Σάββατο, 19 Νοεμβρίου 2016

Παγκόσμια Ημέρα του Άνδρα International Men's Day - November 19



Η Παγκόσμια Ημέρα του Άνδρα (International Men's Day),
δεν έχει αναγνωρισθεί, ακόμα, επίσημα από τον ΟΗΕ.
Πρωτογιορτάστηκε στις 19 Νοεμβρίου 1999 στα νησιά Τρίνιδαδ και Τομπάγκο της Καραϊβικής, με πρωτοβουλία του δρος Τζέρομ Τιλακσίνγκ.

 

 

Για περισσότερα, επισκεφθείτε την επίσημη ιστοσελίδα.

http://www.internationalmensday.com/



Σάββατο, 22 Οκτωβρίου 2016

Οι επιπτώσεις του Διαζυγίου στα παιδιά.

 

Έρευνα του "University College" του Λονδίνου.

«Υποθήκη» για ανθυγιεινές συνήθειες το διαζύγιο των γονιών.

H απουσία τους ενός γονέα από τη ζωή του παιδιού συνδέεται με την πρώιμη υιοθέτηση από το παιδί κακών συνηθειών, πριν ακόμη από την εφηβεία, υποστηρίζει μεγάλη Βρετανική μελέτη.

Τα παιδιά που βιώσαν την απυσία των γονιών τους πριν την ηλιία των 7 ετών έχουν δύο φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να ξεκινήσουν το κάπνισμα και την κατανάλωση αλκοόλ πριν ακόμη σβήσουν 11 κεράκια στην τούρτα τους, συγκριτικά με τα παιδιά που ζουν και με τους δύο γονείς τους, υποστηρίζει έρευνα που πραγματοποιήθηκε στο University College του Λονδίνου και δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση Archives of Disease in Childhood.

Οι συγγραφείς επεσήμαναν ότι είναι γνωστή η σχέση μεταξύ των αντιξοοτήτων στη ζωή των παιδιών και της υιοθέτησης επικίνδυνων συμπεριφορών κατά την εφηβεία, ωστόσο λίγα πράγματα έχουν γίνει γνωστά για τους λόγους που οδηγούν στην εμφάνιση ανθυγιεινών συνηθειών πριν την εφηβεία.

Για να εξετάσουν την αλήθεια του παραπάνω ισχυρισμού μελέτησαν δεδομένα από 18.827 παιδιά, από τη γέννησή τους έως την ηλικία των 7 ετών. Από αυτά τα παιδιά, τα 2.635 είχαν έναν γονιό απόντα. Αναλύοντας τα στοιχεία, διαπίστωσαν ότι τα παιδιά που δεν είχαν τον ένα εκ των δύο γονέων είχαν μεγαλύτερες πιθανότητες να καπνίζουν έως την ηλικία των 11 ετών και 46% μεγαλύτερο κίνδυνο να έχουν καταναλώσει αλκοόλ έως αυτήν την ηλικία, θέτοντας τις βάσεις για την εμφάνιση σοβαρών προβλημάτων υγείας στην ενήλικο ζωή, όπως καρδιαγγειακών νοσημάτων, καρκίνου του πνεύμονα, εξάρτησης από τη νικοτίνη ή/και το αλκοόλ.

Δεν παρατηρήθηκε διαφορά ανάλογα με το ποιος γονιός ήταν απών (η μητέρα ή ο πατέρας) ούτε ανάλογα με την ηλικία που ο γονιός “έφυγε” από τη ζωή του παιδιού. Ενδιαφέρον είναι ωστόσο, ότι τα παιδιά που ο γονιός τους είχε πεθάνει, είχαν 82% μικρότερο κίνδυνο να έχουν καταναλώσει αλκοόλ έως την ηλικία των 11 ετών, σε αντίθεση με τα παιδιά που ο γονιός τους απουσίαζαν για άλλους λόγους- π.χ. το διαζύγιο των γονέων.

 "Η διάρρηξη του δεσμού γονέα- παιδιού σε πολύ μικρή ηλικία μπορεί να έχει σημαντικές επιπτώσει στην συναισθηματική, συμπεριφορική και ψυχολογική ανάπτυξη του παιδιού”, τονίζουν οι ερευνητές. *

"Είναι σημαντικό να παρέμβουμε νωρίς στη ζωή του παιδιού, για να προλάβουμε την υιοθέτηση επικίνδυνων συμπεριφορών”, κατέληξε η επικεφαλής της μελέτης, Ρεμπέλα Λέισι.

*id65 :  Είναι σημαντικότερο να ενισχυθεί ο θεσμός της παραδοσιακής οικογένειας.         Η πρόληψη είναι πάντα καλύτερη από την θεραπεία!



 ΠΗΓΗ : stogiatro.gr

Κυριακή, 21 Αυγούστου 2016

ΒΑΡΣΟΒΙΑ : Σε δημοπρασία, ασημένιο Ολυμπιακό μετάλλιο, για ένα αγόρι.




 ΒΑΡΣΟΒΙΑ : Ο πολωνική καταγωγής δισκοβόλος Piotr Malachowski έχει θέσει προς πώληση το ασημένιο μετάλλιο που κέρδισε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο, για να βοηθήσει στην συγκέντρωση χρημάτων, για ένα αγόρι με μια σπάνια μορφή καρκίνου.

 Ο αθλητής δήλωσε στο προφίλ του στο Facebook..

«Στο Ρίο πάλεψα για το χρυσό. Καλώ όλους τους ανθρώπους, να αγωνιστούμε μαζί για κάτι που είναι ακόμη πιο πολύτιμο: για την υγεία αυτού του φανταστικού αγοριού.

