφορικές συμφωνίες δεν ισχύουν για το γερμανικό οικογενειακό δίκαιο, του οποίου πρώτιστη πρόνοια είναι η ευημερία του παιδιού.

Κατά συνέπεια, ο πατέρας υποχρεούται να καλύπτει τις ανάγκες του απογόνου από τη στιγμή που μπορεί να αποδειχθεί η πατρότητα. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, αποδεικνύεται και παρααποδεικνύεται, οπότε; Ας πρόσεχε ο Σρέντερ που έδωσε το σπέρμα του...

ΠΗΓΗ

Σε προηγούμενη είδηση ενημερωθήκαμε ότι:

Δότης σπέρματος καταδικάστηκε να πληρώνει διατροφή για τρία παιδιά

2005-10-13

Σουηδός που είχε δώσει το σπέρμα του προκειμένου ένα ζευγάρι ομοφυλόφιλων γυναικών να αποκτήσει παιδιά καταδικάστηκε από το ανώτατο δικαστήριο της χώρας να πληρώσει διατροφή για τα τρία παιδιά, των οποίων είναι ο βιολογικός πατέρας.

Ο 39χρονος σήμερα άνδρας είχε δώσει το σπέρμα του στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και έτσι γεννήθηκαν τα τρία παιδιά μεταξύ 1992 και 1996. Ο ίδιος δήλωσε στο δικαστήριο ότι είχε συμφωνήσει προφορικά με το ζευγάρι των λεσβιών ότι δεν θα συνέβαλε στην ανατροφή των παιδιών.

Ωστόσο είχε υπογράψει χαρτί με το οποίο αναγνώριζε ότι τα παιδιά ήταν δικά του. Όμως ύστερα από καιρό το ζευγάρι των γυναικών αυτών χώρισε και η βιολογική μητέρα του παιδιού διεκδίκησε από τον πατέρα διατροφή για τα παιδιά. Το ανώτατο δικαστήριο όπως και το ειρηνοδικείο και το εφετείο αποφάνθηκαν ότι το βιολογικός πατέρας οφείλει να αναλάβει τις οικονομικές του υποχρεώσεις.  

ΠΗΓΗ

"Ο άνθρωπος που δεν γνωρίζει την κληρονομιά του,
χάνει την μνήμη του και το όνομά του
σβήνεται από το βιβλίο της Ιστορίας."

Γιώργος Σεφέρης

Παιδιά, αντικείμενα χωρίς βούληση!

Αποσπούνται βιαίως από τους πατέρες τους για το … «Συμφέρον» τους.

Τα δάκρυα στεγνώνουν, αλλά τα τραύματα στην ψυχή τους δεν επουλώνονται ποτέ.

Σκηνές σαν αυτές του video δεν συμβαίνουν μόνο στην …αλλοδαπή.
Συνέβησαν και εχθές ( 24-02-2011 ) στο  Αστυνομικό Τμήμα Ακρόπολης.
Ο πατέρας προσήχθη σιδηροδέσμιος, στο Α.Τ. Ακρόπολης, μαζί με το παιδί του, που με φωνές και κλάματα  αντιστεκόταν να τον αποχωριστή.
Ταυτόχρονα η  μητέρα του, και η Δικηγόρος της, απαιτούσαν την άμεση εκτέλεση δικαστικής απόφασης παρόλη την κατάσταση που δημιουργήθηκε και την ψυχική κατάσταση του παιδιού.
 
Αυτή την στιγμή Πατέρας και παιδί βρίσκονται στο Α.Τ.Α, αναμένοντας το «Χαμόγελο του Παιδιού» να παραλάβει το παιδί και να το οδηγήσει σε Νοσοκομείο, κατόπιν παραγγελίας  Εισαγγελέως.

Βλέπε προηγούμενες Καταγγελίες :

Αστυνομικός έπαιζε με το τηλεκοντρόλ..

Αστυνομικός έπαιζε με το τηλεκοντρόλ... (2) 

Αστυνομικός έπαιζε με το τηλεκοντρόλ... (3)

ΟΗΕ: Ξεχάστε τον παραδοσιακό πατέρα !

...ΒΓΑΛΤΕ ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΣΜΑΤΑ ΣΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΥ ΤΟ ΠΑΝΕ....

Ο ΟΗΕ αποκόπτει τον Πατέρα και από τον βιολογικό του ρόλο!

Η Πατρότητα δεν είναι εργασία για να περιγραφεί. 

Η παραδοσιακή εικόνα του πατέρα δεν αντιστοιχεί στις σημερινές πραγματικότητες, διαπιστώνει έρευνα του ΟΗΕ, επισημαίνοντας ότι ο όρος της «πατρότητας» πρέπει να επαναπροσδιοριστεί καθώς σήμερα οι....πατέρας παίζει πολλούς και διαφορετικούς ρόλους στη ζωή των παιδιών.

Η έννοια της πατρότητας χρειάζεται «δραματική αναπροσαρμογή» προκειμένου να ευθυγραμμιστεί με τον σύγχρονο κόσμο, αναφέρει η σημαντική έρευνα του ΟΗΕ που παρουσιάστηκε χθες στην Νέα Υόρκη και η οποία καταλήγει πως απαιτείται ένας νέο τρόπος περιγραφής των «ρευστών και μεταβαλλόμενων» τρόπων με τους οποίους οι άνδρες νοιάζονται και υποστηρίζουν τα παιδιά τους.

Ίσως το κλειδί των συμπερασμάτων είναι η υπόδειξη πως «πρέπει να σταματήσουμε να αξιολογούμε τους άνδρες βάσει ενός «μητρικού μοντέλου», όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στην έρευνα με τίτλο «Οι άνδρες στην Οικογένεια και Οικογενειακή Πολιτική στον Μεταβαλλόμενο Κόσμο».
Οι άνδρες σήμερα υιοθετούν έναν γονεϊκό ρόλο που περιγράφεται πολύ καλύτερα ως «κοινωνική πατρότητα», αναφέρει η έρευνα, την οποία δημοσιοποίησε το Τμήμα Οικονο0μικών και Κοινωνικών Υποθέσεων της Γραμματείας του ΟΗΕ.

«Σήμερα οι άνδρες είναι πιο πιθανό να ζουν χωριστά από τα παιδιά τους και να έχουν παιδιά εκτός γάμου», δηλώνει η καθηγήτρια Μάργκαρετ Ο Μπράιαν, μια εκ των συγγραφέων της έρευνας και διευθύντρια του Κέντρου Έρευνας για τα Παιδιά και την Οικογένεια του University of East Anglia.

«Πολλοί άνδρες βιώνουν την πατρότητα ως μια σειρά σχέσεων με τα παιδιά, ορισμένα εκ των οποίων είναι βιολογικά δικά τους παιδιά ή άλλα είναι παιδιά των συζύγων ή των συντρόφων τους» προσθέτει η Ο' Μπράιαν. «Αυτή η κατάσταση πραγμάτων απαιτεί μια εξαιρετικά δραματική αναπροσαρμογή της αντίληψής μας για την πατρότητα και για το πώς οι πατεράδες μπορεί να εμπλέκονται στις ζωές των παιδιών».

