"...ανοίκειες ιδιοκτησιακές αντιλήψεις"

Τέλος οι σκηνές μεταξύ διαζευγμένων συζύγων στα σχολεία

Εγκυκλίους, μέσω των οποίων θα διασφαλίζονται τα δικαιώματα των μαθητών, των οποίων οι γονείς βρίσκονται σε διάσταση και επεκτείνουν τις μεταξύ τους έριδες στο χώρο του σχολείου, εξέδωσε ο υπουργείο Παιδείας.

Ειδικότερα, ο Συνήγορος του Πολίτη, μετά από εξέταση σημαντικού αριθμού υποθέσεων, τόνισε ότι ο εκπαιδευτικός, ο οποίος καλείται να αντιμετωπίσει τα προβλήματα που ανακύπτουν όταν οι γονείς ενός μαθητή αδυνατούν να υλοποιήσουν την υποχρέωσή τους για μεταξύ τους συνεργασία κατά την άσκηση του γονικού τους ρόλου, δεν θα πρέπει να ευνοεί τυχόν ιδιοκτησιακές αντιλήψεις του γονέα, που ασκεί την επιμέλεια απέναντι στο παιδί-μαθητή.

Διαβάστε περισσότερα...

ΜΕΛΙ - HONEY

Μια ταινία για την έντονη και δυνατή σχέση που αναπτύσσουν τα αγόρια  με τους πατεράδες τους.

...του Σεμίχ Καπλάνογλου
με τους Μπόρα Άλτας, Έντγκαρ Μπεσικσίογλου, Τουλίν Οζέν

 Υπόθεση:
 Ο Γιουσούφ είναι μοναχοπαίδι και ζει με τους γονείς του σε μια απομονωμένη ορεινή περιοχή. Για το νεαρό αγόρι, το γειτονικό δάσος είναι μέρος μυστηρίου και περιπέτειας όπως το ζει ενώ συνοδεύει τον πατέρα του στη δουλειά καθημερινώς. Ο πατέρας του ο Γιακούπ, είναι μελισσοκόμος και έχει τοποθετήσεις τις ειδικώς κατασκευασμένες κυψέλες του στην κορυφή των πιο ψηλών δέντρων του δάσους. Ο Γιουσούφ και ο Γιακούπ έχουν μια πολύ δυνατή σχέση, μοιράζονται τα ίδια όνειρα και έχουν τα δικά τους μυστικά. Από την άλλη μεριά, στο σχολείο ο Γιουσούφ έχει μια δυσάρεστη σχέση με τους συμμαθητές του λόγω της δυσλεξίας που τον κάνει να ντρέπεται  την ώρα των μαθημάτων. Κι ενώ οι ανησυχίες του για το σχολείο εξακολουθούν, ο πατέρας του  πρέπει να ταξιδέψει σ' ένα μακρινό δάσος για μια ριψοκίνδυνη αποστολή. Με τους οικονομικούς πόρους της οικογένειας να λιγοστεύουν εξαιτίας της ολοένα και πιο συχνής "εξαφάνισης" των μελισσών, ο Γιακούπ δεν έχει άλλη λύση από το να μεταφέρει τις κυψέλες του σε άλλη ορεινή περιοχή. Όμως οι μέρες περνούν και αυτό ανησυχεί τόσο τον Γιουσούφ όσο και την μητέρα του. Η απόφαση του νεαρού αγοριού ν' αναζητήσει τον πατέρα του, θα τον οδηγήσει σε μονοπάτια που έως τότε δεν είχε ποτέ «περπατήσει».

Συγνώμη μπαμπά!!!

Ooops! Sorry daddy...

ΜΗΤΕΡΑ ΑΛΛΟΔΑΠΗ ΑΡΠΑΞΕ ΤΟ ΟΚΤΩ (8) ΜΗΝΩΝ ΒΡΕΦΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ ΣΥΖΥΓΟ ΤΗΣ ΣΤΟΝ ΜΟΛΥΒΟ ή ΜΗΘΥΜΝΑ ΤΗΣ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ ΚΑΙ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΕ ΑΠΟ ΤΙΣ 25.09.2010

Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΕΧΕΙ ΧΑΣΕΙ ΠΑΣΑ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ ΒΡΕΦΟΣ ΟΚΤΩ (8) ΜΗΝΩΝ ΑΠΟ ΤΙΣ 25.09.2010 ΟΤΑΝ Η ΜΗΤΕΡΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΕ ΠΑΙΡΝΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΩΡΟ ΜΑΖΙ ΤΗΣ

ΤΟ ΒΡΕΦΟΣ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ ΙΑΤΡΟΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗΣ ΛΟΓΩ ΛΟΙΜΩΞΕΩΣ ΚΑΙ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ Η ΜΗΤΕΡΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΘΕΙ ΠΛΗΡΩΣ ΣΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΟΒΑΡΟΤΑΤΕΣ ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΚΑΙ ΠΙΘΑΝΟΛΟΓΕΙΤΑΙ ΟΤΙ Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΑΘΕΜΙΤΩΣ ΥΠΟ ΤΗΝ «ΣΤΕΓΗ» ΚΑΙ ΤΗΝ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΟΥ ΣΥΜΒΑΛΟΥΝ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ

ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΣΗΜΕΙΟ ΦΟΒΟΥ ΚΑΙ ΑΝΗΣΥΧΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΕΠΕΙΔΗ Η ΜΗΤΕΡΑ ΚΑΤΑΓΕΤΑΙ ΑΠΟ ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΠΡΩΗΝ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΕΝΥΠΑΡΧΕΙ Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΝΑ ΑΠΟΧΩΡΗΣΕΙ ΜΥΣΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΠΑΙΡΝΟΝΤΑΣ ΜΑΖΙ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΝΗΛΙΚΟ ΑΓΟΡΙ ΠΑΡΑΝΟΜΩΣ ΓΕΓΟΝΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ

ΟΠΟΙΟΣ Ή ΟΠΟΙΑ ΕΧΕΙ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΣΧΕΤΙΚΗ ΜΕ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΑΓΟΡΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΙ ΑΜΕΣΑ ΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΔΙΝΟΝΤΑΣ ΟΤΙ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΕΧΕΙ ΠΕΣΕΙ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΟΥ Ή ΝΑ ΜΑΣ ΣΤΕΙΛΕΙ email ΕΔΩ: syndesmos@pa-sy-a.gr

Περισσότερα στην ΠΗΓΗ

Alamar

Alamar

μια όμορφη ιστορία για τη σχέση μεταξύ πατέρων και γιων, 

μεταξύ ανθρώπου και φύσης.

 

H ταινία αφηγείται την ιστορία ενός μικρού αγοριού διαζευγμένων γονέων
( Ιταλίδα μητέρα, Roberta και Mεξικανού πατέρα Jorge )
Το παιδί μοιράζετε ανάμεσα σε δύο κόσμους, δύο πραγματικότητες.
Από την μία βρίσκετε  στην αστική κοινωνία μαζί με τη μητέρα του, και την άλλη στο φυσικό περιβάλλον με τον πατέρα του.

Καμία πραγματικότητα, δεν είναι καλύτερη από την άλλη, είναι απλώς διαφορετικά, και το παιδί είναι σε θέση να είναι ο εαυτός του και στις δύο, απαλλαγμένο από κάθε προκατάληψη και κάθε  δικαστική  απόφαση.