Ο παγκόσμιος πρωταθλητής Μαλατσόβσκι είπε όλα τα χρήματα που θα συγκεντρωθούν από τη δημοπρασία θα δαπανηθούν για τη θεραπεία του 3 ετών, πολωνικής καταγωγής, αγόρι ,Olek Szymanski. Ο οποίος έχει υποφέρει, για σχεδόν δύο χρόνια ,από ρετινοβλάστωμα. Έναν καρκίνο των ματιών που επηρεάζει τα μικρά παιδιά.

«Δεν υπάρχει καμία πιθανότητα βοήθειας για τα μάτια του Olek στην Πολωνία.
Η μόνη πιθανότητα είναι η θεραπεία στη Νέα Υόρκη», δήλωσε ο Μαλατσόβσκι.

Ένα Πολωνικo ίδρυμα που ονομάζεται Siepomaga έχει ήδη συγκεντρωθεί περίπου το ένα τρίτο των περίπου 480.000 zlotys ($ 126.000) . Ποσόν, που είναι απαραίτητο για να χρηματοδοτήσει τη θεραπεία του παιδιού στην κλινική του οφθαλμικού ογκολόγου Ντέιβιντ Abramson στη Νέα Υόρκη.

Η υψηλότερη προσφορά, στην δημοπρασία, για το ασημένιο μετάλλιο του Μαλατσόβσκι,  στην ιστοσελίδα Allegro της Πολωνίας είχε φτάσει περίπου τα  6000 $  από της 1610 GMT της Παρασκευής. Η δημοπρασία λήγει στις 26 Αυγούστου

"Σας καλώ όλους να συμμετάσχετε στην προσφορά. Αν με βοηθήσετε, το ασημένιο μετάλλιο μου, μπορεί να είναι πιο πολύτιμο για Olek από το χρυσό,"
....είπε ο Μαλατσόβσκι.






Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2016

Η σημασία της παρουσίας του πατέρα.



Aπό το βιβλίο 
"Η συναισθηματική νοημοσύνη των παιδιών" 
του John Gottman.


Τι χάνουν λοιπόν τα παιδιά όταν ο πατέρας τους είναι απών, απόμακρος ή μονίμως απασχολημένος;
id65:  Τι χάνουν τα παιδιά των λεγόμενων " μονογονεϊκών" οικογενειών, ή τα παιδιά των διαζευγμένων, όταν η μητέρα παρακωλύει σκόπιμα η απαγορεύει την επαφή των παιδιών με τον πατέρα τους ;

Κάποιες έρευνες σχετικές με την ανάπτυξη του παιδιού μας πληροφορούν ότι αυτό που τα παιδιά χάνουν είναι κάτι περισσότερο από μια «βοηθητική μητέρα». Ο πατέρας δημιουργεί με το παιδί του μια σχέση τελείως διαφορετική από την αντίστοιχη με τη μητέρα, πράγμα που σημαίνει ότι η συμμετοχή και η εμπλοκή του συμβάλλουν στην ανάπτυξη διαφορετικών ικανοτήτων, ιδιαίτερα στον τομέα των κοινωνικών σχέσεων.

Η επίδραση του πατέρα φαίνεται ακόμη και σε παιδιά πολύ μικρής ηλικίας. Μια έρευνα έδειξε ότι αγοράκια μόλις πέντε μηνών, τα οποία είχαν πολλές επαφές με τους πατέρες τους, ένιωθαν πιο άνετα όταν περιβάλλονταν από άγνωστα ενήλικα άτομα. Τα μωρά έβγαζαν περισσότερους ήχους και δυσανασχετούσαν λιγότερο όταν οι άγνωστοι τα έπαιρναν αγκαλιά —πάντοτε σε σύγκριση με βρέφη των οποίων οι πατέρες δεν συμμετείχαν στην ανατροφή τους. Μια άλλη μελέτη έδειξε ότι τα μωρά ενός έτους που είχαν περισσότερη επαφή με τον πατέρα τους έκλαιγαν λιγότερο όταν τα άφηναν με άγνωστα πρόσωπα.

Πολλοί ερευνητές πιστεύουν ότι η επίδραση του πατέρα συντελείται κυρίως μέσα από το παιχνίδι. Όχι μόνο γιατί οι μπαμπάδες αφιερώνουν χαρακτηριστικά μεγαλύτερο μέρος του χρόνου που διαθέτουν για τα παιδιά τους σε δραστηριότητες παιχνιδιού, αλλά και γιατί το στιλ του παιχνιδιού που υιοθετούν είναι πιο πολύ σωματικό και περισσότερο συναρπαστικό από την αντίστοιχη αλληλεπίδραση των μητέρων. Παρατηρώντας κάποιους γονείς με τα νεογέννητα παιδιά τους, οι Michael Yogman και Τ. Berry Brazelton διαπίστωσαν ότι οι πατέρες μιλούσαν λιγότερο αλλά άγγιζαν τα παιδιά τους περισσότερο. Ακόμη, δημιουργούσαν περισσότερους ρυθμικούς ήχους και χτύπους για να προσελκύσουν την προσοχή των μωρών. Το παιχνίδι τους μπορούσε να προκαλέσει στα παιδιά ένα απίστευτο εύρος διαφορετικών συναισθημάτων, ξεκινώντας από δραστηριότητες που παρουσίαζαν ελάχιστο ενδιαφέρον μέχρι δραστηριότητες που συνάρπαζαν τα μωρά. Οι μητέρες, αντίθετα, κρατούσαν το παιχνίδι και τα συναισθήματα των παιδιών τους σε ισορροπία, χωρίς «σκαμπανεβάσματα».
 