Η έρευνα διαπιστώνει ότι όλο και περισσότερο, διαφορετικοί άνδρες – συμπεριλαμβανομένων των πατριών, των θείων, των παππούδων, των μεγαλύτερων αδελφών, των εξαδέλφων και άλλων ανδρών – παίζουν διάφορους πατρικούς ρόλους στις ζωές των παιδιών. Ο οποιοσδήποτε από αυτούς τους άνδρες, από μόνος του ή συλλογικά, μπορεί να είναι η πρωταρχική πηγή ανδρικής υποστήριξης του παιδιού. «Πέραν της σπερματοδοσίας, η πατρότητα είναι θεμελιωδώς μια κοινωνική κατασκευή», καταλήγει η Ο' Μπράιαν.

Ο αντίλογος

Ωστόσο, ο Ρομπ Ουίλιαμς, διευθυντής του Ινστιτούτου Πατρότητας, αμφισβητεί τους ισχυρισμούς της έρευνας, αποδίδοντας στον πυρήνα τους ένα χαρακτήρα «χρησιμότητας» στο ρόλο του πατέρα.

«Οι άνδρες μπορούν βεβαίως να είναι πατεράδες και των δικών τους παιδιών αλλά και των παιδιών από άλλες σχέσεις. Όμως αυτή η έρευνα κάνει λάθος όταν δεν θεωρεί καθοριστικό το να γνωρίζει το παιδί ποιος είναι ο βιολογικός του πατέρας», αναφέρει ο Ουίλιαμς.

«Αυτή η χρηστική άποψη της πατρότητας δεν συλλαμβάνει το τί είναι να είσαι πατέρας – ή τί είναι να έχεις πατέρα. Το να είσαι πατέρας είναι κάτι πολύ περισσότερο από το να παρέχεις τροφή και νερό. Εχει να κάνει με το από πού προέρχεσαι», επισημαίνει.

ΠΗΓΗ

Διαβάστε επίσης:   Fathers recognised as crucial to family, UN report

 

Τρία χρόνια μετά την απαγωγή βρήκε το αγοράκι του μέσω ίντερνετ!

"Όσα χρόνια και αν περνούσαν, εγώ ήμουν αποφασισμένος να τον βρω."

Ο Πενγκ Γκάοφενγκ κατάφερε με συνεχείς προσπάθειες μέσα από το ίντερνετ να ξαναβρεί το χαμένο αγοράκι του που είχε εξαφανιστεί μυστηριωδώς πριν τρία χρόνια έξω από το κατάστημά του στην νότια Κίνα. 

Χαράς ευαγγέλια για Κινέζους γονείς που είχαν χάσει το γιο τους πριν από τρία χρόνια... Ο Πενγκ Γκάοφενγκ, έζησε την τραγωδία να χάσει το παιδί του ξαφνικά. Ο γιος του εξαφανίστηκε μυστηριωδώς έξω από το κατάστημα του στη νότια Κίνα.

Μέσα στην απελπισία του να βρει το παιδί του ο Πενγκ μετέτρεψε το μαγαζί σε κέντρο αναζήτησης, αναρτώντας ακόμη και προσφορά αμοιβής σε όποιον μπορούσε να τον βοηθήσει. Σκέφτηκε επίσης και το Ίντερνετ. Δημιούργησε blog και δημοσίευσε φωτογραφίες του παιδιού και πληροφορίες.

Οι προσπάθειές του απέδωσαν καρπούς, όταν ένας φοιτητής επικοινώνησε μαζί του και του είπε ότι είδε το παιδί. Ο Πενγκ ειδοποίησε την αστυνομία και ταξίδεψε στην πόλη όπου είχαν δει τον μικρό, 570 μίλια μακριά από το σπίτι του.

Πράγματι, μετά από τρία χρόνια αναζήτησης κατάφερε να ενωθεί ξανά με το παιδί του. "Όσα χρόνια και αν περνούσαν, εγώ ήμουν αποφασισμένος να τον βρω. Χωρίς το Ίντερνετ αυτό θα ήταν αδύνατο", λέει ο πατέρας που δεν αφήνει από τα μάτια του πια τον μικρό.

Ρεπορτάζ του CNN

Χαράς ευαγγέλια για Κινέζους γονείς που είχαν χάσει το γιο τους πριν από τρία χρόνια... Ο Πενγκ Γκάοφενγκ, έζησε την τραγωδία να χάσει το παιδί του ξαφνικά. Ο γιος του εξαφανίστηκε μυστηριωδώς έξω από το κατάστημα του στη νότια Κίνα.

Μέσα στην απελπισία του να βρει το παιδί του ο Πενγκ μετέτρεψε το μαγαζί σε κέντρο αναζήτησης, αναρτώντας ακόμη και προσφορά αμοιβής σε όποιον μπορούσε να τον βοηθήσει. Σκέφτηκε επίσης και το Ίντερνετ. Δημιούργησε blog και δημοσίευσε φωτογραφίες του παιδιού και πληροφορίες.

Οι προσπάθειές του απέδωσαν καρπούς, όταν ένας φοιτητής επικοινώνησε μαζί του και του είπε ότι είδε το παιδί. Ο Πενγκ ειδοποίησε την αστυνομία και ταξίδεψε στην πόλη όπου είχαν δει τον μικρό, 570 μίλια μακριά από το σπίτι του.

Πράγματι, μετά από τρία χρόνια αναζήτησης κατάφερε να ενωθεί ξανά με το παιδί του. "Όσα χρόνια και αν περνούσαν, εγώ ήμουν αποφασισμένος να τον βρω. Χωρίς το Ίντερνετ αυτό θα ήταν αδύνατο", λέει ο πατέρας που δεν αφήνει από τα μάτια του πια τον μικρό.

Διεκδικήσεις Ανδρών.

 

Φεμινισμός

Το μίσος κατά του  ανδρικού φύλου η (λανθάνουσα !;) κινητήρια δύναμη του;

Διαμαρτυρίες ανδρών στο Χογκ Κογκ για τα δικαιώματά τους.

Διαδήλωση ανδρών για τα δικαιώματά τους στο  Μεξικό. 

Aπόσπασμα ειδήσεων του Reuters.

Η παραδοσιακή οικογένεια "δουλεύει" καλύτερα

Διακριτοί και ισότιμοι οι γονεϊκοί ρόλοι στην οικογένεια.

Οι άνδρες με παιδιά το καλύτερο που έχουν να κάνουν, είναι απλώς να παίζουν μαζί τους και να αφήνουν τις λοιπές φροντίδες της ανατροφής στις μαμάδες, σύμφωνα με μια νέα έρευνα Αμερικανών ψυχολόγων, η οποία υποστηρίζει ότι οι παραδοσιακοί οικογενειακοί ρόλοι «δουλεύουν» καλύτερα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια Σάρα Σόουπ-Σάλιβαν, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό αναπτυξιακής ψυχολογίας “Developmental Psychology”, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα ζευγάρια έχουν ισχυρότερη και καλύτερη αμοιβαία υποστηρικτική σχέση ως γονείς, όταν ο πατέρας περνάει περισσότερη ώρα παίζοντας με τα παιδιά του και λιγότερη ώρα ταΐζοντας ή πλένοντας τα, όπως θα έπρεπε -θεωρητικά τουλάχιστον- να κάνει ένας σύγχρονος μπαμπάς.