Έτοιμος, αγάπη μου; θέλεις να δεις τα κοράλλια και τα ψάρια εκεί κάτω; θέλεις να δεις τα αστέρια και τα σαλιγκάρια; θέλεις να δείτε τους καρχαρίες;

…σιγά-σιγά, γιε μου,…πρέπει να είσαι ευγενικός, ... αυτό είναι ένα πουλί. Είναι ένα άγριο πτηνό, που ζει μεταξύ άλλων πουλιών,.. είμαστε πάρα πολύ μεγάλοι γι 'αυτό, αργά, αργά. 

Ο πατέρας σου, αυτός ο ήρωας.

Μυθιστόρημα.

Σύντομη περιγραφή "Με τρόμο βλέπω να πλησιάζει εκείνη η καταραμένη μέρα, που θα καταλάβεις ότι είμαι πολύ μέτριος σκιέρ, άθλιος κολυμβητής, ασήμαντος ποδοσφαιριστής της Κυριακής και το χειρότερο, εντελώς συνηθισμένος πατέρας. Στα έξι σου χρόνια, ο θαυμασμός σου για μένα βρίσκεται στο απόγειό του και όπου να 'ναι έρχεται η ώρα της παρακμής, που τόσο φοβάμαι..." Με χιούμορ, ευαισθησία και συχνά με αυτοσαρκασμό, ο Ντιντιέ Τρονσέ καταγράφει τρυφερά στιγμιότυπα της καθημερινότητας ενός πατέρα, ως τη στιγμή που ο γιος του γίνεται οκτώ χρονών.

Η αφήγησή του, μολονότι έχει τη μορφή ημερολογίου, στην πραγματικότητα αποτελεί εξομολόγηση συναισθημάτων, τα οποία ο συγγραφέας θεωρεί μάθημα ζωής: "Διδάχτηκα ότι μπορούμε να πούμε σ' ένα παιδί, έκανα λάθος, χωρίς αυτό να σημαίνει εξευτελισμό. Και, συγγνώμη, ήμουν ανόητος, χωρίς εκείνο να πάψει να μας σέβεται".

Πάνω απ' όλα, ο πατέρας σκιαγραφεί με αξιοσημείωτη οξυδέρκεια τον ρόλο του ήρωα, που κατέχει στη ζωή του μικρού αγοριού και εκφράζει την αγωνία του για τη στιγμή της απομυθοποίησης. "Ο Τρονσέ δημιουργεί ένα πραγματικό θαύμα από τις χιλιάδες λεπτομέρειες της καθημερινής ζωής του γιου του". (Agnes Abecassis, Parutions)

ΠΗΓΗ

Kαταθλιπτική Mητέρα

Ο υποστηρικτικός ρόλος του πατέρα στην περίπτωση της μητέρας που πάσχει από Κατάθλιψη.

 Είναι γνωστό ότι τα παιδιά των μητέρων που πάσχουν από Κατάθλιψη είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν προβλήματα συμπεριφοράς. Η υποστήριξη από την πλευρά του πατέρα μπορεί να προφυλάξει από την ανάπτυξη τέτοιου είδους προβλημάτων, σύμφωνα με τα αποτελέσματα μιας έρευνας.

Είναι γνωστό ότι η Κατάθλιψη στην μητέρα επηρεάζει όχι μόνο την ζωή της ίδιας της γυναίκας αλλά όλο το οικογενειακό δυναμικό και κυρίως τα παιδιά που εμφανίζουν επιθετικότητα στο σχολείο και άλλα παρόμοια προβλήματα συμπεριφοράς. Παιδιά καταθλιπτικών μητέρων τα οποία δήλωναν ότι αισθάνονταν τον πατέρα τους κοντά, ότι μπορούσαν να του μιλήσουν για οτιδήποτε τους απασχολούσε και ότι ο πατέρας διαδραματίζει ένα ενεργό ρόλο στην καθημερινή τους ζωή, φαίνεται να μην ανέπτυσσαν τέτοιες αρνητικές συμπεριφορές.

Ο ενεργός υποστηρικτικός ρόλος του πατέρα στην ζωή των παιδιών μπορεί να ισορροπήσει τα πράγματα στην περίπτωση που η μητέρα πάσχει από Κατάθλιψη. Ιδιαίτερη έμφαση θα πρέπει να δίνεται στο να ενθαρρύνεται αυτός ο ρόλος από τους θεραπευτές που παρακολουθούν γυναίκες με μικρά παιδιά.

Archives of Pediatrics & Adolescent Medicine, July 2007.


ΠΗΓΗ

Αυτοκτόνησε 82χρονος Πατέρας.

Bόλος: 

Κρεμάστηκε γιατί έχασε και τα δυο του παιδιά .
Τον βρήκε κρεμασμένο η εγγονή του.

 

Κρεμασμένος βρέθηκε στο διαμέρισμά του ηλικιωμένος στο Βόλο που έβαλε τέλος στη ζωή του μετά το χαμό των δύο παιδιών του. Πιο συγκεκριμένα ο ηλικιωμένος είχε χάσει τη μία κόρη του πριν ενάμιση χρόνο και λίγες μέρες πριν έχασε και τη δεύτερη κόρη του.

Οι συγγενείς δεν του αποκάλυψαν το δεύτερο χτύπημα της μοίρας, θεωρώντας ότι ο ηλικιωμένος δεν θα το άντεχε. Έτσι και έγινε. Ο 82χρονος ανακάλυψε το θάνατο και της δεύτερης κόρης του, έδεσε ένα σκοινί και κρεμάστηκε. Το άψυχο σώμα του βρήκε η εγγονή του, όταν πήγε χθες να τον επισκεφτεί στο σπίτι του.

ΠΗΓΗ

Πατρική αγάπη.

O ρόλος του πατέρα στη διαμόρφωση της προσωπικότητας του παιδιού
Συγγραφέας: Αποστολία Ντέκοβα, ψυχολόγος

Η συμβολή των γονιών τόσο της μητέρας όσο και του πατέρα είναι αδιαμφισβήτητα σημαντική στη ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού, διότι εκείνοι τοποθετούν  τις πρώτες σταθερές βάσεις στην προσωπικότητα του.
Παλαιότερα κυριαρχούσε το μοντέλο το οποίο επιδίωκε  από τη μητέρα να αναλαμβάνει τη διαπαιδαγώγηση , τη φροντίδα και την ανατροφή των παιδιών , ενώ ο πατέρας ήταν ταυτισμένος με την εικόνα του κουβαλητή , ήταν υπεύθυνος για την εισροή των υλικών αγαθών στην οικογενειακή εστία.
Τα τελευταία χρόνια με τις νέες κοινωνικό-οικονομικές αλλαγές καθώς και με την είσοδο της γυναίκας στην αγορά εργασίας τα δεδομένα αυτά ανατράπηκαν και αποτέλεσε επιτακτική ανάγκη η συμμετοχή του άντρα στα οικογενειακά δρώμενα. H συμμετοχή και  η ενεργή παρουσία και των δύο γονιών είναι ωφέλιμη για το παιδί  διότι  δέχεται διαφορετικά ερεθίσματα ανάλογα με το φύλο, τις προσωπικές αξίες και εμπειρίες του κάθε γονιού.