 Οι διαφορές αυτές εμφανίζονται και στην παιδική ηλικία, με τον πατέρα να εισάγει τα παιδιά του σε «τραχιά», γεμάτα ανατροπές και χωρίς κανόνες παιχνίδια, στα οποία περιλαμβάνονται οι ανυψώσεις, τα πηδήματα και τα γαργαλητά. Οι μπαμπάδες επιδίδονται συχνά σε ιδιόρρυθμα και ασυνήθιστα παιχνίδια, σε αντίθεση με τις μαμάδες που είναι πολύ πιθανό να παραμείνουν προσκολλημένες σε δοκιμασμένες συνταγές, όπως το «κρυφτούλι», το «πλάθω κουλουράκια», το «έλα να διαβάσουμε ένα βιβλίο» ή το «ας παίξουμε με τα παιχνίδια και τα παζλ σου».

Πολλοί ψυχολόγοι πιστεύουν ότι το τραχύ πατρικό στιλ του θορυβώδους παιχνιδιού χαράσσει μια σημαντική δίοδο που διευκολύνει τη μάθηση των συναισθημάτων από τα παιδιά. Φανταστείτε τον μπαμπά σαν μια «κακιά αρκούδα» να κυνηγά ένα καταγοητευμένο μικρό παιδάκι στην αυλή του σπιτιού. Ή φανταστείτε έναν άλλο μπαμπά που σηκώνει ψηλά το παιδί και το φέρνει γύρω-γύρω σαν αεροπλανάκι. Τα παιχνίδια αυτά επιτρέπουν στο παιδί να βιώσει τη συγκίνηση του μικρού, ελεγχόμενου φόβου, ενώ ταυτόχρονα το διασκεδάζουν και το ευχαριστούν. Του μαθαίνουν τον τρόπο να παρατηρεί και να αντιδρά στα επικοινωνιακά σήματα του πατέρα του για να βιώσει μια θετική εμπειρία. Διαπιστώνει, για παράδειγμα, ότι το στρίγκλισμα και το γαργάλημα κάνουν τον μπαμπά να γελά και να παρατείνει το παιχνίδι. Παρατηρεί επίσης τον πατέρα του αναζητώντας ενδείξεις ότι το παιχνίδι πλησιάζει στο τέλος του («Εντάξει, φτάνει για την ώρα») και μαθαίνει πώς, μετά τη διέγερση του παιχνιδιού, να επανέρχεται στη φυσιολογική του κατάσταση και να ηρεμεί.
 
Οι δεξιότητες αυτές είναι εξαιρετικά χρήσιμες καθώς το παιδί αποτολμά να βγει έξω στον κόσμο των συνομηλίκων του. Από την εμπειρία των παιχνιδιών του με τον μπαμπά έχει μάθει να διαβάζει τα μηνύματα των άλλων και ξέρει πότε η κατάσταση οξύνεται. Γνωρίζει πώς να αναπτύξει το δικό του συναρπαστικό παιχνίδι και ανταποκρίνεται στους άλλους με τρόπο που δεν είναι ούτε πολύ νωθρός ούτε υπερβολικά παρορμητικός. Γνωρίζει πώς να ρυθμίζει τα συναισθήματά του έτσι ώστε να συμβάλλει σε ένα διασκεδαστικό παιχνίδι.

Οι μελέτες σε τρίχρονα και πεντάχρονα παιδιά, τις οποίες πραγματοποίησαν οι Ross Parke και Kevin MacDonald, κατέδειξαν τη σχέση ανάμεσα στο φυσικό παιχνίδι με τον πατέρα και στον τρόπο με τον οποίο τα παιδιά αντιμετωπίζουν τους συνομηλίκους τους. Παρατηρώντας, τα παιδιά πατά τη διάρκεια ενός εικοσάλεπτου παιχνιδιού με τον πατέρα τους οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι εκείνα στα οποία οι πατέρες τους πρόσφεραν ένα υψηλού επιπέδου φυσικό παιχνίδι ήταν περισσότερο δημοφιλή μεταξύ των συνομηλίκων τους. Παράλληλα εντοπίστηκε η ύπαρξη ενός σημαντικού ποιοτικού χαρακτηριστικού: τα παιδιά των οποίων ο πατέρας έπαιζε ιδιαίτερα φυσικά ήταν δημοφιλή, μόνο όμως εφόσον ο πατέρας τους δεν τα κατηύθυνε και δεν τα πίεζε κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού. Λιγότερο δημοφιλή ήταν τα παιδιά των οποίων ο πατέρας έπαιζε μεν φυσικά, αλλά ήταν και εξαιρετικά εξουσιαστικός.

Παρόμοιες ενδείξεις έχουν αναφερθεί και από άλλες μελέτες. Αρκετοί ερευνητές από πολλούς τομείς καταλήγουν στη διαπίστωση ότι οι βέλτιστες κοινωνικές δεξιότητες των παιδιών αναπτύσσονται όταν οι πατέρες τους διατηρούν τις θετικές τους αλληλεπιδράσεις και επιτρέπουν στα παιδιά να λάβουν μέρος και να κατευθύνουν την πορεία του παιχνιδιού.
 