Όμως, σύμφωνα με τους ερευνητές, ο άνδρας που επιμένει να μπλέκεται στα πόδια της γυναίκας του, τελικά καταλήγει να υποσκάπτει τις προσπάθειές της να φροντίσει το παιδί και τελικά όλοι καταλήγουν σε χειρότερη κατάσταση απ’ ό,τι αν οι ρόλοι τους ήταν πιο διακριτοί - ένα συμπέρασμα που ασφαλώς δεν θα αρέσει στις φεμινίστριες, αλλά πιθανότατα θα ικανοποιήσει πολλούς άνδρες!

Η Σάλιβαν παραδέχτηκε ότι είναι απογοητευτικό το συμπέρασμα της νέας έρευνας για τους ανθρώπους που πιστεύουν ότι οι πατέρες και οι μητέρες θα πρέπει να μοιράζονται ισότιμα τα καθήκοντα φροντίδας των παιδιών. Πρόσθεσε, πάντως, πως αυτό δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι η ενασχόληση ενός πατέρα με την φροντίδα του παιδιού είναι κακό πράγμα. «Απλώς δεν αποτελεί την ιδανική συνταγή για όλα τα ζευγάρια. Είναι δυνατό να υπάρχει μια στερεή σχέση ανάμεσα στους δύο γονείς, χωρίς να μοιράζονται εξίσου τις ευθύνες τις ανατροφής» τόνισε.

Οι ερευνητές μελέτησαν 112 ζευγάρια εθελοντών με τετράχρονο παιδί, αναλύοντας τον τρόπο ανατροφής και την κατανομή των καθηκόντων μεταξύ των γονιών. Επίσης παρατήρησαν άμεσα τον τρόπο που οι γονείς ασχολούνταν με τα παιδιά τους, κατά πόσο ο ένας υπονόμευε τις προσπάθειες του άλλου ή, αντίθετα, αλληλοϋποστηρίζονταν, κατά πόσο ανταγωνίζονταν μεταξύ τους ή συνεργάζονταν. Έπειτα από ένα χρόνο, επαναλήφθηκαν ανάλογα πειράματα, όταν πια τα παιδιά είχαν γίνει πέντε ετών.

Το γενικό συμπέρασμα ήταν ότι στις οικογένειες όπου από την αρχή οι μπαμπάδες αφιέρωναν τον περισσότερο χρόνο στο παιγνίδι με τα παιδιά τους, το ζευγάρι είχε τελικά καλύτερη σχέση και συνεργασία στην ανατροφή του παιδιού. Όταν, αντίθετα, από την αρχή οι μπαμπάδες είχαν μοιραστεί απολύτως όλες τις ευθύνες της φροντίδας, έπειτα από ένα χρόνο οι δύο γονείς είχαν καταλήξει να δείχνουν μικρότερο βαθμό συνεργασίας μεταξύ τους και αλληλοϋποστήριξης. Οι διαπιστώσεις αυτές ίσχυαν ανεξάρτητα από το μορφωτικό επίπεδο του πατέρα, τις ώρες εργασίας, το συνολικό οικογενειακό εισόδημα, τη διάρκεια της σχέσης των γονέων κ.α.

Η Σάλιβαν επεσήμανε επίσης ότι, όπως έχουν δείξει προηγούμενες έρευνές της, συχνά οι μητέρες λειτουργούν ως «κλειδοκράτορες», ρυθμίζοντας κατά βούληση αν οι μπαμπάδες θα έχουν περισσότερη ή λιγότερη εμπλοκή στη φροντίδα του παιδιού, επιδεικνύοντας μια αμφισημία συναισθημάτων και επιθυμιών, κάτι που βεβαίως έχουν και οι πατέρες από τη δική τους πλευρά.

ΠΗΓΗ

ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΝΟΣ ΠΑΤΕΡΑ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΤΟΥ

Το δικαίωμα ενός παιδιού να έχει και Πατέρα.

Αγαπητοί φίλοι δεν ξέρω πια που θα πρέπει να απευθυνθώ σαν Πατέρας που έχει μια κόρη 8 μηνών και την έχει δει σε αυτό το διάστημα τις πρώτες 38 ημέρες τις ζωής της και άλλη μια φορά όταν ήταν 6 μηνών για 2 ώρες.


Είμαι σε πλήρη απόγνωση… από τις 20/10/2010 δεν γνωρίζω ούτε αν το παιδί μου ζει, έχω χάσει σίγουρα τις πρώτες λέξεις του, το μπουσουλημά του, τα πρώτα του βήματα στην περπατούρα, τις αλλαγές του βάρους και του ύψους του.

Παρακολουθώ εκπομπές τύπου «έχεις πακέτο» και τρέμω στην ιδέα πως θα μου συμβεί εμένα το δυσνόητο να δω την κόρη μου μετά από χρόνια γιατί μια σύγχρονη Μήδεια αποφασίζει για το αν έχουμε δικαίωμα και υποχρέωση να είμαστε δίπλα-δίπλα εγώ και η κόρη μου.


Το τελευταίο διάστημα μετά από απαίτηση μου να έχω λόγο που θα γίνει η βάπτιση του παιδιού και το όνομα που θα έχει κόπηκε κάθε επαφή..αφού μου ξεκαθάρισε η «μητέρα» πως αυτό είναι δικό της θέμα αφού το παιδί μεγαλώνει μαζί της (δεν το επέλεξα εγώ) , σταμάτησε αυτόματα να μου δείχνει το παιδί στην κάμερα και άλλαξαν διεύθυνση, άλλαξαν τηλέφωνα, κατάργησαν e-mail με μοναδικό σκοπό να με αποξενώσουν από το παιδί μου. Η μόνη λύση που είχα να επικοινωνήσω ήταν ο αδερφός της κυρίας αυτής μέσω sms ,αφού αρνήθηκε να μου δώσει στοιχεία για το παιδί μου λέγοντας πως δεν είναι δική του δουλειά ,τον παρακάλεσα έστω να πάνε να παραλάβουν από τα ΚΤΕΛ της πόλης που μένουνε τα Χριστουγεννιάτικα δώρα που είχα στείλει για το παιδί μου ,μαζί με μία κάρτα ευχών με μια φωτογραφία που έχουμε οι δύο μας. Η κατάληξη ήταν μετά από 7 ημέρες στα αζήτητα των ΚΤΕΛ να μου επιστραφούν!!!