Η απουσία του πατέρα

Ο πατέρας μπορεί να λειτουργήσει ως εξισσοροπίστης στη μοναδική δυαδική σχέση που δημιουργείται από την πρώτη στιγμή της γέννησης ανάμεσα στη μητέρα και στο παιδί. Ο πατέρας  δηλαδή είναι πολύτιμος αρωγός ώστε να κοπεί ο  ομφάλιος λώρος που συνδέει τη μητέρα με  το παιδί. Η απουσία του πατέρα σ' αυτή τη δυαδική σχέση  αφήνει το παιδί σε μια σχέση προσκόλλησης με τη μητέρα  του.
Αυτό το γεγονός αργότερα  επηρεάζει τη ζωή του   και  του  δημιουργεί  ένα αίσθημα προσωπικής αδυναμίας και ανεπάρκειας. Για να μπορέσει ο πατέρας να παίξει καθοριστικό ρόλο στη ζωή του παιδιού  χρειάζεται η μητέρα να του παραχωρήσει χώρο. Αν ο πατέρας αποκλειστεί από τη μητέρα, θα παραμείνει εξίσου αποκλεισμένος και από για το παιδί.

Ο πατέρας ως σύμβολο δύναμης και εξουσίας

Επίσης  η συμβολή του πατέρα είναι απαραίτητη διότι  προσφέρει ασφάλεια και προστασία , αφού  θεωρείται από  το παιδί σύμβολο δύναμης και εξουσίας. Η μορφή εξουσίας που συμβολίζει ο πατέρας είναι απαραίτητη για την κοινωνικοποίηση, την αυτονομία και τη ψυχική οργάνωση  του παιδιού. Η συχνή παρουσία του πατέρα  βοήθα το παιδί να   αποκτήσει  εμπιστοσύνη στον εαυτό του, η οποία του εξασφαλίζει τη δημιουργία υγιών σχέσεων με τους άλλους.

Ο πατέρας λύνει το οιδιπόδειο

Ο  ρόλος του πατέρα  στη προσχολική ηλικία είναι καθοριστικός για τη συναισθηματική  εξέλιξη του παιδιού διότι το βοηθά να λύσει το οιδιπόδειο σύμφωνα με τη Φροϋδική θεωρία.

Πατέρας και γιος

Γύρω στην ηλικία των 3-5 ετών το αγόρι αντιλαμβάνεται ότι η μητέρα του αγαπά τον πατέρα του,  επομένως για το παιδί ο πατέρας θεωρείται  αντίπαλος αφού διεκδικούν την αγάπη και τη στοργή της ίδιας γυναίκας. Προκειμένου να προφυλαχθεί από την πατρική επιθετικότητα θα αναγκαστεί να ταυτιστεί μαζί του και θα γίνει όπως ο πατέρας του.

Πατέρας και κόρη

Στα κορίτσια συμβαίνει κάτι ανάλογο, εκείνο επιθυμεί με τη σειρά του να υποκαταστήσει τη μητέρα της και να διεκδικήσει τον πατέρα της όμως τελικά η ιδέα αυτή εγκαταλείπεται και αργότερα το κορίτσι θα αναζητήσει ερωτικό σύντροφο ο οποίος θα μοιάζει με τον πατέρα της.

Οι συνέπειες από την έλλειψη του πατέρα σε αγόρια και κορίτσια

Η πατρική αποστέρηση έχει καταστροφικές  επιπτώσεις στη ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού. Η απουσία του πατέρα  από τη ζωή του αγοριού παρεμποδίζει την ταυτοποίηση μαζί του, διαδικασία η οποία είναι απαραίτητη για την ολοκλήρωσή της ταυτότητας του. Τα αγόρια συχνά για να μπορέσουν να  διαχειριστούν  τα συναισθήματα της απώλειας τους μπορεί να στρέψουν την επιθετικότητα τους προς τους άλλους και  να αναπτύξουν αντικοινωνική είτε παραπτωματική συμπεριφορά. Επίσης συχνά διακατέχονται  από ανασφάλεια και ανωριμότητα, έχουν  χαμηλή αυτοεκτίμηση και εμπιστοσύνη στον εαυτό , έχουν δυσκολίες στις σχέσεις τους με τους συνομήλικους του   και μπορεί να αναζητήσουν  πατρικά υποκατάστατα τα οποία συχνά παίρνουν λανθασμένη μορφή.
Ενώ αντιθέτως στα κορίτσια η έλλειψη του πατέρα δημιουργεί διαστρεβλωμένη εικόνα για το  αντρικό πρότυπο με αποτέλεσμα να δυσκολεύονται στις σχέσεις τους με το άλλο  φύλο.  Τα κορίτσια  σε αντίθεση με τα αγόρια στρέφουν την επιθετικότητα τους προς τον εαυτό τους ,παρουσιάζουν χαμηλή αυτοεκτίμηση, νιώθουν φόβο εγκατάλειψης και απόρριψης  από το αντίθετο φύλο και αισθάνονται ενοχές όταν η σχέση τους δεν εξελίσσεται  σωστά παρόλο που μπορεί να μην ευθύνονται εκείνες. Αυτές   οι επιβλαβείς επιδράσεις συμβαίνουν όταν η απουσία του πατέρα είναι  είτε φυσική είτε  συναισθηματική είτε ο πατέρας είναι συναισθηματικά ασταθής απέναντι στο παιδί του με αποτέλεσμα να του δημιουργεί μια κατάσταση μόνιμης ανασφάλειας.  Αντιθέτως εάν η παρουσία του είναι αισθητή το παιδί μπορεί να αναπτύξει μια υγιής προσωπικότητα.

Αποστολία Ντέκοβα,

• κλινική ψυχολόγος,
• τηλ. επικοινωνίας: 210-4963935

Συμπεριλαμβάνετε στην συλλογή κειμένων, Φάκελος:"Ο ρόλος του Πατέρα"

 ΠΗΓΗ

ΠΑΤΕΡΑΣ ΕΙΝΑΙ…

Ο άνδρας που αγαπά τον εαυτό του και τα παιδιά που θα αποκτήσει στο μέλλον τόσο πολύ που θεραπεύει τα παλιά του τραύματα πριν να διαλέξει τη γυναίκα που θα παντρευτεί και θα κάνει παιδιά μαζί της. Ο άνδρας που φροντίζει τον εαυτό του και γι' αυτό διαλέγει μια καλή σύντροφο και δημιουργεί μαζί της συνειδητά μια σχέση αγάπης μέσα στην οποία καλωσορίζει τα παιδιά που θα κάνει. Ο άνδρας που φροντίζει τη γυναίκα του, γι' αυτό της λέει όλη την αλήθεια και παίρνει 100% την ευθύνη της πραγματικότιτάς του,την στηρίζει στο έργο της όπως στηρίζει και του εαυτό του και μαζί δημιουργούν από κοινού την ασφαλή φωλιά του σπιτιού τους και της οικογένειας τους.

Ο άνδρας που λέει στη γυναίκα του που είναι 8 μηνών έγκυος πόσο όμορφη είναι. Ο άνδρας που φτιάχνει νανουρίσματα και τα τραγουδάει στο μωρό του που είναι στην κοιλιά της μαμάς του. Ο άνδρας που κι αυτός θέλει να γεννήσει η γυναίκα του στο σπίτι με μαμή και είναι κι ό ίδιος μπροστά στη γέννα. Ο άνδρας που προστατεύει τα παιδιά, αγόρια και κορίτσια από κάθε κακοποίηση. Ο άνδρας που διαλέγει να δουλεύει λιγότερο για να μπορεί να είναι στα παιδιά του περισσότερο. Ο άνδρας που αλλάζει πάνες. Ο άνδρας που μαζεύει και πετάει τις πάνες για όσο καιρό χρειάζεται.