Αυτά τα δεδομένα ταιριάζουν απόλυτα με τα δικά μου ευρήματα. Έχω επισημάνει πόσο σημαντικό είναι να αποφεύγει ο πατέρας τις επικρίσεις, την ταπείνωση, τον εξευτελισμό, την όχληση και την αδιακρισία με τα παιδιά του. Στις έρευνές μας τα παιδιά που τα πήγαιναν καλύτερα στις σχέσεις με τους συνομηλίκους τους και στις σχολικές τους επιδόσεις ήταν εκείνα των οποίων οι πατέρες αναγνώριζαν τα συναισθήματά τους και επικροτούσαν τα επιτεύγματά τους. Αναφέρομαι σε πατέρες που λειτουργούσαν ως «συναισθηματικοί μέντορες», οι οποίοι δεν απέρριπταν ούτε και κατέκριναν τα αρνητικά συναισθήματα των παιδιών τους. Αντίθετα, έδειχναν ενσυναίσθηση και πρόσφεραν καθοδήγηση για να βοηθήσουν τα παιδιά τους να αντιμετωπίσουν αυτά τα αρνητικά συναισθήματα.

Κατά τη διάρκεια μιας άσκησης όπου οι γονείς δίδασκαν στο παιδί τους να παίζει ένα βιντεοπαιχνίδι, οι πατέρες - «συναισθηματικοί μέντορες» ενθάρρυναν τα παιδιά προσφέροντας ακριβώς τον απαραίτητο βαθμό καθοδήγησης, χωρίς να είναι ιδιαίτερα παρεμβατικοί. Εφάρμοζαν συχνά τη διδακτική τεχνική της «κλιμάκωσης», για την οποία έχω ήδη μιλήσει. Έβλεπαν δηλαδή την κάθε επιτυχία του παιδιού ως μια επιπλέον απόδειξη των ικανοτήτων του. Με απλά λόγια, όπως «Αυτός είσαι!» ή «Το ήξερα πως μπορούσες να το κάνεις», οι πατέρες αυτοί μετέτρεπαν κάθε μικρή νίκη σε θεμέλιο λίθο πάνω στον οποίο οικοδομούνταν η καλύτερη αυτοαντίληψη του παιδιού. Η ενθάρρυνση και οι έπαινοι έδιναν στα παιδιά την απαιτούμενη σιγουριά ώστε να προχωρήσουν και να συνεχίσουν να μαθαίνουν.

Αντίθετα, διαπιστώσαμε ότι τα παιδιά που είχαν ψυχρούς, αυταρχικούς, χλευαστικούς και υπερβολικά αδιάκριτους και παρεμβατικούς πατέρες ήταν εκείνα που δοκιμάζονταν σκληρότερα στις σχολικές τους επιδόσεις και στις κοινωνικές τους σχέσεις. Κατά τη διάρκεια της ίδιας άσκησης με το βιντεοπαιχνίδι, οι πατέρες αυτοί έκαναν υποτιμητικές παρατηρήσεις στα παιδιά τους, τα κορόιδευαν και τα επέκριναν για τα λάθη τους. Όταν μάλιστα το παιχνίδι δεν πήγαινε καλά, αναλάμβαναν να το συνεχίσουν οι ίδιοι, δίνοντας έτσι στο παιδί μια «απόδειξη» της ανικανότητάς του.

Τρία χρόνια αργότερα, όταν ήρθαμε εκ νέου σε επαφή με αυτές τις οικογένειες και τους δασκάλους των παιδιών, διαπιστώσαμε ότι εκείνα που είχαν επικριτικούς, μη υποστηρικτικούς πατέρες ήταν πολύ πιθανό να αντιμετωπίσουν προβλήματα. Εκδήλωναν επιθετική συμπεριφορά απέναντι στους φίλους τους, αντιμετώπιζαν τις περισσότερες δυσκολίες στο σχολείο και είχαν επίσης προβλήματα που συνδέονταν με παραβατική συμπεριφορά και νεανική βία.

Παρόλο που στις έρευνες μας καταλήξαμε ότι οι αλληλεπιδράσεις μητέρας-παιδιού είναι εξίσου σημαντικές, διαπιστώσαμε ότι, συγκρινόμενες με τις αντιδράσεις του πατέρα, η ποιότητα της σχέσης με τη μητέρα δεν αποτελούσε ισχυρό δείκτη πρόβλεψης της μελλοντικής επιτυχίας ή αποτυχίας του παιδιού στο σχολείο και στις σχέσεις με τους φίλους του. Η ανακάλυψη αυτή είναι αναμφίβολα εκπληκτική, αφού μάλιστα είναι γνωστό ότι οι μητέρες περνούν περισσότερο χρόνο με τα παιδιά τους απ’ ό,τι οι πατέρες. Πιστεύουμε ότι ο λόγος αυτής της ακραίας επιρροής του πατέρα στα παιδιά του είναι το γεγονός ότι η σχέση του μαζί τους τούς προκαλεί τόσο έντονα συναισθήματα.






Σάββατο, 28 Μαΐου 2016

ΑΘΛΙΌΤΗΤΑ ! Συμβόλαιο τιμής για γονείς και μαθητές στα σχολεία !


Αυτό είναι το συμβόλαιο τιμής που θα υπογράφουν οι γονείς στα σχολεία !