Έχοντας δικαστική απόφαση που μου επιτρέπει να επισκεφτώ το παιδί μου όποτε επιθυμώ στην πόλη που διαμένει αυτό είναι ανέφικτο αφού δεν έχω στοιχεία επικοινωνίας δεν μπορώ να ενημερώσω να μου το φέρουν να το δω εκεί που θα βρίσκομαι, επίσης δέχομαι απειλές από συγγενικά της πρόσωπα να μην πάω εκεί . Αυτό βέβαια το παραβλέπω αν είναι να δω το παιδί μου θέλω 100 σαν και αυτούς για να με εμποδίσουν ,θα στείλω στον τάφο όποιον μπει ανάμεσα σε εμένα και το παιδί μου!!!

Η πραγματικότητα είναι πως ποντάρουν στην οικονομική μου δυσκολία να διεκδικήσω το δίκιο μου , στην περίπτωση που είχα την δύναμη την οικονομική και με δεδομένο την ίδια συμπεριφορά της κυρίας και στο πρώτο της γάμο (το πρώτο της παιδί έχει να δει τον Πατέρα του 8 χρόνια) θα μπορούσα να είμαι δίπλα στο παιδί μου όπως επιβάλλεται στον καθένα που θέλει να λέγεται Πατέρας.

Όλο αυτό το έκτρωμα που ονομάζεται ΝΟΜΟΣ και ανεξαρτήτου ποιος ευθύνεται η επιμέλεια πάει στην γυναίκα θα πρέπει να σταματήσει , ποιος ηλίθιος Νομοθέτης δίνει το δικαίωμα στην εκάστοτε «μητέρα» χωρίζοντας να μπορεί να απομακρύνει χιλιόμετρα το παιδί από την πρώην κοινή κατοικία

Ποιος ηλίθιος Νομοθέτης υποχρεώνει ένα παιδί να μεγαλώσει χωρίς Πατέρα ενώ τον έχει στη Ζωή;

Ποιος ηλίθιος Νομοθέτης δίνει το δικαίωμα να είσαι Πατέρας μονάχα αν έχεις εισόδημα Ωνάση και πάνω για να ανταπεξέλθεις στην εβδομαδιαία επίσκεψη σε μια πόλη που απέχει 600 χιλιόμετρα ,να χρειάζεσαι μεταφορικά, ξενοδοχείο ,σίτιση;

Ποιος ηλίθιος Νομοθέτης γνωρίζει εκ των προτέρων πως η εργασία σου ,σου επιτρέπει να απομακρυνθείς Σαββατοκύριακα ή ολόκληρη καθημερινή ημέρα;

Ποιος ηλίθιος Νομοθέτης κρίνει πως καλύτερος παιδαγωγός είναι η οποιαδήποτε Μητέρα από οποιονδήποτε Πατέρα;

Ποιος ηλίθιος Νομοθέτης επιβάλλει σε μία γιαγιά να μην δει το εγγόνι της για 3 χρόνια (γιατί μονάχα τότε μου επιτρέπουν να μετακινήσω το παιδί μου και να το φέρω στην πόλη που διαμένω εγώ να τους γνωρίσει);

Πραγματικά αυτό που συμβαίνει με τις σύγχρονες Μήδειες είναι ανεπίτρεπτο…. Η απόφαση της κάθε πικραμένης εγωκεντρικής πρώην συζύγου που θεωρεί κτήμα της ένα παιδί και στην απόλυτη κυριαρχία της αν θα πρέπει να μεγαλώσει έχοντας τον Πατέρα του δίπλα ή όχι.

Κάνω μία παράκληση μέσω του blog να βρεθεί ένας δικηγόρος να ενδιαφερθεί να με εκπροσωπήσει και να κάνει τα δέοντα να επιστρέψει το παιδί μου σε εμένα… είμαι διατεθειμένος να του προσφέρω ότι εργασία επιθυμεί (από γραμματέας ,κηπουρός, κλητήρας ,οδηγός ,χαμάλης) και για όσο χρόνο χρειαστεί προκειμένου να ανταπεξέλθω στα έξοδα.

Κλείνοντας κάνω μια παράκληση στον Υπουργό Δικαιοσύνης και στο Δικαστικό Σώμα της Πατρίδας μας να μην εξετάζουν ελαφρά την καρδία τέτοιες περιπτώσεις… όταν πλέον το 50% και παραπάνω των ζευγαριών χωρίζουν θα πρέπει να ξαναδούν το θέμα. Η ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών θα πρέπει να είναι αμφίδρομη αγαπητοί κύριοι…. Καταντήσαμε να είναι τα δικά τους δικά τους και τα δικά μας πάλι δικά τους. Η φάμπρικα κάνω ένα παιδί ,αποκτώ την ελευθερία μου και «τσοντάρει» και οικονομικά ο πρώην να κάνω τις μπαρότσαρκές μου θα πρέπει να τελειώσει!!!

Υ.Γ. Και για τις φίλες αναγνώστριες θα διευκρινίσω πως μην πλάσετε σενάρια κακοποίησης για να δικαιολογήσετε την συμπεριφορά της «κυρίας»… αυτά είναι τα μοναδικά αναπόδεικτα στοιχεία που επικαλείται η κάθε πονηρή πικραμένη για να συμπαρασύρει συγγενείς, φίλους και δικαστές προς το μέρος της.

Την μοναδική κακοποίηση(ψυχολογική) την έχω υποστεί εγώ επί 10 μήνες η οποία με οδήγησε δύο φορές κοντά στον θάνατο!!!

Αναγνώστης

* το email είναι διαθέσιμο για όποιον ενδιαφέρεται. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας!

Έχω να ακούσω και να δω το 5χρονο παιδί μου πάνω από 6 μήνες.

Επιστολή ενός πατέρα - Έκλυση για βοήθεια.

Αθήνα 19/01/2011

Θέμα : Προβλήματα επικοινωνίας με το ανήλικο παιδί μου

Είμαι πατέρας ενός αγοριού 5 χρονών περίπου και βρίσκομαι σε διάσταση με τη μητέρα του εδώ και 2,5 χρόνια (Μάιος 2008) . Έχω δικαστική απόφαση που ορίζει την επικοινωνία μου με το παιδί αλλά η εν διαστάσει με διάφορες προφάσεις δεν την εφαρμόζει. Έχω να ακούσω (ακόμα και τηλεφωνικά) και να δω το παιδί μου πάνω από 6 μήνες (από τις 26/07/2010).
Ενημερωτικά σας λέω ότι για τα έτη 2009 & 2010 έχω περίπου 100 καταγεγραμμένες (από τα περιπολικά της αστυνομίας) αρνήσεις της εν διαστάσει για επικοινωνία μου με το παιδί. Το 2010 έχω δει το παιδί 10-15 φορές (30 ώρες συνολικά !!!). Η εν διαστάσει δεν μου απαντά ούτε καν στο τηλέφωνο και όταν με βάση το πρόγραμμα της παραπάνω δικαστικής απόφασης, πηγαίνω στο σπίτι που εκείνη διαμένει με το παιδί για να το παραλάβω, τα πάντα είναι κλειστά και δεν απαντούν ούτε στα χτυπήματα του κουδουνιού της πόρτας.