Ο άνδρας που χαίρεται την επαφή με τα παιδιά του. Ο άνδρας που χαίρεται να είναι στο κρεβάτι μ' όλη την οικογένεια. Ο άνδρας που κουβαλάει το μωρό του στο σάκκο. Ο άνδρας που παίζει πιάνο με το ένα Χέρι ενώ με το άλλο κρατάει το μωρό του. Ο άνδρας που κλείνει την τηλεόραση και διαβάζει παραμύθια στα παιδιά του. Ο άνδρας που παλεύει με τα παιδιά του και πάντα τα αφήνει να τον κερδίζουν. Ο άνδρας που παίζει μπάλα μαζί με τα παιδιά του και όταν του λένε ποιος νίκησε τους λέει αυτός που είχε μεγαλύτερη πλάκα. Ο άνδρας που δημιουργεί ένα άλλο σχολείο για τα παιδιά που το χρειάζονται.Ο άνδρας που με πολλή χαρά θα διδάξει και θα διδαχθεί. Ο άνδρας που ακούει. Ο άνδρας που λέει πως δεν πειράζει και να κλάψεις, και να φοβηθείς και να θυμώσεις ή να συγκινηθείς. Ο άνδρας που μπορεί και να κλάψει και να νιώσει φόβο και να θυμώσει χωρίς βία και χωρίς να ρίχνει τα βάρη στον άλλον. ο άνδρας που ξέρει ότι είναι ο φύλακας θείων Ψυχών που με δόξα έρχονται από το θεό εκεί που είναι η κατοικία τους. Ο άνδρας που χαίρεται τις διαφορές των παιδιών του και τα ενθαρρύνει να είναι αυτό που είναι και να γίνουν αυτό που θέλουν. Ο άνδρας που, όταν έρχεται ο καιρός, αφήνει τα παιδιά του να πετάξουν από τη φωλιά και τους δίνει τις ευλογίες του καθώς αυτά ενώνονται με την κοσμική οικογένεια.

Ο άνδρας που είναι πατέρας για όλα τα παιδιά του κόσμου και λυπάται γι' αυτά που δεν έχουν πατέρα. Τέτοιες εικόνες υπάρχουν κι είναι αληθινές. Τέτοιοι πατεράδες ζουν ανάμεσά μας. Ας είναι ευλογημένοι!

Συμπεριλαμβάνετε στην συλλογή κειμένων, Φάκελος:"Ο ρόλος του Πατέρα"

ΠΗΓΗ

Γύρισε την Ευρώπη µε ποδήλατο ψάχνοντας το παιδί του!

Από τους πολλούς τρόπους που υπάρχουν για να αναζητήσει ένας πατέρας το χαµένο παιδί του, ο Αυστραλός Κεν Τόµπσον διάλεξε ασφαλώς τον πιο ανορθόδοξο: γύριζε στην Ευρώπη επί τρεις µήνες µε ένα ποδήλατο. 

 

Η µέθοδος πάντως αποδείχθηκε αποτελεσµατική: έπειτα από µια Οδύσσεια 90 ηµερών και 6.500 χιλιόµετρα ποδηλασίας σε εννέα χώρες, ο 57χρονος κατάφερε να εντοπίσει τον γιο του στο Αµστερνταµ. Η ιστορία άρχισε το 2008, όταν η πρώην σύζυγός του πήρε ένα αεροπλάνο από την Αυστραλία µε προορισµό τη Φρανκφούρτη κι εξαφανίστηκε µαζί µε τον τότε 3χρονο γιο τους. Την εποχή εκείνη ο Κεν Τόµπσον και η Μελίντα Στράτον είχαν µόλις χωρίσει και διεκδικούσαν και οι δύο την επιµέλεια του Αντριου. «Επί δυόµισι χρόνια δεν ήξερα τι να κάνω. Σήµερα αισθάνοµαι για πρώτη φορά ότι ο Αντριου είναι ασφαλής», δήλωσε ο Τόµπσον στους «Τimes».

Την περασµένη άνοιξη ο απελπισµένος πατέρας πήρε την απόφαση να συνταξιοδοτηθεί πρόωρα και να επισκεφθεί διάφορες πόλεις της Ευρώπης όπου υπέθετε ότι θα βρισκόταν ο γιος του µε την πρώην σύζυγό του, η οποία µιλούσε αρκετά καλά γερµανικά και γαλλικά. Σκέφτηκε επίσης ότι η ιστορία ενός πατέρα που αναζητά το παιδί του µε ένα ποδήλατο θα συγκέντρωνε τόση δηµοσιότητα ώστε θα τον βοηθούσε στην έρευνά του. Ο Κεν Τόµπσον ξεκίνησε το ταξίδι του από το Λονδίνο και συνέχισε στο Βέλγιο, τη Γαλλία, το Λουξεµβούργο, την Ολλανδία, τη Γερµανία, την Πολωνία και την Τσεχία.

Οταν η Μελίντα Στράτον και ο Αντριου εµφανίστηκαν ξαφνικά σε ένα σχολείο στο Αµστερνταµ, κίνησαν τις υποψίες µιας άλλης µητέρας. Αυτή η έβαλε τις λέξεις «χαµένο παιδί Αυστραλία» στη µηχανή αναζήτησης του Google. Στα αποτελέσµατα περιλαµβανόταν η ιστοσελίδα που είχε δηµιουργήσει για τον σκοπό της έρευνάς του ο Κεν Τόµπσον.

Το επόµενο βήµα της ήταν να στείλει ένα ανώνυµο µέιλ στον πατέρα. «Βρισκόµουν περίπου 50 χλµ. από τη Στουτγάρδη όταν έλαβα το µέιλ. Νόµιζα ότι πρόκειτο για κακόγουστο αστείο», λέει ο Τόµπσον.

Λίγες ηµέρες µετά δέχθηκε ένα τηλεφώνηµα από την αστυνοµία του Αµστερνταµ, η οποία τον ενηµέρωνε ότι είχε εντοπίσει τη µητέρα και το παιδί. Λίγες εβδοµάδες νωρίτερα, ο 57χρονος είχε περάσει περίπου 3 χιλιόµετρα από το σχολείο όπου είχε γραφτεί ο γιος του µε διαφορετικό όνοµα.


ΠΗΓΗ

Τέσσερις ομοφυλόφιλοι για ένα μωρό

Τέσσερις φίλοι, 2 γυναίκες και δύο άντρες, με δεσμό του ίδιου φύλου για πολλά χρόνια, αποφάσισαν να γίνουν γονείς. Οι άντρες θα έδιναν το σπέρμα τους, εναλλάξ κάθε μήνα, και η μία εκ των δύο γυναικών, εκείνη που θα έμενε έγκυος, θα έφερνε στον κόσμο το μωρό. Θα είχαν όμως και οι τέσσερις ίσα δικαιώματα στην αγάπη και την ανατροφή του παιδιού. Αυτά, πριν γεννηθεί. Γιατί μετά τη γέννησή του, το αγοράκι έγινε το «μήλον της Έριδος» ανάμεσα στα δυο ζευγάρια, με αποτέλεσμα να φτάσουν στα δικαστήρια, για να λύσουν τις διαφορές τους.

Η υπόθεση αυτή εξελίσσεται στη Μελβούρνη. Οι μπαμπάδες αρχικά έμεναν στο Σίδνεϊ, αλλά λίγο πριν από τη γέννηση του παιδιού εγκαταστάθηκαν στη Μελβούρνη, για να είναι κοντά του και να μπορούν να εκπληρώνουν πληρέστερα τα καθήκοντα του πατέρα. Ωστόσο, δεν τα βρήκαν με τις μαμάδες και έτσι προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη.