 

 Διαβάστε τι αναφέρει η έκθεση στο σημεία 1 για την...
"Η κουλτούρα του καταναλωτικού ναρκισσισμού και η μετάλλαξη του σχολικού χώρου σε πασαρέλα ναρκισσισμού. Συμπτώματα και αντίδοτα",  
και συγκεκριμένα στις προτάσεις για την "Ευαισθητοποίηση, ενημέρωση και ενδυνάμωση γονέων" 


Ευαισθητοποίηση, ενημέρωση και ενδυνάμωση γονέων ( ! ! ! )

Ξεκινώντας με όσο το δυνατόν πιο πρώιμες παρεμβάσεις, οι υποψήφιοι και οι νέοι γονείς ενημερώνονται και καθοδηγούνται από ειδικούς, οι οποίοι de facto έρχονται σε επαφή μαζί τους (π.χ. μαιευτήρες, μαίες, παιδίατροι, διαμορφωτές γνώμης...), ατομικά ή σε ομάδες ("σχολή γονέων" κλπ.), προκειμένου να εμπεδώσουν ορισμένες απλές αλλά καθοριστικές αρχές, τις οποίες θα διδάξουν στα παιδιά.

Τις ίδιες αρχές καλλιεργούν στους γονείς, σε όλη τη σχολική διαδρομή, με πρόσφορους τρόπους, οι εκπαιδευτικοί, οι ειδικοί ψυχικής υγείας κλπ. Οι αρχές αυτές συνιστούν έναν κώδικα δημοκρατικού ανθρωπισμού και προετοιμάζουν τα παιδιά όχι μόνο για τη σχολική τους ζωή, αλλά και για την ευρύτερη κοινωνική τους λειτουργία ως δημοκρατικοί πολίτες.

Είναι οι εξής:

1. Το παιδί καθενός είναι μοναδικό και ξεχωριστό για τον ίδιο. Ωστόσο, είναι ένα παιδί ανθρώπων όπως κάθε παιδί ανθρώπων: Διαφορετικό αλλά ίσο με τα άλλα, και όχι πριγκίπισσα ή βασιλόπουλο.

2. Στο σχολείο (ο όρος περιλαμβάνει και την προσχολική αγωγή) πηγαίνουμε επειδή το σχολείο είναι σαν δεύτερο σπίτι μας. Εκεί συναντάμε πολλά άλλα παιδιά και μαθαίνουμε να ζούμε μαζί και να κάνουμε πράγματα μαζί που είναι ευχάριστα και χρήσιμα για όλους και δεν ενοχλούν κανέναν.

3. Στο σχολείο δεν πάμε για επίδειξη, αλλά για γνώση και χαρακτήρα. Για να μάθουμε πράγματα και τρόπους και να γίνουμε άνθρωποι καλοί κι αγαπητοί. Για να γίνει κάθε παιδί ένας ξεχωριστός άνθρωπος για τους άλλους.

4. "Είναι ντροπή και γελοίο να κάνεις επίδειξη ότι έχεις χρήματα και πράγματα, όταν άλλα παιδάκια στερούνται και υποφέρουν. Και είναι τιμή και ωραίο να νοιάζεσαι για τον άλλον και να τον βοηθάς όπως μπορείς."

5. Θεσπίζεται ως "προαιρετικά υποχρεωτικό" (όπως η ψήφος στις εκλογές...) το ακόλουθο Συμβόλαιο Τιμής: Κατά την έναρξη του σχολικού έτους, οι γονείς ή κηδεμόνες για παιδιά Α' έως Γ' Δημοτικού και, στη συνέχεια, τα ίδια τα παιδιά ("Τώρα που μεγάλωσες...") καλούνται να υπογράψουν ένα συμβόλαιο σαν το ακόλουθο:

"Δίνω τον λόγο της τιμής μου και υπόσχομαι ότι θα σέβομαι το σχολείο, τους δασκάλους και τους συμμαθητές μου, θα φέρομαι ιπποτικά σε όλους και ιδιαίτερα στους πιο αδύναμους, και δεν θα επιτεθώ ποτέ σε αδύναμο, αλλά θα τον υπερασπίσω από επιθέσεις. Θα θεωρώ σωστή μόνο την άμιλλα για τη διάκριση στη μάθηση, στον αθλητισμό, την καλή συμπεριφορά και τα καλά έργα. Δεν θα κάνω ποτέ στον άλλον ό,τι δεν θέλω να κάνουν σε μένα. Και θα θεωρώ ντροπή κάθε παράβαση αυτής της υπόσχεσης που ελεύθερα δίνω σήμερα."

Β. Αντίστοιχη εκπαίδευση των εκπαιδευτικών

Στην εκπαίδευση των εκπαιδευτικών (αρχική και συνεχιζόμενη) οι εκπαιδευτικοί μαθαίνουν τη σπουδαιότητα των ως άνω αρχών, καθώς και πώς να συνεργάζονται με το σχολείο, την οικογένεια, τα παιδιά και την τοπική κοινωνία για να καλλιεργήσουν αυτές τις αρχές και τις αντίστοιχες νοοτροπίες στο περιβάλλον της σχολικής κοινότητας.

Γ. Ηθική υποστήριξη στις καλές πρακτικές

Θεσπίζονται, σύμφωνα με τις ιδιαιτερότητες κάθε σχολικού χώρου, ηθικές ανταμοιβές για στάσεις και πράξεις (παιδιών και παιδαγωγών) που εικονογραφούν παραδειγματικά την τήρηση αυτών των αρχών: Λεκτικός έπαινος στην τάξη ή στο σχολείο, αναγνώριση από και προβολή στην τοπική κοινωνία, ευρύτερη προβολή, ετήσια εθνικά βραβεία (όπως της Ακαδημίας...).

Στην εκπαίδευση των εκπαιδευτικών (αρχική και συνεχιζόμενη) οι εκπαιδευτικοί μαθαίνουν τη σπουδαιότητα αυτών των ηθικών ανταμοιβών, να εκτιμούν τη λειτουργία τους (ατομική και συλλογική) και να επιζητούν και οι ίδιοι τέτοιες ανταμοιβές. Αναστοχασμός, αυτογνωσία και ευσυνειδησία, πέραν της βιοποριστικής σκοπιμότητας και μόνο, είναι αρετές απόλυτα αναγκαίες για κάθε παιδαγωγό.