Το βασικό πρόβλημα είναι ότι, σύμφωνα με τους δικηγόρους μου, δεν υπάρχει το κατάλληλο νομικό πλαίσιο για δυνατότητα άμεσης εφαρμογής της δικαστικής απόφασης επικοινωνίας. Αυτό που μπορώ να κάνω (και ήδη κάνω) είναι να καταθέτω μηνύσεις και αγωγές που με τα γνωστά προβλήματα των αναβολών και των καθυστερήσεων στην έκδοση των δικαστικών αποφάσεων (τουλάχιστον 3-4 χρόνια), δεν μπορούν ουσιαστικά να λύσουν το πρόβλημα.  

Σας ενημερώνω ότι για την αποκατάσταση της επικοινωνίας μου με το παιδί, έχω κάνει τις ακόλουθες ενέργειες :

1)    Έχω καταθέσει δύο (2) τακτικές αγωγές εναντίον της εν διαστάσει συζύγου μου, για την πλήρη παρεμπόδιση της επικοινωνίας με το παιδί.
2)    Για το ίδιο θέμα έχω υποβάλει, τέσσερις (4) μηνύσεις εκ των οποίων η μία με αυτόφωρη διαδικασία.
3)    Έχω κινήσει διαδικασία μέσω προσωρινής διαταγής (η οποία δυστυχώς απορρίφτηκε) και εν συνεχεία έχω κάνει ασφαλιστικά μέτρα στα οποία ζητάω από το δικαστήριο να αφαιρέσει την επιμέλεια του παιδιού από τη «μητέρα» και την αναθέσει σ’ εμένα.
4)    Έχω ζητήσει δύο φορές από τον Εισαγγελέα Ανηλίκων, στον οποίο έχω εκθέσει όλη τη κατάσταση, να παρέμβει. Ο εισαγγελέας κάλεσε στο γραφείο του τη «μητέρα» του παιδιού στις 27/10/2010 και εκείνη δεν ανταποκρίθηκε στη κλήση του και δεν πήγε στο γραφείο του (στο σχετικό φάκελο της εισαγγελίας γράφει χαρακτηριστικά «δεν προσήλθε»).
5)    Έχω στείλει επιστολή με σχετικά έγγραφα στο «Συνήγορο του παιδιού» (τμήμα του «Συνήγορο του πολίτη»).
6)    Στην υπόθεση έχει εμπλακεί, παρόλο που δεν μπορεί πρακτικά να έχει δικαιοδοσία, η ιατρική ομάδα και προσωπικά η διευθύντρια της παιδοψυχιατρικής κλινικής του νοσοκομείου παίδων «Αγλαΐα Κυριακού».
7)    Το παιδί είναι εγγεγραμμένο στο Xο δημοτικό παιδικό σταθμό του Xου Δημοτικού διαμερίσματος του δήμου της XXXXX. Με βάση την εγκύκλιο του υπουργείου παιδείας ΑΔΑ : 4ΙΚΖ9-ΕΚ με αριθμό πρωτοκόλλου Φ.7/517/127893/Γ1 από 13-10-2010, (που εκδόθηκε με τη παρότρυνση την επιμονή και τη βοήθεια του Συνηγόρου του πολίτη), σαν πατέρας έχω τη δυνατότητα να επισκέπτομαι το παιδικό σταθμό και να επικοινωνώ και εκεί με το παιδί. Η «μητέρα» του έκανε ότι μπόρεσε για να μην έχω ούτε αυτή τη δυνατότητα και όταν είδε ότι αυτό δε μπορεί να το καταφέρει, δεν στέλνει πια το παιδί στο παιδικό σταθμό ισχυριζόμενη ότι είναι άρρωστο. Για το θέμα αυτό έχω αποταθεί και έχω ζητήσει τη παρέμβαση και τη βοήθεια από τη διευθύντρια του παιδικού σταθμού, από τη διευθύντρια του Xου Δημοτικού διαμερίσματος του Δήμου της XXXXX, καθώς και από τη διευθύντρια (ψυχολόγο) του Συμβουλευτικού σταθμού του Βρεφοκομείου Αθηνών, υπεύθυνη των παιδικών σταθμών του Δήμου της XXXXXX. Όλες οι παραπάνω διευθύντριες μου είπαν μίλησαν (μόνο τηλεφωνικά διότι εκείνη δεν πήγε) και συμβούλεψαν τη «μητέρα» για το καλό του παιδιού αλλά ότι πέραν αυτού δυστυχώς δεν μπορούν να κάνουν τίποτα παραπάνω.
8)    Έχω αποταθεί στο «Χαμόγελο του παιδιού» όπου οι υπεύθυνοι μου είπαν ότι δεν μπορούν να κάνουν κάτι γιατί το θέμα είναι νομικής φύσης.
9)    Είμαι μέλος του συλλόγου «ΣΥ.Γ.Α.Π.Α» ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΔΡΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΚΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ.

Ενημερωτικά αναφέρω ότι η πρωτόδικη απόφαση (πολυμελές πρωτοδικείο) επί της αγωγής διαζυγίου έχει βγει εναντίον της εν διαστάσει συζύγου μου. Αναμένεται η σχετική απόφαση του Εφετείου.

Σημειώνω ιδιαίτερα ότι με το παιδί έχω μια πάρα πολύ καλή σχέση, ότι του λείπω και μου λείπει πολύ, ότι με αναζητάει και θέλει πάρα πολύ να με βλέπει.

Είναι τόσο παράλογο και τόσο απαράδεκτο η πρώην σύζυγος και «μητέρα» του παιδιού, έπειτα από όλα αυτά που αναφέρω παραπάνω (δικαστικές αποφάσεις, παρεμβάσεις φορέων, παρεμβάσεις ειδικών, κ.λπ.), χωρίς ουσιαστικά να λογοδοτεί πουθενά, να έχει τη πλήρη δυνατότητα και δικαιοδοσία να μεθοδεύει συνεχώς και με κάθε τρόπο την πλήρη αποκοπή, τον ουσιαστικό απογαλακτισμό του παιδιού από τον άνθρωπο που κάθε στιγμή και με όλους τους τρόπους επιμένει να δείχνει την αφοσίωση και την αγάπη του στο παιδί. Αντί σαν πραγματική «μητέρα», που ενδιαφέρεται για την ουσιαστική ισορροπία του παιδιού, να επιδιώκει και να αγωνίζεται για την όσο το δυνατό μεγαλύτερη και ουσιαστικότερη συνεύρεση πατέρα-παιδιού, εκείνη να μηχανεύεται με κάθε τρόπο πως θα ξεριζώσει ότι πιο τρυφερό και αληθινό, πως δηλαδή το παιδί θα ξεχάσει, πως θα απομακρυνθεί εντελώς από τον πατέρα του. Πως μπορεί μια κοινωνία να ελπίζει ότι θα στηρίζεται σε πραγματικές αξίες, όταν ουσιαστικά αδιαφορεί μπροστά σ' αυτό τον βιασμό της ψυχούλας αυτών των παιδιών που δεν μπορούν να αντιδράσουν. Είμαστε όλοι απαράδεκτοι και αχαρακτήριστοι. Εγώ σαν πατέρας δεν πρόκειται να σταματήσω να αγωνίζομαι για το πραγματικό καλό του μικρού μου αγοριού που ξέρω ότι με έχει ανάγκη, με ζητάει και με περιμένει.