Η δικαστής Λίντα Ντισό, η οποία θα έπρεπε να αποφασίσει τι ήταν το καλύτερο για το αγοράκι, χωρίς να υπολογίσει τις κοινωνικό-ηθικές παραμέτρους, το τι συγκροτεί μια πυρηνική οικογένεια σήμερα, δήλωσε ότι το παιδί θα πρέπει να ξοδεύει χρόνο και με τους τέσσερις ενήλικες που το διεκδικούσαν. Το δίχρονο παιδί, είπε η δικαστής, «είναι προϊόν τεσσάρων ωραίων ανθρώπων. Έχει δικαίωμα να τούς ξέρει, να μάθει ότι τον αγαπούν και να ξοδεύει χρόνο μαζί τους».

Το παιδάκι γεννήθηκε το 2008 και ζει με την μητέρα του και την σύντροφό της. Η δικαστής αρνήθηκε να λάβει υπόψη της τον ισχυρισμό των γυναικών, ότι οι άντρες, πριν από τη γέννηση του παιδιού, είχαν συμφωνήσει ότι δεν θα είχαν μεγάλη ανάμιξη στην ανατροφή του. Η απόφαση που εξέδωσε η δικαστής ήταν, την επιμέλεια του παιδιού να έχουν οι γυναίκες-γονείς, υπό την προϋπόθεση το παιδί να έχει επαφή και επικοινωνία και με τους άντρες γονείς.

ΠΗΓΗ

Αγώνας Πατεράδων - Νέα Ζηλανδία.

NZ - Parliament - 1st week Sept 2010

 Opening the **NZ Minitry of Mens Affairs** and then on the EXPOSE CYFS in the South Island - Signs, LOUD Hailers and People - Onward - Jim

Ο αγώνας ανδρών – πατεράδων  για το Δικαίωμα στην ευημερία και την απονομή δικαιοσύνης

The fight for mens Rights In the Welfare and justice systems

Ο ύπνος των παιδιών

 Ηχογραφημένη συζήτηση του κ. Νίκου Σαμπαζιώτη, Διευθυντού του Δημοτικού Σχολείου της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς με την κα. Κική Τζωρτζακάκη, εκπαιδευτικού και συμβούλου οικογένειας, στα πλαίσια της εκπομπής “Συντροφιά με την ελπίδα” του ραδιοφωνικού σταθμού “Πειραϊκή Εκκλησία” 91,2 FM (κάθε Σάββατο πρωί).
Η κα. Τζωρτζακάκη έχει συγγράψει το παιδαγωγικό βιβλίο για την οικογένεια, την καθημερινότητα, την ανατροφή των παιδιών και το σχολείο με τίτλο “Μαμά, κόψε το κήρυγμα (κι εσύ μπαμπά, επίσης)“, τόμοι Α και Β, εκδόσεις Καλέντη. 

Η ηχογράφηση :  Ύπνος παιδιών

ΠΗΓΗ 

Οικογένεια, Διαζύγιο, Παιδί.

Δύο άρθρα, από το περιοδικό ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ

1) Μερικές σκέψεις για τη μοντέρνα οικογένεια και το μέλλον της.

2) Συγκρουσιακά διαζύγια: τα παιδιά του Αρμαγεδδώνα

Διαβάστε περισσότερα.

Ενας 27χρονος για το χωρισμό των γονιών του

Θρίλερ χθες στο Αρκαλοχώρι με 27χρονο που απειλούσε να αυτοκτονήσει

Του Θάνου Περβολαράκη

Ένα πραγματικό θρίλερ που εκτυλίχθηκε χθες τα ξημερώματα στο Αρκαλοχώρι έθεσε σε συναγερμό την τοπική Αστυνομία και κράτησε ξάγρυπνους τους κατοίκους της κωμόπολης που το παρακολουθούσαν με κομμένη την ανάσα.

Νεαρός κάτοικος της περιοχής απειλούσε να αυτοκτονήσει μπροστά στα μάτια των γονιών και των συγχωριανών του, επειδή δεν μπορούσε να αποδεχτεί ότι ο πατέρας και η μητέρα του έχουν χωρίσει και ο καθένας έχει ξαναφτιάξει τη ζωή του.

Ο 27χρονος κρατώντας ένα μαχαίρι απειλούσε ότι θα θέσει τέρμα στη ζωή του εάν κάποιος προσπαθούσε να του το πάρει, ενώ ζητούσε και από συγγενείς και κατοίκους της περιοχής να μην τον πλησιάζουν γιατί θα βλάψει κι εκείνους. Η αγωνία όλων είχε χτυπήσει κόκκινο, αφού ο νεαρός άνδρας έδειχνε αποφασισμένος να κάνει πράξει τις απειλές του.

Όλα ξεκίνησαν μία ώρα μετά τα μεσάνυχτα της περασμένης Δευτέρας. Ο 27χρονος πήγε στο σπίτι της μητέρας του, ενώ τίποτα μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν πρόδιδε το τι επρόκειτο να επακολουθήσει. Ξαφνικά όπως αναφέρουν οι πληροφορίες ξεκίνησε ένας καβγάς μέσα στο σπίτι μεταξύ μητέρας και παιδιού. Ο 27χρονος διαπληκτίστηκε έντονα με τη μητέρα του για το χωρισμό της από τον πατέρα του πριν από περίπου 12 χρόνια. Η φασαρία όπως περιγράφεται σήκωσε στο πόδι τους κατοίκους της περιοχής, ενώ ο νεαρός άνδρας σε έξαλλη κατάσταση άρχισε να σπάει ό,τι έβρισκε μπροστά του. Δεν άφησε τίποτα όρθιο, αφού πετούσε στον τοίχο και στο πάτωμα πιάτα, ποτήρια κι ό,τι άλλο ήταν στο οπτικό του πεδίο.

Ο νεαρός ο οποίος είχε επιστρέψει στην Ελλάδα από το εξωτερικό όπου εργαζόταν πριν από λίγους μήνες έδειχνε θολωμένος και βαθύτατα πληγωμένος για το χωρισμό των γονιών του, παρά το γεγονός ότι εκείνοι έχουν συνεχίσει ο καθένας τη ζωή του, έχοντας φτιάξει νέες οικογένειες.

Κάποια στιγμή η μητέρα του βλέποντας ότι το παιδί της δεν σταματούσε και η κατάστασή του επιδεινωνόταν, τηλεφώνησε στον πρώην σύζυγό της και πατέρα του 27χρονου, ζητώντας του να πάει στο σπίτι της γιατί η κατάσταση με το παιδί τους είναι εκτός ελέγχου.

Πράγματι ο πατέρας του 27χρονου που μένει σε άλλο χωριό του Ηρακλείου βρέθηκε στο Αρκαλοχώρι σε χρόνο μηδέν. Μόλις τον είδε ο γιος του, η κατάστασή του χειροτέρεψε και από την κουζίνα άρπαξε ένα μαχαίρι και το έβαλε στο λαιμό του, λέγοντας τους πως είναι αποφασισμένος για όλα.

Κάποια στιγμή ο 27χρονος έφυγε από το σπίτι και το θρίλερ συνεχίστηκε στους δρόμους του Αρκλαοχωρίου.