Δ. Αντιμετώπιση παραβάσεων

Η επιβράβευση, πλαισίωση και υποστήριξη των καλών πρακτικών συνοδεύονται από άμεση και σε βάθος αντιμετώπιση των παραβάσεων αυτού του κώδικα συμπεριφοράς με πράξεις που ενοχλούν, βλάπτουν ή πληγώνουν τους άλλους ή τη λειτουργία της σχολικής κοινότητας, τόσο ως προς την εκπαιδευτική διαδικασία όσο και ως προς την ανθρώπινη σχέση στον σχολικό χώρο.

Βασικό πλαίσιο για την εμπέδωση και εποπτεία της τήρησης αυτού του κώδικα δημοκρατικού ανθρωπισμού στον σχολικό χώρο αποτελεί η Συνάντηση Σύνθεσης (βλ. παρακάτω, άξονας 5).

Ε. Παρέμβαση στις κοινωνικές στάσεις

Πέρα από προσωπικές ή συλλογικές πρωτοβουλίες από την ίδια την κοινωνία, η Πολιτεία μπορεί να επέμβει στη διαμόρφωση του παιδικού και σχολικού Φαντασιακού με πολλούς τρόπους: Ενημερώνοντας και ευαισθητοποιώντας την κοινωνία. Ενεργοποιώντας και υποστηρίζοντας σχετικές πρωτοβουλίες των τοπικών κοινωνιών. Ζητώντας από τα ΜΜΕ και τους διαμορφωτές γνώμης αντίστοιχη συμπεριφορά. Επιβάλλοντας εύλογους περιορισμούς στις διαφημίσεις και γενικά στα μηνύματα των ΜΜΕ που απευθύνονται στα παιδιά ή στους γονείς. Κ.τ.ό.

ΠΗΓΗ

id65. Η Ελληνική κοινωνία είναι αντιμέτωπη με επικίνδυνους ανθρώπους, ενός ολοκληρωτικού καθεστώτος.
Το "κράτος" ζητά από τους γονείς, να του "παραδώσουν" τα παιδιά τους, ώστε να διαμορφώσει κατάλληλα τους αυριανούς του πολίτες.





Δευτέρα, 16 Μαΐου 2016

ΗΠΑ: Η Αλαμπάμα απαγορεύσει την αποτρόπαια πράξη της εκτρώσεως.


Μεγαλώνει το κίνημα ενάντια στις εκτρώσεις, στις ΗΠΑ.



 Η Αλαμπάμα αποτελεί την  πέμπτη πολιτεία των ΗΠΑ  η οποία νομοθετεί ενάντια στην αποτρόπαια πράξη της έκτρωσης.

Η πολιτεία αυτή πλέον θα  προστατεύει τα αγέννητα παιδιά από οποιαδήποτε επέμβαση διαμελισμού τους ενδομητρίως , με την επικύρωση του νομοθετήματος « προστασία των αγέννητων  παιδιών από  πράξεις  ακρωτηριασμού και έκτρωσης » (S. Β 363), αναφέρει αμερικανικό δημοσίευμα.

Ο νέος νόμος απαγορεύει τον διαμελισμό, που είναι επισήμως γνωστός ως διαστολή και εκκένωση της Μήτρας ή «έκτρωση», ο  οποίος αντιπροσωπεύει το 96 τοις εκατό του συνόλου των εκτρώσεων του δευτέρου τριμήνου.


Η πολιτεία της Αλαμπάμα και ο διευθυντής  του  κρατικού  νοσοκομείου της περιοχής  Cheryl Ciamarra δήλωσε ότι  ο νέος νόμος θα βάλει τέλος σε  μια «βάρβαρη απανθρωπιά του κράτους μας».

Ο Δρ Anthony Levatino, ένας πρώην Ιατρός που πραγματοποίησε  στο παρελθόν κατά τη διάρκεια της καριέρας του περισσότερες από 1.200 αμβλώσεις, παρουσίασε  την αποτρόπαια διαδικασία σε βίντεο, με  σπαραξικάρδιες  μαρτυρίες.

Κατά την εκτέλεση των αμβλώσεων, πραγματοποιείται ο διαμελισμός ενός παιδιού από  άκρο-σε-άκρο, αφαιρώντας τα μεγαλύτερα άκρα, προτού χρειαστεί να «φτάσει το νυστέρι  ξανά με την χρήση  σφιγκτήρα στην σπονδυλική στήλη, τα έντερα, την καρδιά και τους πνεύμονες».


Το νομοσχέδιο πέρασε από το νομοθετικό σώμα  με 74-26 ψήφους.

«Τα αγέννητα παιδί και η Προστασία  τους από την χειρουργική επέμβαση της  εκτρώσεως   έχει προκαλέσει μια τεράστια συζήτηση σχετικά με την πολιτική της άμβλωσης στις Ηνωμένες Πολιτείες», δήλωσε η  Πρόεδρος ΜΚΟ  Carol Tobias .

Κάνσας, Οκλαχόμα, Δυτική Βιρτζίνια, και Μισισιπή έχουν επίσης θεσπίσει νόμους που  τερματίζουν την πράξη της  άμβλωσης. 

Παρόμοια νομοθεσία εκκρεμεί στις πολιτείες του  Αϊντάχο, Λουιζιάνα, Μισσούρι, και  Νεμπράσκα.