Το σημαντικότερο σε όλα αυτά είναι ότι το παιδί κ’ εγώ κινδυνεύουμε να χάσουμε ουσιαστικά τελείως την επαφή μας. Φοβάμαι ότι όσο περνάει ο καιρός και δε βλεπόμαστε, θα με ξεχάσει και θα αποξενωθεί πλήρως από το πατέρα του.

Εφ’ όσον μπορείτε, σας παρακαλώ να βοηθήσετε (δημοσιοποίηση, κοινοποίηση σε αρμόδιες υπηρεσίες, κ.λ.π.) σχετικά με τα προβλήματα επικοινωνίας με το παιδί μου, επισημαίνοντας ότι το θέμα αυτό αφορά χιλιάδες συμπολίτες μας.

Σας ευχαριστώ εκ των πρότερων και παραμένω στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε συμπληρωματική πληροφορία ή διευκρίνιση χρειαστείτε.

Με εκτίμηση
Β. Π.

Τηλέφωνο σπιτιού: 210 ΧΧΧΧΧΧΧ, Κινητό: 69ΧΧΧΧΧΧΧΧ, email: χχχχ@χχχχχχ.gr

Πατέρας ή δότης;

Έχουν τα παιδιά δικαίωμα να γνωρίζουν τον βιολογικό τους δότη;
Έχουν δικαίωμα οι δότες να πουλούν μαζί με το γενετικό τους υλικό  και την ευθύνη ανατροφής ενός (!;) παιδιού;
Τράπεζες Σπέρματος – Ωαρίων, Εμπορία γενετικού υλικού,  ή μήπως σύγχρονο δουλεμπόριο;

Τα παιδιά που γεννήθηκαν με σπέρμα άγνωστου δότη, απαιτούν τώρα να μάθουν ποιοι είναι οι βιολογικοί τους πατέρες.
Στο Ανώτατο Βρετανικό Δικαστήριο κάνουν έκκληση μία γυναίκα και ένα παιδί το οποίο εκπροσωπείται από τη μητέρα του, ώστε να μάθουν ποιοι είναι οι βιολογικοί τους πατέρες.

Και οι δύο εκπροσωπούνται νομικά από την Monica Carss-Frisk, η οποία δήλωσε εκ μέρους τους πως μια τέτοια πληροφορία θα σώσει τους πελάτες της από τα αισθήματα θυμού και απογοήτευσης που τώρα αισθάνονται.

Η βρετανική κυβέρνηση εξετάζει το θέμα ώστε να αποφασίσει αν πρέπει να αλλάξουν οι νόμοι που τώρα προστατεύουν την ταυτότητα του δότη σπέρματος.

Σύμφωνα με σχετικό νόμο του 1990, τα παιδιά δικαιούνται να μάθουν το ύψος, το χρώμα των μαλλιών και την φυλή του δότη τους όταν φτάσουν τα 18 τους χρόνια.

Σύμφωνα με τους δικηγόρους που ασχολούνται με την υπόθεση, πρέπει να βρεθεί μια νομική χρυσή τομή μεταξύ του δικαιώματος στην ιδιωτική ζωή του δότη και του δικαιώματος στη γνώση από τη μεριά του παιδιού.

Έχουν τα παιδιά δικαίωμα να γνωρίζουν τον βιολογικό τους πατέρα – δότη.
Έχουν δικαίωμα οι άνδρες να πουλούν μαζί με το σπέρμα τους και την ευθύνη ανατροφής ενός παιδιού.

ΠΗΓΗ

Διαβάστε επίσης !

Τα παιδιά του «δότη 150»

Δότης σπέρματος βρήκε τα παιδιά του.

Παιδί ανώνυμου δωρητή σπέρματος βρίσκει τον πατέρα του μέσω Διαδικτύου.

Δότης σπέρματος καταδικάστηκε να πληρώνει διατροφή για τρία παιδιά.

Τα παιδιά τυχαίου ...πατέρα.

Ποιός είναι ο Πατέρας μου μαμά;

Τεχνητή γονιμοποίηση στην αρχαία Ελλάδα.

Μία φωτογραφία και ένα ποίημα.

 

“Μία φωτογραφία του Chris Killip.

 “Πατέρας και Υιός” παρακολουθούν μια παρέλαση. 

Τα πρόσωπα είναι πολύ εκφραστικά. 

Τα χέρια έχουν κάτι να πουν. 

Του παιδιού, δείχνουν την άνεση που του προσφέρει ο πατέρας, ενώ τα χέρια του πατέρα αγκαλιάζουν με έναν ιδιόρρυθμο αλλά πολύ στοργικό τρόπο το παιδί. 

Αν και τα μάτια του παιδιού έχουν κάτι το ενδιαφέρον, η ματιά του θεατή δε μπορεί πραγματικά να ξεκολλήσει από το άσχημο αλλά ειλικρινέστατο χαμόγελο του πατέρα, που κρατάει στους ώμους του τον γιο του.

Ένα ποίημα ...του  Κίπλιγκ.

 ΑΝ

 
Αν να κρατάς μπορείς το λογικό σου όταν γύρο σου όλοι
το ' χουνε χαμένο και ρίχνουνε γι' αυτό το φταίξιμο σε σένα,
Αν να εμπιστεύεσαι μπορείς τον εαυτό σου,
όταν για σένα αμφιβάλλουν όλοι, αλλά να βρίσκεις ελαφρυντικά ακόμα και για την αμφιβολία τους αυτή,
Αν να προσμένεις το μπορείς δίχως από την προσμονή ετούτη ν' αποσταίνεις,
ή Αν και σε συκοφαντούν εσύ να μη βυθίζεσαι στο ψέμα,
ή Αν και σε μισούν το μίσος μέσα σου να μην αφήσεις να φουντώνει,
κι ωστόσο να μην δείχνεσαι πάρα πολύ καλός κι ούτε με πάρα πολλή σοφία να μιλάς,

Αν να ονειρεύεσαι μπορείς δίχως το όνειρο να κάνεις δάσκαλό σου,
Αν να στοχάζεσαι μπορείς δίχως να κάνεις το στοχασμό σκοπό σου,
Αν το μπορείς το Θρίαμβο και την Καταστροφή να αντικρίσεις
και σε αυτούς τους δυο αγύρτες όμοια να φερθείς,
Αν να ακούς αντέχεις την αλήθεια που εσύ είχες ειπωμένη
από πανούργους νοθευμένη ώστε παγίδα για τους άμυαλους να γίνει,
ή να θεωρείς όλα αυτά οπού 'χεις της ζωή σου αφιερώσει, τσακισμένα,
και πάλι ν' αρχινάς να τα στυλώνεις με εργαλεία φαγωμένα,

Αν να στοιβάζεις το μπορείς σ' ένα σωρό όλα εκείνα που 'χεις κερδισμένα.
Και όλα να τα παίξεις κορόνα γράμματα μεμιάς,
και να χάσεις, και κείθε που έχεις ξεκινήσει πάλι ν' αρχινήσεις
κι ούτε μπορείς καρδιά και νεύρα και μυώνες ν' αναγκάσεις
πάλι να σου δουλέψουνε κι ας είναι από καιρό αφανισμένα,
κι έτσι ολόρθος να κρατιέσαι μόλο που τίποτα
δε έχει μέσα σου απομείνει
εξόν από τη θέληση που τους μηνά: «Βαστάτε!»