Γύρω στις 4 τα ξημερώματα οι αστυνομικοί τον έπεισαν να παραδώσει το μαχαίρι και να τους ακολουθήσει στο αστυνομικό τμήμα. Κι εκεί ο νεαρός άνδρας ζητούσε όπλο για να αυτοκτονήσει, γιατί δεν άντεχε όπως έλεγε το χωρισμό των γονιών του.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο 27χρονος πριν πάει στο σπίτι της μητέρας του ήταν με φίλους του και όπως ο ίδιος έλεγε είχε καταναλώσει ελάχιστο αλκόολ. Ο ίδιος δεν έχει απασχολήσει ποτέ την Αστυνομία.

Σε βάρος του σχηματίστηκε δικογραφία για διατάραξη ειρήνης των πολιτών και παράνομη οπλοφορία.

 ΠΗΓΗ

«Ύμνος» στα παιδιά από την Καρλσρούη

Το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο της Καρλσρούης ενισχύει το ανύπαρκτο μέχρι στιγμής δικαίωμα των ανύπαντρων πατέρων στην κοινή επιμέλεια του παιδιού τους.
Θα μπορούν να το διεκδικούν και ενάντια στη θέληση της μητέρας.

Διαβάστε περισσότερα...

ΕΛΛΗΝΕΣ, ΣΠΑΣΤΕ ΤΗ ΣΙΩΠΗ !

Έλληνες, σπάστε τη σιωπή ! - Η παραποίηση της επιστήμης

ΕΛΛΗΝΕΣ, ΣΠΑΣΤΕ ΤΗ ΣΙΩΠΗ, πριν να είναι αργά μεθαύριο ! Πριν σας τραβούν στα δικαστήρια επειδή ποθήσατε, στη σκέψη σας, μια όμορφη κοπελιά, επειδή «βιάσατε» τη γυναίκα σας, επειδή διηγηθήκατε κάποιο ανέκδοτο μπροστά σε μια γυναίκα που το θεώρησε σόκιν, ή επειδή δεν δεχτήκατε να σας απομακρύνουν με το ζόρι από τα παιδιά σας, για να στηρίξουν, λέει, τη γυναίκα – μητέρα !

ΕΛΛΗΝΕΣ, ΣΠΑΣΤΕ ΤΗ ΣΙΩΠΗ, πριν δείτε τη βία κατά των γυναικών να ερμηνεύεται όχι κατά το νόμο, αλλά «κατά την άποψη του ‘θύματος’». Μετά από μια τέτοια μηχανή που στηρίχτηκε στο πουθενά για να στηθεί μια αντικοινωνική συκοφαντική δυσφήμιση κατά των Ελλήνων ανδρών, ο δρόμος δεν φαίνεται μακρύς ...

Είναι πλάνη να λέμε πως τα κοινωνικά μας ήθη διαμορφώνονται από την παράδοση και εξελίσσονται με τη μόρφωση. Μας τα επιβάλλουν ! Έτσι, η κοινωνική μας παράδοση, είναι προϊόν ψευδαισθήσεων που μας έχουν επιβληθεί ...

Δύο άρθρα που διεσώθησαν από την ιστοσελίδα του Jupiter και πραγματεύονται το κοινωνικό έγκλημα που επιτελέσθη στην Ελλάδα, με οργανωτή και υπεύθυνο το... Φεμινιστικό κίνημα.

Διαβάστε περισσότερα.

Οι γυναίκες, δεν είναι ιδιοκτήτριες των παιδιών τους

Συνέντευξη της Γαλλίδας Κοινωνιολόγου Evelyne Sullerot στο γαλλικό περιοδικό μεγάλης κυκλοφορίας L'HEBDO, με την ευκαιρία της κυκλοφορίας του βιβλίου της "Le grand remue-menage".

Δημοσιεύτηκε στο τεύχος 39, της 25 Σεπτεμβρίου 1997. Μετάφραση από τα γαλλικά : Α. Αγοραστάκης

 

Φεμινίστρια από τις πρώτες, η Γαλλίδα κοινωνιολόγος Evelyne Sullerot, κρούει σήμερα τον κώδωνα του κινδύνου σε ένα βιβλίο - φωτιά.

L'Hebdo - Το βιβλίο σας "Η μεγάλη αναμπουμπούλα" φαίνεται να πηγαίνει κόντρα με τα όσα κυκλοφορούν, που θέλουν το διαζύγιο να είναι πια ένας κοινός τόπος. Γιατί ;

ES - Γιατί σ' αυτό, μιλώ για τις συνέπειες. Σήμερα, όλοι έχουν πειστεί για τις δραματικές συνέπειες της ανεργίας. Κανείς όμως δεν θέλει ν' ακούσει για τα κακά που συνεπάγεται το ξήλωμα μιας οικογένειας, αυτό το σπάσιμο των οικογενειακών δεσμών, παρ' όλο που έχει ήδη αρχίσει να σχετίζεται με την εγκληματικότητα και τη φυσική κατάσταση των παιδιών.

L'Hebdo - Ενα ξήλωμα της οικογένειας ;

ES - Στη Γαλλία, ένα στα τρία παιδιά έχει χωρισμένους γονείς (σ.σ. Στην Ελβετία, το 15 % των παιδιών κάτω των 18 χρονών, έχουν βιώσει το διαζύγιο των γονιών τους). Σήμερα, βρισκόμαστε στο σημείο να έχουμε μια γενιά παιδιών, που έχουν και τους παππούδες τους διαζευγμένους. Θα ήθελα, οι νέοι μας, να νοιώθουν λιγότερο διαλυμένοι από την κατάσταση αυτή …
Η κοινωνία μας, πρέπει να καταλάβει πως υπάρχουν δεσμοί που μεταδίδονται από τη μια γενιά στην άλλη. Υπάρχει ένα είδος διαχρονικής συνέχειας της ζωής ... Μια μεταδοτική επικοινωνία μεταξύ των γενεών, που θα έπρεπε να είναι μετάδοση αγάπης, γνώσης, αρχών και ευθυνών. Η διατήρησή της, είναι απόλυτη ανάγκη, έστω και αν, από το άλλο μέρος, έχουμε μια ελευθερία στο σεξουαλικό ή το συναισθηματικό επίπεδο.

L'Hebdo - Θα έπρεπε ίσως να μάθουμε να διακρίνουμε ότι άλλο είναι το ζευγάρι του γάμου και άλλο το ζευγάρι των γονιών και να καταλάβουμε πως το τελευταίο αυτό είναι αδιάλυτο ;

ES - Ακριβώς. Πιστεύω πως μια από τις μεγάλες αναμορφώσεις που πρέπει να κάνουμε, είναι να καταλάβουμε ότι η γονική ιδιότητα είναι δεσμός αδιάλυτος, άφθαρτος, ανέκκλητος και τελεσίδικος. Ναι, έχουμε κατορθώσει να κατακτήσουμε την ατομική ελευθερία μας, το θέμα εδώ δεν είναι να την απαρνηθούμε. Ομως η οικογένεια, δεν είναι μια απλή παράθεση ατόμων, όπου ο καθένας κάνει ότι θέλει. Από τη στιγμή που φέρνουμε ένα παιδί στον κόσμο, υπάρχουν ευθύνες, θέλω να πω μ' αυτό ότι υπάρχει μια αγάπη, που ζει στο πλαίσιο αμοιβαίων υποχρεώσεων.