Τετάρτη, 27 Απριλίου 2016

Robert de Niro - Εμβόλια και αυτισμός !


Ρόμπερτ Ντε Νίρο: Τα εμβόλια προκάλεσαν αυτισμό στο παιδί μου ! 

Τριπλό εμβόλιο MMR





Ο Robert De Niro έχει πει ότι ως γονέας ενός αυτιστικού παιδιού θέλει να ξέρει την "αλήθεια" για τo τριπλό εμβόλιο ιλαράς, παρωτίτιδας και ερυθράς (MMR).
Όταν εμφανίστηκε στην εκπομπή Today του NBC, ο σταρ του Χόλιγουντ εξέφρασε επίσης την λύπη του για την άδικη κριτική που άσκησε σε ένα ντοκιμαντέρ κατά των εμβολίων από το Φεστιβάλ Tribeca Film της Νέας Υόρκης.
Ο De Niro ενθάρρυνε τους ανθρώπους να δουν την ταινία, Vaxxed: Από την συγκάλυψη στην καταστροφή.
Το ντοκιμαντέρ έχει σκηνοθετηθεί από τον πρώην γιατρό του Ηνωμένου Βασιλείου Andrew Wakefield, ο οποίος αποβλήθηκε από το βρετανικό ιατρικό μητρώο εξαιτίας των ισχυρισμών του σχετικά με το τριπλό εμβόλιο.
Τον περασμένο μήνα, ο De Niro απομάκρυνε την ταινία από το φεστιβάλ που ίδρυσε όταν συζήτησε με μέλη της επιστημονικής κοινότητας.

Αλλά την Τετάρτη, ο 72 χρονος ηθοποιός προέτρεψε τους ανθρώπους να δουν το Vaxxed και άλλο ένα ντοκιμαντέρ κατά των εμβολιασμών Trace Amounts.
«Οι άνθρωποι μπορούν να κάνουν τη δική τους κριτική,» είπε στην εκπομπή Today ", αλλά θα πρέπει να το δείτε."

Ο De Niro πρόσθεσε ότι "δεν ήταν και τόσο σίγουρος για τον Wakefield.
Η επιστημονική κοινότητα απαξιώνει τους ισχυρισμούς του Wakefield για μια σχέση μεταξύ εμβολίων και αυτισμού, αλλά ο De Niro είπε ότι πλέον είναι πολύ δύσπιστος.
Είπε ότι πιστεύει πως «υπάρχουν ορισμένοι άνθρωποι που είναι πιο ευαίσθητοι» στο τριπλό εμβόλιο MMR.

«Είναι πολύ πιο περίπλοκο από αυτό," είπε ο ηθοποιός. "Υπάρχει ένας σύνδεσμος.
"Ας μάθουμε την αλήθεια, δεν είμαι εναντίον των εμβολίων, αλλά είμαι υπέρ των ασφαλών εμβολίων».
Είπε ότι αισθάνθηκε ότι πολλοί προσπαθούν να "κλείσουν" τις συζητήσεις γύρω από τα εμβόλια και τον αυτισμό.
"Ωστόσο υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που βγαίνουν και λένε όχι, είδα αλλαγή παιδί μου, μέσα σε μια νύχτα», είπε.
"Είδα τι συνέβη και θα έπρεπε να είχα κάνει κάτι και δεν το έκανα.
"Έτσι, κρυβεται κάτι πολύ περισσότερο από αυτό που βλέπουμε με μια πρώτη ματιά, πιστέψτε με."

Ο De Niro είπε ότι η σύζυγός του, η Grace Hightower, πιστεύει ότι ο 18 χρονος πλέον γιος τους ο Elliot άλλαξε "μέσα μια νύχτα " μετά από το τριπλό εμβόλιο.
Και πρόσθεσε: «Δεν θυμάμαι αλλά πλέον το παιδί μου είναι αυτιστικό.».

Το Vaxxed ισχυρίζεται ότι οι υγειονομικές αρχές των ΗΠΑ "έκοψαν και έραψαν " τα δεδομένα που συνδέουν το τριπλό εμβόλιο MMR με τα αυξανόμενα ποσοστά αυτισμού.
Ο Wakefield συνδέει το τριπλό εμβολιο ιλαράς, παρωτίτιδας και ερυθράς (MMR) με τον αυτισμό σε ένα άρθρο του το 1998 σε ένα βρετανικό ιατρικό περιοδικό.

Η διαμάχη οδήγησε στο να κατηγορηθεί για την παγκόσμια αύξηση σε κρούσματα ιλαράς.
Όλος ο κόσμος όμως ξέρει ότι η ιλαρά είναι από τις πλέον ήπιες μορφές παιδικών ασθενειών και το ρίσκο να αποκτήσει το παιδί σου αυτισμό επειδή τα παγκόσμια αφεντικά έτσι θέλουν είναι το λιγότερο κάτι το οποίο όλοι οι γονείς θα πρέπει να λάβουν υπόψη τους.
 
ΠΗΓΗ :   Daily Mail Online  ,  prisonplanet.gr


 

Τρίτη, 29 Μαρτίου 2016

Natural Family - Φυσική Οικογένεια


ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ
ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ




Το Παγκόσμιο Συμβούλιο των Οικογενειών πιστεύει ότι η φυσική οικογένεια είναι η θεμελιώδης μονάδα της κοινωνίας και ότι είναι η βάση όλων των υγιών και προοδευτικών πολιτισμών.