Αν να μιλάς μπορείς με το λαό κι ωστόσο να κρατάς την αρετή σου,
με βασιλιάδες όντας μη χάνοντας το απλό το φέρσιμό σου,
Αν μήτε εχθροί μήτε και φίλοι ακριβοί μπορούν να σε πληγώσουν,
Αν όλοι οι άνθρωποι σε λογαριάζουν, όμως πάρα πολύ κανένας,
Αν το μπορείς την ώρα που ο θυμός σου θέλει να ξεσπάσει να κρατηθείς νηφάλιος
και την γαλήνη σου την πρώτη να ξαναβρείς, δικιά σου τότε θα ' ναι η Γη
με όλα εκείνα τα πλούτη και τα αγαθά και τότε
Άνθρωπος σωστός τότε θε να 'σαι, γιε μου!

Η Τελευταία Ομιλία (Ράντυ Πάους)

Μάθημα ζωής από ένα ευτυχισμένο παιδί, μιας ευτυχισμένης οικογενείας, που έγινε πατέρας, και η παρακαταθήκη στα παιδιά του.

- Νομίζω ότι είναι σπουδαίο που τόσοι άνθρωποι ωφελήθηκαν απο αυτή την ομιλία, μα η αλήθεια είναι ότι δέν ην έγραψα για τα τετρακόσια άτομα που ήρθαν να την ακούσουν στο Κέρνεγκι Μέλον.
Την έγραψα μόνο για τρείς, και όταν μεγαλώσουν, θα την δούν.
 

Randy Pausch

Ίσως η πιο διάσημη ομιλία στο ίντερνετ.
Πραγματική τροφή για σκέψη!
(Επίσης κυκλοφορεί σε ελληνική μετάφραση το μπεστ σέλερ του Pausch: "Η Τελευταία Ομιλία".)

Perhaps the most famous lecture on the internet. A Must See for every thinking person!

Ευτυχισμένο το Νέο Έτος με Ευτυχισμένα Παιδιά!

Jessica's "Daily Affirmation"

Λουκέτο στο κλειστό κολυμβητήριο της Καβάλας

«Τα μαύρα Χριστούγεννα» για το κλειστό κολυμβητήριο της Καβάλας

Το αίμα παγώνει στο κολυμβητήριο της Καβάλας. Οι χεριές στις διαδρομές μουδιασμένες. Ο κεραυνός που όλοι φοβόμασταν έπεσε. Η ΔΗΜΩΦΕΛΕΙΑ αποφάσισε και ο δήμαρχος συμφώνησε: ο κολυμβητήριο θα κλείσει.
Το αίμα παγώνει στο κολυμβητήριο της Καβάλας. Οι χεριές στις διαδρομές μουδιασμένες. Ο κεραυνός που όλοι φοβόμασταν έπεσε. Η ΔΗΜΩΦΕΛΕΙΑ αποφάσισε και ο δήμαρχος συμφώνησε: ο κολυμβητήριο θα κλείσει.
Οι αιτιολογίες – δικαιολογίες πολλές: δεν υπάρχουν χρήματα για να θερμανθεί το νερό της πισίνας επειδή λόγω της καταστροφής της στέγης απαιτούνται μεγάλα ποσά, η πρώτη και επίσημη. Είχε κακοτεχνίες και ήταν δύσκολο να λειτουργήσει, η δεύτερη και ανεπίσημη για να δικαιολογήσει την πρώτη. Κι ήρθε και τρίτη και τέταρτη και πέμπτη...
Το ερώτημα που κρέμεται στα χείλη των μεγάλων δεν βρίσκει απάντηση: πόσα είναι αυτά τα επιπλέον έξοδα;
Το ερώτημα που κρέμεται στα χείλη των παιδιών είναι ένα: αν δεν ξανανοίξει το κολυμβητήριο, θα μας πηγαίνετε στη Δράμα για να κολυμπάμε;

Τετάρτη βράδυ, 22 Δεκεμβρίου 2010.Ένα παιδί δεκατριών ετών, η Αθηνά Π. (το πρόσωπο πραγματικό, το όνομα φανταστικό) κάθεται μπροστά στον υπολογιστή της. Μεθαύριο θέλει να πει τα κάλαντα. Ποια κάλαντα; Αυτά που αναγγέλλουν τα χαρούμενα Χριστούγεννα;
Όχι, φέτος αυτό το παιδί μαζί με άλλα παιδιά θα καλαντίσουν «Τα μαύρα Χριστούγεννα».

Και η Αθηνά Π. γράφει:
ΤΑ ΜΑΥΡΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
Τρίγωνα κάλαντα κύκλοι και λοιπά,
αυτά είναι προβλήματα που έχουν τα παιδιά.
Τρίγωνα κάλαντα του προβληματισμού
Το κολύμπι μια φωλιά του αθλητισμού.
Το στέκι μας αυτό θα κλείσει γιορτινό
Μήνυμα θα φέρουμε ΔΕ ΦΕΥΓΟΥΜΕ ΑΠ’ ΕΔΩ.
Αθλούνται τα παιδιά καθημερινά
Και ήρθαν οι επιτήδειοι να φάνε τα λεφτά.Γι΄ αυτό κι εμείς εδώ σας λέμε με θυμό
Ξυπνήστε μη καθόσαστε και κάντε το ΣΩΣΤΟ!
Τρίγωνα κάλαντα λαμπάκια γιορτινά
Πράξεις εμείς θέλουμε και όχι μπλα μπλα μπλα.
Τρίγωνα κάλαντα και κλείνουμε μ’ αυτό
Το κολυμβητήριο θα μείνει ΑΝΟΙΧΤΟ!!!

Μέσω του διαδικτύου, μέσω του facebook τα παιδιά οργανώνονται.