L'Hebdo - Λέτε (στο βιβλίο σας), ότι αρνούμαστε να προσέξουμε τις ζημιές που οφείλονται στον υψηλό δείκτη διαζυγίων …

ES - Εχουμε πνίξει, ενσυνείδητα, τον διάλογο σχετικά με τις συνέπειες. Δεν θελήσαμε να προσέξουμε τι δεν συμφωνούσε με το μεγάλο μας δόγμα της ατομικής ελευθερίας. Εχω ανατρέξει όλα τα άρθρα του γυναικείου τύπου - κυρίως στα περιοδικά "Elle" και "Marie-Claire" - και παρατηρώ μια γενική ομοφωνία : για να είσαι καλή μητέρα, πρέπει να είσαι ευτυχισμένη και ικανοποιημένη. Αρα δηλαδή, αν είσαστε συναισθηματικά, σεξουαλικά, ερωτικά καλά, δεν υπάρχει λόγος να υποχρεώνετε τον εαυτό σας σε οτιδήποτε άλλο …

L'Hebdo - Μια συμπεριφορά που άρχισε πριν από καμιά τριανταριά χρόνια ;

ES - Στην αρχή, ζήσαμε την κίνηση για την αντισύλληψη, στη δεκαετία του εξήντα. Αφού ξεπεράστηκε το πρόβλημα της ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης, η προσοχή μας στράφηκε, σαν από μόνη της, προς το ζευγάρι. Εδώ και τριάντα περίπου χρόνια, ίσως και κάτι παρά πάνω, βαυκαλιζόμασταν με το ζήτημα αυτό. Ετσι λοιπόν, θεωρήθηκε πρόοδος κάθε τι που άνοιγε το δρόμο στην αυθεντικότητα, την ειλικρίνεια και την ποιότητα στις σχέσεις του ζευγαριού και, άρα, στην ελευθερία του καθενός να χωρίζει. Επρόκειτο για ρήξη, απέναντι στις πολύ πιο βαριές απαιτήσεις που ήθελε η παράδοση. Ζήσαμε έτσι την τρομερή εκείνη εντύπωση της απελευθέρωσης, της ελαφρότητας και της αυθεντικότητας των συναισθημάτων μας. Ζήσαμε μέσα σε κάποιου είδους "θρησκεία του ζευγαριού" - και όταν λεω "εμείς", εννοώ όλοι μας, μαζί με την ίδια την Καθολική Εκκλησία. Μετά από αυτό, έγινε μια νέα μεγάλη στροφή, όταν η "λατρεία του ζευγαριού", στράφηκε προς μιαν ηθική αποκλειστικά ατομικιστική. Προπαντός στις γυναίκες. Ελεγαν πως ήσαν, δεν θέλω να πω καταπιεσμένες, όχι … αλλά πολύ υποταγμένες στην εξουσία ενός νόμου που τις ξεπερνούσε. Υποχρεωμένες να αφοσιώνονται στα παιδιά, να υπακούουν, κτλ … Αρα, το κάθε τι που ήταν προς την κατεύθυνση της απελευθέρωσης της γυναίκας, χαιρετίστηκε σαν πρόοδος. Ετσι, κρύψαμε το πρόσωπό μας απέναντι στις μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες συνέπειες.

L'Hebdo - Μα, οι συνέπειες αυτές, είναι πράγματι τόσο σοβαρές ;

ES - Θελήσαμε να πιστέψουμε, ότι το διαζύγιο θα περνούσε ευκολότερα, αν η κοινωνική πλειοψηφία το αποδεχόταν. Ομως, η διάλυση μιας οικογένειας είναι ένα ενδόμυχο δράμα που, τελικά, πολύ λίγη σχέση έχει με την ομαδική της αποδοχή. Βασικά σημεία αναφοράς, είναι : ποιος είμαι ; ποιος είναι ο πατέρας μου ; ποια η μητέρα μου ; Να, εγώ για παράδειγμα, ασχολούμαι πολύ με με την πρόληψη κατά των ναρκωτικών. Είναι σήμερα βέβαιο, πως υπάρχουν μεταξύ των ναρκομανών πέντε με έξι φορές περισσότερα παιδιά, με πατέρα που απουσιάζει από τη ζωή τους. Αλλο παράδειγμα : Ο εγγονός μου, έκανε τη θητεία του σαν εκπαιδευτής πέρυσι στο Roubaix, σ' ένα πολύ γνωστό κολέγιο. Είχαν ένα τμήμα της πέμπτης τάξης, όπου ούτε ένας μαθητής δεν είχε τον πατέρα του στο σπίτι. Ο "φίλος της μαμάς" ήταν εκείνος που υπέγραφε τους ελέγχους των παιδιών … Τα παιδιά αυτά, δεν έχουν σημεία αναφοράς.

L'Hebdo - Μπορεί όμως, αυτός ο "φίλος της μαμάς", να λειτουργεί στην πράξη σαν το πατρικό σημείο αναφοράς, δεν είν' έτσι ;

ES - Δεν μπορούμε να αντιπαραθέσουμε τον πατέρα που χάθηκε, στον πατριό που, εκείνος, αντίθετα, είναι παρών, προσεκτικός, συμπαθητικός κτλ. Οι τελευταίες έρευνες, επισημαίνουν ότι οι χωρισμοί - ανασυνθέσεις - ξανά χωρισμοί, επιταχύνονται. Ο πατριός αυτός στον οποίο το παιδί προσκολλάται και δημιουργεί δεσμό, δεν θα μείνει μάλλον για πολύ στο σπίτι. Συνεπώς, η έννοια του (βιολογικού) πατέρα δεν μπορεί να αποσυντεθεί. Πόσοι άνδρες ζουν με τα παιδιά ενός άλλου, ενώ τα δικά τους παιδιά ζουν με κάποιον άλλον ; Μια από τις τεράστιες επιπτώσεις του φαινομένου των διαζυγίων, είναι ακριβώς ότι η πατρότητα, δεν κατορθώνει να επιτελέσει το ρόλο της.

L'Hebdo - Τα κακά του διαζυγίου, σχετίζονται λοιπόν περισσότερο με την απουσία του πατέρα παρά με τον ίδιο το χωρισμό των γονιών ;

ES - Να πούμε, ότι ένας έφηβος περνά ένα σύνορο στη ζωή του, ένα "border line". Στο πέρασμα αυτό, αλλάζει προσωπικότητα. Στη φάση αυτή, η ύπαρξη της πατρικής αναφοράς έχει μεγάλη σπουδαιότητα, έστω και αν ο πατέρας δεν είναι εκεί κάθε μέρα. Γιατί αυτός, συνεχίζει να ενσαρκώνει το καλό και το κακό, το απαγορευμένο. Το διαπιστώνουμε αυτό στα αγόρια - που πλήττονται και περισσότερο - γιατί πάντα θα προσπαθήσουν να ξεπεράσουν αυτή την οριακή γραμμή, γιατί θα θελήσουν να σπρώξουν τα πράγματα όλο και περισσότερο. Λες και προσπαθούν να προσκαλέσουν, με τα ξεσπάσματά τους, τον πατέρα τους να γυρίσει πίσω, να τους ορίσει τα όρια που δεν πρέπει να ξεπεράσουν. Εκτός από τον προβληματισμό των διαζυγίων, βρισκόμαστε επίσης σε μια στιγμή όπου, πολλά παιδιά, γεννημένα από γυναίκες που ζουν μόνες τους, φθάνουν στην εφηβεία. Προπαντός τα αγόρια που, συχνά παραχαϊδεμένα από αυτές τις μητέρες, ξεφεύγουν και δεν ζητούν παρά πως να το σκάσουν, να μην ακούουν πια τίποτε γι' αυτό το οικογενειακό ντουέτο. Τα κορίτσια, έχουν την τάση να αναπαραγάγουν το μητρικό μοντέλο και να αποτύχουν και αυτές στο ζευγάρι τους, από έλλειψη εμπιστοσύνης στον άνδρα.