Ο καλύτερος ορισμός της φυσικής οικογένειας που γνωρίζουμε (που βοηθήσαμε να δημιουργηθεί) προέρχεται από την συνάντηση του Παγκοσμίου Συμβουλίου Οικογενειών.

«Η φυσική οικογένεια είναι ένας άνδρας και μια γυναίκα που δεσμεύονται σε μία δια βίου συνομολόγηση γάμου για τους σκοπούς:
 
• Της συνεχίσεως του ανθρωπίνου είδους,
• Της ανατροφής των παιδιών,
• Της ρυθμίσεως της σεξουαλικότητος,
• Της παροχής αμοιβαίας υποστήριξης και προστασίας,
• Της δημιουργίας μιας αλτρουιστικής εγχώριας οικονομίας, και
• Της διατήρησης των δεσμών μεταξύ των γενεών».

Η δική μας χρήση του όρου «φυσική οικογένεια» είναι σημαντική από πολλές απόψεις.
• Πρώτον, ο όρος σημαίνει μια φυσική σειρά στις οικογενειακές δομές που είναι κοινές σε όλους τους πολιτισμούς, ιστορικά, και κατά κύριο λόγο αυταπόδεικτη.

• Δεύτερον, ο όρος σηματοδοτεί μία εντελώς βάσιμο έκφραση. «Φυσική» δεν είναι «πυρηνική», η οποία θα περιόριζε το πεδίο εφαρμογής της, ούτε είναι «παραδοσιακή», το οποίο θα επιβάρυνε τη χρησιμότητά του στον δημόσιο διάλογο. Είναι αυτό που είναι, μια εντελώς αυταπόδεικτη έκφραση.

• Τρίτον, ο όρος «φυσική» αποκλείει ασυμβίβαστες δομές της οικογένειας, καθώς και ασυμβίβαστες συμπεριφορές μεταξύ των μελών της.

• Τέταρτον, η «φυσική οικογένεια» είναι μια θετική έκφραση. Δεν απαιτεί μια συζήτηση των αρνητικών ασυμβατοτήτων για να καθορισθεί η ίδια.







ΠΗΓΗ

Διαβάστε και αυτό :  Natural Deception: Conned By the World Congress of Families



















Κυριακή, 6 Μαρτίου 2016

Η "γενετική" ομοιότητα με τους μπαμπάδες μας


Μπορεί εξωτερικά να μοιάζουμε περισσότερο με τις μαμάδες μας, αλλά τα γονίδιά μας έχουν περισσότερα κοινά με την πατρική γραμμή. 



Σύμφωνα με τη μελέτη, η οποία δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature Genetics, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι, παρόλο που κληρονομούμε ίσες ποσότητες γενετικού υλικού από τους γονείς μας, στην ουσία, αυτό που έχουμε κληρονομήσει από τον μπαμπά μας είναι πιο έυκολο να εκφραστεί στο DNA μας.

Για παράδειγμα, αν έχουμε κληρονομήσει το γονίδιο για κάποια ασθένεια από τη μητέρα μας, τότε αυτό είναι πιθανότερο να μην μπορεί να εκφραστεί τόσο έντονα, όπως θα εκφραζόταν αν το είχαμε κληρονομήσει από τον πατέρα μας.

Ο επικεφαλής της έρευνας Fernando Pardo Manuel de Villena, από το Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας και τη σχολή Ιατρικής, σημειώνει, όπως διαβάζουμε στη Daily Mail, ότι αυτή η έρευνα είναι η πρώτη που δείχνει ότι τα θηλαστικά είναι γενετικά πιο όμοια με τους πατέρες τους.

"Αυτό είναι ένα εξαιρετικό νέο εύρημα της έρευνας, που ανοίγει την πόρτα σε έναν εντελώς νέο τομέα στην έρευνα της ανθρώπινης γενετικής. Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν 95 γονίδια που υπόκεινται στην επίδραση του φαινομένου της γονεϊκής κληρονομικότητας. Λέγονται αποτυπωμένα γονίδια και μπορούν να παίξουν ρόλους σε ασθένειες, ανάλογα με το αν η γενετική μετάλλαξη προήλθε από τον πατέρα ή την μητέρα". 




Η μελέτη

Για τη μελέτη, οι ερευνητές πραγματοποίησαν πειράματα με διαφορετικές ομάδες ποντικιών, οι οποίες σκοπίμως είχαν μεταλλαχθεί, για να εμφανίζουν γενετικές διαφορές μεταξύ τους και αναπαραχθήκαν σε διαφορετικές ηπείρους. 

Μετά την αναπαραγωγή των ποντικιών, οι ερευνητές έφθασαν στο αποτέλεσμα ότι τα γονίδια που ήταν πιο εκπεφρασμένα στους ενήλικους πια απογόνους τους, προέρχονταν αναλογικά περισσότερο από την πλευρά του μπαμπά. 

Τα πειράματα έδειξαν ότι αυτή η γενετική ανισσοροπία εκφράζεται και στον εγκέφαλο των παιδιών, ενώ αυτή η μελέτη έχει βαρύνουσα σημασία για την έρευνα διάφορων ασθενειών, όπως παχυσαρκία, διαβήτη τύπου 2, καρκίνο, σχιζοφρένεια, καρδιοπάθεια και άλλα, όπως σημειώνει η ερευνητική ομάδα.

Με άλλα λόγια: Μπαμπάδες, μπορεί τα παιδιά σας, να μην σας μοιάζουν (τουλάχιστον εξωτερικά) αλλά, μάλλον, κληρονόμησαν το μυαλό σας. Αξίζει να φουσκώνετε από υπερηφάνια κάθε φορά που θα το σκέφτεστε.