Πέμπτη απόγευμα, 23 Δεκεμβρίου 2010.Στο κολυμβητήριο τα παιδιά έχουν όλα στα χέρια τους «Τα μαύρα Χριστούγεννα». Κι αποφασίζουν. Την παραμονή των Χριστουγέννων θα τα ψάλλουμε στο δήμαρχο. Συνάντηση στις 11:15 το πρωί έξω από το Δημαρχείο.
Οι γονείς παίρνουμε στα χέρια μας «Τα μαύρα Χριστούγεννα». Κι όσο τα παιδιά μας οργανώνονται εμείς αρχίζουμε την κριτική. Αν πρέπει να ειπωθεί αυτό, αν πρέπει να ειπωθεί και εκείνο…

Παρασκευή πρωί, 24 Δεκεμβρίου 2010.Συνοδεύουμε τα παιδιά μας στο Δημαρχείο. Έχουν πάρει τα τριγωνάκια τους, έχουν μάθει απ΄ έξω τα λόγια.
Οι μεγάλοι έχουμε στα χέρια μας το κείμενο και συνεχίζουμε να το βλέπουμε με σκεπτικισμό. Μήπως αυτό να το λέγαμε έτσι, μήπως αυτό να το λέγαμε αλλιώς.
Να το λέγαμε; Μα δεν το λέμε εμείς. Τα παιδιά το είπαν. Είμαστε συγκλονισμένοι. Λέξεις-μαχαίρια μες τα κάλαντα νιώθουμε να τα ψάλλουν και σ’ εμάς: «προβληματισμός», «θυμός», «επιτήδειοι», «ξυπνήστε», «σωστό»…
Τα παιδιά μας ανεβαίνουν προς το Δήμαρχο και του ψάλλουν «Τα μαύρα Χριστούγεννα». Ο δήμαρχος χαμογελά αχνά και φυσικά ζητά να βγεί μαζί τους την καθιερωμένη φωτογραφία. Φεύγοντας λέει: «Και του χρόνου καλύτερα κάλαντα».
«Αυτό είναι στο χέρι σας», ακούγεται μια φωνή.
«Να μας εξηγήσουν οι γονείς τι σημαίνει «ήρθαν οι επιτήδειοι να φάνε τα λεφτά», απαντά ο δήμαρχος.
«Ένα δεκατριάχρονο το έγραψε, όχι οι γονείς. Κι εγώ έκλαιγα που το διάβασα χθες βράδυ. Ένα δεκατριάχρονο το έγραψε μόνο του».
«Προφανώς τ’ ακούει στο σπίτι του».
Όχι, κε Δήμαρχε. Η μικρή Αθηνά Π., όπως και τα υπόλοιπα παιδιά, δεν τ΄ άκουσαν στο σπίτι τους. Τ΄ ακούν εδώ και χρόνια στους δέκτες των τηλεοράσεων όπου μαθαίνουν ότι όλοι μαζί τα φάγαμε, τ’ ακούν στις προεκλογικές εκστρατείες. Αλλά δεν το ακούν μόνον. Το ζουν στη μικρή καθημερινότητά τους στο σπίτι, στο σχολείο, στο κολυμβητήριο όταν βλέπουν τους γονείς τους να δυσκολεύονται, όταν βλέπουν τις αίθουσες των σχολείων να στάζουν νερό όταν βρέχει, όταν παίρνουν υποσχέσεις που τις βλέπουν λίγες ημέρες μετά να αλλάζουν.
Εμείς οι γονείς αυτών των παιδιών νιώθουμε συγκλονισμένοι. «Τα μαύρα Χριστούγεννα» κλείνουν μέσα τους την εικόνα των παιδιών μας για όλους μας. Κι έτσι όπως τα καταφέραμε ψάχνουμε να βρούμε τι μπορούμε να κάνουμε για να την αλλάξουμε.
Τα παιδιά ήρθαν να σας τα ψάλλουν, κε Δήμαρχε, με την ελπίδα να τα διαψεύσετε. Ήρθαν στον άρχοντα της πόλης τους να πουν τα παράπονά τους και να πάρουν για κέρασμα την ελπίδα για τη ζωή τους… Τι θα τους κεράσετε;
Σας ευχόμαστε «Άσπρα Χριστούγεννα», κε Δήμαρχε.
Αλέκα Νικολαΐδου – Καλαποθάκου
Μαμά του Ερμή, του Θαλή και του Αναστάση αλλά και της Κατερίνας, του Ιάκωβου, του Στέλιου, της Μαρίας, της Παναγιώτας, του Κωνσταντίνου, του Θανάση, της Ιωάννας, του ……………, του ………………, του …………….

ΠΗΓΗ

Συγκρουσιακά διαζύγια: τα παιδιά του Αρμαγεδδώνα

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΚΟΛΑΪΤΗΣ
Επίκ. Καθηγητής Παιδοψυχιατρικής, Παιδοψυχιατρική Κλινική Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, Νοσοκομείο Παίδων «Η Αγία Σοφία», Θηβών & Μικράς Ασίας, 115 27 Αθήνα

 Περίληψη

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται και στη χώρα μας αύξηση των περιστατικών παιδιών που εμπλέκονται και ταλαιπωρούνται από τις μακροχρόνιες δικαστικές διαμάχες των χωρισμένων γονέων τους (γνωστά και ως «παιδιά του Αρμαγεδδώνα»).


Τα διαζύγια που συνοδεύονται από έντονες διαμάχες και συγκρούσεις, αν και δεν αποτελούν την πλειοψηφία των περιστατικών που παραπέμπονται στις υπηρεσίες ψυχικής υγείας για παιδιά και εφήβους, συνδέονται με ψυχική φθορά στα ίδια τα παιδιά, στις οικογένειές τους, καθώς επίσης και στους ειδικούς ψυχικής υγείας ή άλλα εμπλεκόμενα πρόσωπα. Η συνεχιζόμενη έκθεση του παιδιού στις σοβαρές συγκρούσεις των γονιών του, είτε στα πλαίσια γάμου είτε στα πλαίσια διαρκούς ανταγωνισμού μετά το διαζύγιο, μπορεί να προκαλέσει σοβαρό κίνδυνο για την ψυχική του υγεία και ανάπτυξη.

Παρουσιάζονται στοιχεία που αφορούν δύο καταστάσεις, οι οποίες συναντώνται με αυξημένη συχνότητα στα πλαίσια συγκρουσιακών διαζυγίων:

1) οι ψεύτικοι ισχυρισμοί για σεξουαλική κακοποίηση παιδιών και

2) το σύνδρομο αποξένωσης από τον γονέα. (P.A.S.) 

Τονίζεται η ανάγκη για αξιόπιστη αξιολόγηση και διαχείριση τέτοιων περιπτώσεων καθώς και τα γενικότερα μέτρα που πρέπει να ληφθούν από την πολιτεία. Επίσης δε λόγω του αυξανόμενου όγκου περιπτώσεων με ψεύτικες καταγγελίες κακοποίησης, οι παιδοψυχίατροι να διαθέτουν την ειδική γνώση και εμπειρία ώστε να μπορούν να ξεχωρίζουν πραγματικές από ψεύτικες περιπτώσεις κακοποίησης.

Επιπλέον, είναι απαραίτητο και άλλοι επιστήμονες που ασχολούνται με παιδιά π.χ. εισαγγελείς ανηλίκων, να ενημερωθούν για το φαινόμενο.

Εγκέφαλος 2009, 46(4):159-163. 

id65 - Επιλογή άρθρων από το περιοδικό ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