L' Hebdo - Εχετε τη γνώμη πως τώρα και τριάντα χρόνια, που χωρίζουμε συνέχεια, μάθαμε να χωρίζουμε καλύτερα ; - Εχετε τη γνώμη πως τώρα και τριάντα χρόνια, που χωρίζουμε συνέχεια, μάθαμε να χωρίζουμε καλύτερα ;

ES - Αυτό μου λένε μερικοί από τη καινούρια γενιά των 30 - 45/ρηδων. Είναι πολύ περήφανοι με τον πολιτισμό αυτόν της κοινής γονικής ιδιότητας που έφτιαξαν. Αφού έτσι νομίζουν, καλύτερα γι' αυτούς.

L'Hebdo - Δε φαίνεστε να το πιστεύετε και πολύ …

ES - Είναι σαφές, ότι υπάρχουν και διαζύγια που αντιμετωπίστηκαν καλά, διαζύγια όπου και οι δυο γονείς συνεχίζουν να παίζουν το ρόλο τους, παρά τη διάσπαση. Ακόμα και γιαγιάδες και παππούδες. Υπάρχουν όμως και άλλοι, γιαγιάδες και παππούδες, που ο καθένας τους έχει άλλη διεύθυνση, άλλο όνομα, άλλο σπίτι και που δεν θέλουν να ξανασυναντηθούν. Ευτυχώς, υπάρχουν άλλοι που καταλαβαίνουν πως οι προσωπικές υποθέσεις τους είναι λιγότερο σπουδαίες από την εικόνα, την αγάπη, την τρυφερότητα που έχουν υποχρέωση να δώσουν στα εγγόνια τους. Αυτοί, θα δεχτούν να πάνε μαζί να τα δουν στα γενέθλιά τους, στις γιορτές των Χριστουγέννων, κτλ … Είναι πράγματα που μπορούν να γίνουν. Εκτός απ' αυτό, είναι και απαραίτητα.

L'Hebdo - Ομως, εσείς βλέπετε πως στις περισσότερες περιπτώσεις, υπάρχουν άνθρωποι που υποφέρουν …

ES - Παράλληλα με το διαζύγιο, υπάρχουν και οι πολυάριθμοι χωρισμοί των άγαμων ζευγαριών - δεν ξέρω πώς να τους ονομάσω : "αποσυγκατοίκηση" ; - Γεγονός είναι, πως τα πράγματα εδώ εξελίσσονται χειρότερα κι από το διαζύγιο. Για πολλούς λόγους. Ο σοβαρότερος είναι, πως το παιδί πάει πάντα με τη μητέρα και ο πατέρας δεν έχει κανένα απολύτως δικαίωμα. Και κανείς δικαστής δε σηκώνεται να πει : για στάσου, βρε παιδί μου, εδώ τα πράγματα ξεπερνάνε τα όρια, χρειάζεται τουλάχιστον κάποιο δικαίωμα επίσκεψης, κτλ .. Ολα γίνονται όπως στους αγρίους.

L'Hebdo - Κι εδώ, δηλαδή, οι πατεράδες την πληρώνουν ;

ES - Ναι … Παρακολουθώ από πολλά χρόνια και με πολλή προσοχή τους πατέρες, μετά το χωρισμό - υπάρχουν χιλιάδες που έχουν ιδρύσει Σωματεία και Ενώσεις. Και βλέπω κάθε χρόνο πως οι αυτοκτονίες που γίνονται μετά τα διαζύγια, είναι μόνο αυτοκτονίες ανδρών. Το διαζύγιο, τους φαντάζει υπόθεση πολύ πιο δύσκολη, κυρίως όταν υπάρχουν παιδιά στη μέση. Δεν πρέπει εξ άλλου να ξεχνάμε, πως στις τρεις από κάθε τέσσερις περιπτώσεις, οι γυναίκες είναι εκείνες που επιδιώκουν το χωρισμό … Και γιατί τον επιδιώκουν ; Διάφορες μελέτες έχουν δείξει πως πρώτη έρχεται η αιτία της πλήξης … Δεν αντέχουν μια καθημερινότητα χωρίς ρομάντζο. Το διαπίστωσα και εγώ αυτό, όταν ίδρυσα έναν Οργανισμό που λέγεται : Επανένταξη στην εργασία (Retravailler) και όπου έχω ήδη υποδεχτεί 500 000 γυναίκες - από τις οποίες πολλές διαζευγμένες. Τα τελευταία χρόνια, τις ακούει συχνά κανείς να λένε : "Πλήττω, άρα θέλω να ξαναφτιάξω τη ζωή μου … "

L'Hebdo - Δε φαίνεστε και τόσο τρυφερή με τις γυναίκες …

ES - Όχι. Πιστεύω πως δεν διαχειρίστηκαν και τόσο καλά την τρομερή αυτή ελευθερία που τους δόθηκε. Πιστεύω επίσης, πως όλα αυτά μπορούν ακόμη να διορθωθούν. Θα ήθελα όμως να τους πω, πως δεν είναι ιδιοκτήτριες των παιδιών τους.

^{Συνέντευξη με τη Renata Libal.}

Ακολουθεί η παρά κάτω προσθήκη του περιοδικού, στο τέλος της συνέντευξης:

Έννοιες, που δεν έχουμε κατάλληλες  λέξεις για να τις πούμε …

     Η "οικογένεια", ενώνει μόνο πρόσωπα συγγενικά.
Ας χρησιμοποιείται λοιπόν αυτή η λέξη, μόνο για πρόσωπα που συνδέονται βιολογικά, ανεξάρτητα από το αν ζουν μαζί ή όχι.

Για τις μεταγενέστερες παραλλαγές, θά  έπρεπε να μιλάμε μάλλον για "νοικοκυριά" ή "ξαναστημένες εστίες" παρά για οικογένειες, κυρίως μάλιστα όταν οι οικογένειες των παιδιών που ζουν μέσα σ' αυτές, είναι ακριβώς διαλυμένες οικογένειες … Τουλάχιστον όσων προέρχονται από "πρώτο κρεβάτι" …

     "Mονογονεϊκή οικογένεια", θα έπρεπε να λέμε μόνο την οικογένεια που προκύπτει από χηρεία, αλλιώς, καταργούμε πολύ εύκολα τον πατέρα που δεν είναι εκεί …

Για να ξεμπερδεύουμε στις σχέσεις μεταξύ ενηλίκων, βρήκαμε τον συνοπτικό όρο του "συνέταιρου" …

     Όσο για τα παιδιά, προσπαθούν να βρουν λογαριασμό με τους όρους που ανακάλυψε η Claire Bretecher. Ετσι, τα ακούμε να μιλάνε για "πραγματικό", για "μισό", ακόμη και για "ψευτομισό" αδελφό …

Τώρα, μην προσπαθήσετε να μάθετε πως λένε τον καινούριο φίλο της μαμάς του ψευτομισού τους αδελφού ...

Γιατί να μην ανατρέφει το παιδί ο πατέρας ;

Ένα άρθρο του Τάκη Μίχα, και μια επιστολή - απάντηση, του Jupiter - Α. Αγοραστάκης, στην Εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ»

Συνέχεια…